หนูควรทำยังไงดีคะ?

ตามหัวข้อเลยค่ะ หนูไม่รู้ว่าหนูควรจะทำยังไงดี ปีนี้หนูอายุ13ปีแล้วเรื่องนี้น่าเป็นปัญหามานานแล้วค่ะตั้งแต่ที่แม่หนูเสียไปเมื่อ3ปีก่อน ตอนนั้นพ่อหนูยังเสียใจกับการจากไปของแม่หนูที่ป่วยมานานตั้งแต่ที่คลอดหนูมา บ้านที่เราอยู่เป็นบ้านของฝ่ายแม่และลงชื่อเป็นชื่อแม่ค่ะด้วยความที่หนูเกิดและเติบโตที่บ้านฝั่งแม่มาโดยตลอดไม่เคยไปหาบ้านญาติฝั่งพ่อเลยแต่มีคุยผ่านโทรศัพท์กันบ้าง แม่หนูเคยพูดว่าถ้าแม่เสียไปหนูกับพ่อก็จะอยู่ในบ้านหลังนี้ลำบาก หนูไม่เคยตะหงิดใจกับคำพูดนี้เลยจนเมื่อแม่หนูจากไปตอนหนู10ปีกำลังจะ11ปี หนูไม่เคยเห็นพ่อร้องไห้เลยเพราะโดยปกติพ่อจะเป็นคนร่าเริงแล้วก็พูดเก่งมาโดยตลอด พ่อพยายามที่จะเข้มแข็งเพื่อหนู ปกป้องหนู พวกญาติก็ปลอบหนูเพื่อพยายามให้หนูสบายใจขึ้นแต่พอผ่านงานศพแม่ไปได้ไม่กี่วันก็มีญาติคนนึงที่น่าจะเป็นตัวแทนของญาติทั้งหมดมาถามพ่อหนูว่า เงินในบัญชีแม่หนูมีอยู่เท่าไหร่ ตอนนั้นหนูแอบอยู่ตรงบันไดหน้าห้องครัวซึ่งมีกำแพงบังอยู่เลยได้ยินทุกอย่างพ่อหนูไม่ยอมบอกพวกญาติก็บอกหนูว่าเพราะพ่อยังอคติกับญาติและกำลังเสียใจกับการที่เสียแม่ไปอยู่และบอกหนูว่าถ้ามีอะไรให้โทรไปบอกคำพูดดูจะเป็นห่วงแต่สีหน้าของเขาดูตรงกันข้ามเลยค่ะ มันก็ไม่มีอะไรมากกว่าจนผ่านไปเป็นปีจนมาถึงปีนี้ หลังจากที่หนูเลิกเรียนแทนที่พ่อจะส่งหนูกลับบ้านพ่อกลับบอกหนูว่าคืนนี้เราต้องไปนอนที่โรงแรมก่อนนะ ตอนนั้นในใจหนูก็ทั้งงงทั้งสับสนว่าทำไมจนพอมาถึงโรงแรมพ่อก็เล่าว่าพวกญาติเค้ามาไล่พ่อออกจากบ้าน มากันเป็นหมู่และหนูก็พึ่งมารู้เอาวันนี้ว่าพวกญาติเขาไม่ได้มามือเปล่าแต่เขาถือเหล็กแป๊ปมาตีพ่อด้วย แต่โชคดีที่พ่อหนูเป็นคนพูดเก่งอัทยาศัยดีคนทั้งซอยและบริเวณแถวบ้านเขาก็รู้จักและเป็นห่วงพ่อและหนูช่วยกันหาบ้านใหม่ให้และคอยทำกับข้าวมาฝากอยู่บ่อยๆ ส่วนญาติ ยิ้มๆพวกนั้นก็ไปยึดโรงงานที่เดิมเป็นของอากงฝั่งแม่แต่พ่อเป็นคนดูแลมา10กว่าปีแล้วเสียค่าบำรุงรักษาไปเป็นแสนๆไม่เคยมายุ่งเลยแถมยังให้คนงานของพ่อไปทำงานให้อีกแต่คนงานเขาไม่เอา เขาบอกว่าถ้าพ่อไม่ทำเขาก็ไม่ทำ(รู้จักกันมาตั่งแต่หนูยังไม่เกิด) ตอนนี้พ่อหาที่ทำโรงงานใหม่ได้แล้วลงทุนสร้างเครื่องจักรอะไรเองหมดโดยมีเพื่อนคุณพ่อกับคุณแม่มาช่วยด้วย มันก็ไม่มีอะไรมากแต่ทีนี้มันก็ติดอยู่เรื่องนึงคือเรื่องเงินในบัญชีของแม่ มันเป็นเงินที่หามาด้วยน้ำพักนั้าแรงของพ่อแต่แค่ลงชื่อเป็นชื่อของแม่แต่พวกญาติก็บอกว่าเราจะต้องแบ่งครึ่งนึงไปให้และพ่อก็ไม่ยอมเพราะพ่ออยากให้เงินตรงนี้เป็นค่าเล่าเรียนของหนูและลงชื่อเป็นชื่อของหนูจนสุดท้ายก็ต้องขึ้นในวันที่19ของเดือนหน้าเพื่อให้ศาลตัดสิน หนูอยากรู้ว่าหนูสามารถทำอะไรเพื่อพ่อได้บ้างคะ หนูอยากจะรู้ว่าพวกญาติ ยิ้มๆพวกนั้นมันเลวถึงสันดานขนาดนี้เลยหรอ? เอะอะอะไรก็บอกว่าทำเพื่อหนูๆแต่การกระทำมันไม่ใช่ ที่ไล่พ่ออกจากบ้านก็อ้างว่าพ่อดูแลคนที่บ้านได้ไม่ดีแต่พอเอาเข้าจริงๆคือพวกมันไม่ทำ ยิ้มอะไรเลยมีมือมีตีนเหมือนกันแต่วันเอาก็เอาแต่เกาะ-เขาไปเรื่อยล่าสุดคือเมื่อเดือนก่อนพ่อจับได้ว่าคนในบ้านแอบเอาเงินอาม่าที่ป่วติดเตียงไปใช้หน้าด้านๆ แล้วยังมีหน้ามาขอให้พ่อกลับไปบ้านแล้วไปดูแลคนในบ้านอีก ตอนนั้นพ่อไม่ได้พูแต่หนูเป็นคนพูดทั้งน้ำตาเลยว่า หนูไม่อยากกลับไปแล้ว พ่อเลยไม่กลับไป หนูอยากถามพวกญาติที่หนูไม่อยากจะนับว่าเป็นญาติอีกต่อไปว่า คุณเป็นคนสอนหนูเองไม่ใช่หรอ ว่าอย่าให้เงินมันมาทำลายความสัมพันธ์แล้วตอนนี้คำพูดนั้นมันไปอยู่ในส่วนไหนของจิตใจคุณแล้วหล่ะ? หรือที่ทำมาทั้งหมดนั่นมันเป็นเพียงแค่เรื่องโกหก? พวกคุณจะรู้มั้ยว่าหนูรู้เรื่องทุกอย่างแล้ว? แต่ไม่ว่าเรื่องมันจะจบยังไงหนูก็คงจะเกลียดพวกคุณไปตลอดชีวิตแล้วหล่ะค่ะ สุดท้ายนี้ ฝากถึงลูกพี่ลูกน้องของหนูที่เป็นลูกของญาติๆ หนูไม่ได้เกลียดพวกพี่นะคะหนูยังอยากเจอพวกพี่อีกครั้งแต่มันคงอีกนานเลย ปิดเทอมนี้หนูคงไปเยี่ยมที่บ้านไม่ได้แล้วนะ หนูคิดถึงพวกพี่นะคะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่