หมดไฟในการทำงาน เอือมระอา และไม่มีความสุขในการทำงาน

ฟุตบอลคงไม่ใช่ฟุตบอล ผีน้อยต้องคุมทีมระดับนักเรียน สอนเด็กๆ ให้มีน้ำใจนักกีฬา แต่เวลาไปเจอคู่แข่งที่ชอบพุ่งล้ม เราจะแก้เกม ยังไงดีฮับ?

สังคมที่เราทำงานอยู่ตอนนี้ มันไม่น่าอยู่เลย รู้สึกอยากจะลาออกวันละหลายรอบ เรามีเพื่อนสนิทที่ไว้ใจได้แค่ 1 คน  1.ผู้จัดการกับผู้ช่วยผู้จัดการไม่ลงรอยกัน และผู้จัดการไม่ลงรอยกับลูกน้องแม้แต่คนเดียว

ปัจจุบันเราทำงานที่บริษัทนี้มาเกือบ 3 ปีแล้ว มีหลายครั้งที่คิดจะลาออก โดย 2 สาเหตุหลัก คือ บ้านไกล กับ ไม่โอเคกับเจ้านาย 1. บ้านไกล ไกลมากจริงๆ  ที่ทำงานอยู่สีลม แต่บ้านเราอยู่มีนบุรี คือเมื่อก่

สวัสดีค่ะ คือเราทำงานนี้มาประมาณ 5 ปีแล้วค่ะ ประเภทงานบริการ ที่พบกับบุคคลทั่วไป คือเราโดนเข้มงวดมาตลอดค่ะ ตั้งแค่เข้ามาใหม่ๆ ช่วงแรกเราจะทำเป็นพาร์ททามก่อน ก็โดนเขี้ยวเข็นมาตลอดเราก็ตั้งใจเป็นคนเรียน

ตามชื่อหัวข้อกระทู้เลยค่ะ  เพื่อนพี่น้องชาวพันทิพมีพฤติกรรมอันน่าเอือมระอาของเพื่อนร่วมงานในออฟฟิศหรือองค์กรที่สุดจะทนมาแชร์ให้ฟังบ้างไหมคะ คือที่ออฟฟิศเรามีน้องที่ทำงานอยู่คนนึง เป็นผู้หญิงนะคะ

เป็นเจ้านาย.. สั่งอย่างเดียว ไม่แนะนำ ให้ไปหาทางเอาเอง ถ้าทำไม่ได้ ก็ด่า ก็บ่น คอยบั่นทอนกำลังใจไปวันๆ พอมีผลงาน ก็เอาหน้าคนเดียว ไม่ให้เครดิตลูกน้องเลย เป็นผู้นำ.. สั่งด้วย แนะนำด้วย ถ้าทำไม่ได้ ก็

ท้าวความก่อนนะครับ พ่อผมแกเป็นคนอารมณ์ร้อน มั่นใจในตัวเองสูง ไม่ชอบฟังใคร มีพฤติกรรมหน้าใหญ่ใจโต ตั้งแต่สมัยวัยรุ่นก็กินเที่ยวสร้างหนี้สินจนถึงตอนนี้อายุ 62 แล้วก็เหมือนจะคิดได้ แต่ก็ยังไม่ได้พฤติกรรม

คือเราทำงาน กับเพื่อนร่วมงานที่มีอายุ55ปี เป็นกึ่งญกึ่งช  แต่เขาก็ยังดูดีอยู่ในเรื่องของบอดี้ แต่ลักษณะท่าทางของเขา คือ ไม่ยิ้ม เสียงดัง หน้าบึ้ง แล้วเราทำงานบริการลูกค้าต้องเจอลูกค้าตลอดเวลาพูดค

เอือมระอากับวงการการศึกษารัฐบาลจริงๆ ขอตั้งกระทู้ระบายความทุกข์หน่อย สอบบรรจุเข้ามาด้วยเอกมัธยม แต่ได้ไปอยู่ รร ประถม ก็ยังทำใจได้ โอเคไม่เป็นไร นักเรียนก็คือนักเรียน ได้สอนวิทย์ก็ยังดี แต่ที่ได้รับคื

คือ เป็นลูกจ้างคะทำงานคุมลูกน้องและอีกบลาๆ แล้วเจ้านายมีน้องชายอายุแก่กว่าเรา 8-9 ปี ความสนิทก็แค่ไลน์คุยกันทุกวัน อย่างน้อยวันนึงต้องได้คุยไลน์ซักครั้ง เจอหน้ากันทุกวันยกเว้นเค้าไม่อยู่บ้าน ตอนเจอหน้