ที่เขาว่า “สถานการณ์สร้างคน” คุณเห็นด้วยไหม…คุณคิดว่า “ความลำบาก ความอดอยากในวัยเด็ก” มีข้อดีอะไรบ้างคะ

จริงครับ เพราะคนที่จนแบบไม่มีจะกินไม่มีที่อยู่เลยเค้าจะมีทางเลือกแค่ทนฝืนใช้ชีวิตแบบนั้นจนตายหรือหาทางถีบตัวเองขึ้นมาให้ได้ แล้วคนที่พยายามจนมีเงินขึ้นมาแบบนี้เค้าจะกลัวการกลับไปจนอีกและก็รู้ดีด้วยว่าอะไรที่มันจะทำให้ตัวเองกลับไปจนแบบเดิมซึ่งก็จะเลี่ยงทำสิ่งนั้น

สัดส่วนมันไม่เยอะหรอก เทียบกับคนรวยอยู่แล้วซึ่งมีโอกาสที่ดีกว่าจะมีคนทำได้ถึง 1 ในหมื่นหนือเปล่าก็ไม่รู้ จะเรียกว่าเป็นเหมือนการคัดสรรทางธรรมชาติก็ได้ คนที่ผ่านมาได้ก็ได้ดีไปเลยส่วนคนที่ผ่านไม่ไหวก็ชีวิตเละเทะหรือตาย

ส่วนคนที่กลางๆ มาตลอดก็จะไม่ค่อยมีแรงกระตุ้นครับ เพราะถ้าล้มแล้วจะจนทันที แถมยังมีความเข้าใจว่าความจนมันน่ากลัวขนาดไหนในระดับนึงจนไม่ค่อยอยากเสี่ยง ส่วนคนที่รวยอยู่แล้วก็จะทำตามฝันได้เพราะถึงล้มก็ยังพอมีฟูกรับอยู่

แต่สุดท้ายคนจะประสบความสำเร็จมันก็ไม่เกี่ยวว่าเคยจนมาหรือเปล่า แต่เกี่ยวกับว่ามีความสามารถพร้อมๆ กับหาช่องทางหาโอกาสได้หรือเปล่า

แต่เรื่องความอดทนต่อสภาพแวดล้อมหรือความเข้มแข็งของจิตใจก็ต้องบอกว่าคนเคยจนจะรับความลำบากได้ดีกว่าเพราะเคยผ่านที่แย่กว่ามาแล้ว แค่ดีกว่าจุดต่ำสุดของชีวิตก็ถือว่าดีมากแล้วนั่นแหละ