ค่ะนี่คือการเขียนกระทู้ครั้งแรกของเราเราจะพยายามอธิบายให้เข้าใจและกระชับนะคะ
เรื่องมันเริ่มจากเรามีลูกพี่ลูกน้องสองคนเป็นลูกของน้าสาว น้าเราไปได้แฟนเป็นคนอุบลแล้วมีลูกกัน แต่น้าเขยเราติดเหล้าแล้วชอบทำร้ายร่างกายน้ากับน้องเรา ทั้งทุบตี พาผู้หญิงเข้าบ้านตอนน้าเราไม่อยู่ ไถเงิน จนน้าเราไม่ไหวขึ้นมาเมื่อปีที่แล้วเลยย้ายมาอยู่ที่บ้านเราค่ะ แล้วมาฝากให้พ่อแม่เราเลี้ยงลูกให้ส่วนน้าเราก็ไปทำงานที่อื่นส่งเงินมาเลี้ยงลูก น้องเราเป็นผู้หญิง2คน ม.2กับป.2 มันเป็นเด็กที่ไม่รู้จักทำตามหน้าที่ของตัวเองกันเลยค่ะ ผ้าตัวเองไม่ซัก ที่นอนไม่เคยรักษาความสะอาด กลับจากโรงเรียนมาก็เล่นโทรศัพท์ ตอนต้นปี2021ตอนเพิ่งย้ายมาใหม่ๆเราก็เห็นว่าพวกมันเป็นเป็นเด็กน่าสงสารค่ะ พยายามใจเย็นคอยสอนดีๆ พวกมันก็เหมือนจะเข้าใจนะคะแต่ทำตัวดีกันได้ประเดี๋ยวประด๋าวก็กลับมาทำนิสัยเดิมค่ะ ตัวเด็กป.2นิสัยเกินวัยมากค่ะ เป็นเด็กสอดรู้สอดเห็นที่ไม่ใช่เรื่องเรียนหรืออะไรที่มันดีอะค่ะ เป็นเด็กที่เอาแต่ใจขี้งอนมากทำเหมือนโลกหมุนรอบตัว เราก็สอนหลายครั้ง พวกเรื่องงานบ้านมันยังพอแก้ได้อยู่แต่นิสัยเกินเด็กนี่แก้ไม่ได้จริงๆค่ะ ส่วนคนโตเป็นเด็กที่ติดโทรศัพท์ ตอนมาแรกๆเราก็พยายามพูดคุยเพื่อจะได้เข้าใจน้องว่าเออมันรู้สึกยังไงบ้างและเราก็เห็นใจมันมาก (ณ ตอนนั้นนะคะ) มันเล่าว่ามันไม่ชอบพ่อมัน เวลาพ่อทำร้ายแม่มันจะเอาตัวปกป้องตลอดงี้ๆๆๆ เราก็รับฟัง แต่ ณ ปัจจุบันตอนนี้น่ะค่ะ นิสัยมันไม่ต่างอะไรจากที่มันว่าพ่อตัวเองเลย มันเริ่มออกลายมากขึ้นเรื่อยๆ เวลามันทะเลาะกับน้องก็ไปทุบตีน้อง เวลาเงินมันไม่พอมันก็ไปไถเงินน้องตัวเอง มันคบเพื่อนที่พาไปสูบบุหรี่กินเหล้า ไปไหนไม่เคยบอกคนอื่นเค้าก็เป็นห่วงกันอะค่ะ เราเคยพูดสอนไปแล้วนะว่าเออบุหรี่อย่าไปสูบเพิ่งม.1 ม.2 เอง เวลาแม่เค้าโทรมาถามมาเช็กว่าอยู่ไหนก็บอกเค้าหน่อยเค้าจะได้ไม่เป็นห่วง มันก็ทำท่าทีเข้าใจ แต่ก็เหมือนเดิมค่ะดีได้วันสองวันกลับมาเหมือนเดิม จนเราคุยกับแม่ว่าเออไม่ไหวแล้วนะ แม่เราก็โทรคุยกับน้า น้าเค้าก็บอกว่าจะส่งกลับไปอยู่กับพ่อมัน(แต่จริงๆก็เป็นคำขู่อะค่ะเค้าไม่กล้าทำจริง) พอบอกไปว่าถ้ายังไม่ปรับปรุงตัวจะส่งตอนแรกมันก็ท่าทีแบบไม่เอา ไม่อยากไปอยู่กับพ่อ แต่พอพักหลังมานี่มันรู้ว่าน้าเราแค่ขู่เฉยๆก็เลยแข็งข้อขึ้นมา แล้วทุกครั้งมันไม่เคยเห็นหัวพ่อแม่เราหรือแม้แต่แม่มันเองด้วยซ้ำค่ะ จะติดต่อแม่ตัวเองไปก็เฉพาะตอนตัวเองไม่มีเงินหรืออยากได้อะไร จนวันนี้ก็ปัญหาเดิมๆอีกอะค่ะ แล้วพอมีเวลามีปัญหาพวกนี้มันทักไปด่าแม่มันว่าอะไรรู้มั้ยคะ "เป็นไรมากมั้ย" "เหี้/ยอะไร" "ตอแ-" ทำนองนี้ตลอด พอถามว่าด่าแม่ทำไมมันก็โกหกบอกเอ้าาาด่าเพื่อนแต่มันส่งไปแชทแม่ได้ไง(ซึ่งปลอมมาก) พอแม่มันเรียกมาคุยก็ไม่มาคุยมีแต่แข็งกร้าวใส่ ทั้งๆที่แม่มันก็อยากจะคุยกันนะว่าที่มันทำไปเนี่ยมันไม่ได้ ซึ่งเราก็ไม่ไหวละค่ะ วันนี้พูดให้มันเก็บกระเป๋า ตอนแรกเราพยายามใจเย็นถามว่าทำแบบนั้น(ออกไปข้างนอกกลับบ้านดึก แม่มันทักมาหาแม่เราพอมันรู้เรื่องก็ทักไปด่าแม่ตัวเอง)ทำไมแต่มันก็ทำหูทวนลมก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ จนเราไม่ไหวแล้วเลยพูดไปประมาณว่า "ทำไมต้องทำตัวแบบนี้ มีขาดเหลืออะไรหรอ มาอยู่นี่สิ่งที่ทำก็แค่เรื่องของตัวเองไม่ได้ให้มาทำของพวกกูซะหน่อย พูดสอนมากี่ครั้งแล้วก็ทำเป็นเข้าใจตลอดแต่ก็เป็นเหมือนเดิมตลอด ใครมันจะไปทนวะ" มันก็ทำลอยหน้าลอยตา มาบอกว่าหนูก็พูดคำหยาบแค่กับแม่หนู(ประมาณว่าเราไม่เกี่ยวยุ่งไร) เราเลยปรี๊ดแตกค่ะ เพราะสิ่งที่มันทำไม่ใช่แค่มันปวดหัวแค่แม่มันแต่เป็นพ่อแม่เราด้วยเพราะต้องเป็นคนคอยตามทุกอย่างให้ตลอดอะค่ะ(เพราะอย่างที่บอกแม่มันไปทำงานเพราะฉะนั้นหน้าที่ผู้ปกครองเลยตกเป็นของพ่อแม่เรา) เราก็สงสารพ่อแม่เรามาตลอด เราเลยบอกให้มันเก็บกระเป๋าไปเลย แล้ววันหยุดที่จะถึงนี้ก็ให้มันไปอยู่กับพ่อมันเลยเพราะไม่มีใครจะทนแล้ว แล้วก็ไปบอกคนเล็กว่าถ้าทำตัวไม่ดีก็จะส่งกลับเหมือนกัน นี่คือเรื่องทั้งหมดค่ะ เราอยากถามว่าเราทำเกินไปมั้ยคะ เพราะน้าเราร้องไห้หนักมากเค้าพยายามถามลูกซ้ำๆว่าจะปรับปรุงตัวมั้ยจะอะไรมั้ย แต่คำถามนี้ก็ตั้งแต่ต้นปีแล้วอะค่ะมันก็บอกจะปรับปรุงแต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เรารู่ว่าน้าเรารักลูกตัวเองมากแต่มันก็ทำให้คนรอบข้างรู้สึกไม่ดีมากๆค่ะ จริงๆเราก็ไม่อยากให้มันกลับไปเพราะเรารู้สึกว่าถ้ามันไปอยู่กับคนเลวๆแล้วมันกลายเป็นเด็กที่แย่กว่านี้ขึ้นมาเราต้องรู้สึกเสียใจมากๆแน่ในอนาคตที่ทำให้เด็กคนนึงเติบโตไปแบบไม่มีประสิทธิภาพ แต่ก็นั่นแหละค่ะไม้แก่ดัดยากและมันก็ดัดไม่ได้แล้ว ไม่มีใครทน ขอบคุณที่มาฟังเรื่องเรานะคะใครคิดว่าเราทำถูกหรือผิดยังไงมาบอกกันได้นะคะเพราะส่วนตัวเราก็เพิ่งม.5 ประสบการณ์ก็ไม่ได้เยอะมากแล้วก็ไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับครอบครัวเราด้วยค่ะ
เราบอกให้น้องออกจากบ้านค่ะ
เรื่องมันเริ่มจากเรามีลูกพี่ลูกน้องสองคนเป็นลูกของน้าสาว น้าเราไปได้แฟนเป็นคนอุบลแล้วมีลูกกัน แต่น้าเขยเราติดเหล้าแล้วชอบทำร้ายร่างกายน้ากับน้องเรา ทั้งทุบตี พาผู้หญิงเข้าบ้านตอนน้าเราไม่อยู่ ไถเงิน จนน้าเราไม่ไหวขึ้นมาเมื่อปีที่แล้วเลยย้ายมาอยู่ที่บ้านเราค่ะ แล้วมาฝากให้พ่อแม่เราเลี้ยงลูกให้ส่วนน้าเราก็ไปทำงานที่อื่นส่งเงินมาเลี้ยงลูก น้องเราเป็นผู้หญิง2คน ม.2กับป.2 มันเป็นเด็กที่ไม่รู้จักทำตามหน้าที่ของตัวเองกันเลยค่ะ ผ้าตัวเองไม่ซัก ที่นอนไม่เคยรักษาความสะอาด กลับจากโรงเรียนมาก็เล่นโทรศัพท์ ตอนต้นปี2021ตอนเพิ่งย้ายมาใหม่ๆเราก็เห็นว่าพวกมันเป็นเป็นเด็กน่าสงสารค่ะ พยายามใจเย็นคอยสอนดีๆ พวกมันก็เหมือนจะเข้าใจนะคะแต่ทำตัวดีกันได้ประเดี๋ยวประด๋าวก็กลับมาทำนิสัยเดิมค่ะ ตัวเด็กป.2นิสัยเกินวัยมากค่ะ เป็นเด็กสอดรู้สอดเห็นที่ไม่ใช่เรื่องเรียนหรืออะไรที่มันดีอะค่ะ เป็นเด็กที่เอาแต่ใจขี้งอนมากทำเหมือนโลกหมุนรอบตัว เราก็สอนหลายครั้ง พวกเรื่องงานบ้านมันยังพอแก้ได้อยู่แต่นิสัยเกินเด็กนี่แก้ไม่ได้จริงๆค่ะ ส่วนคนโตเป็นเด็กที่ติดโทรศัพท์ ตอนมาแรกๆเราก็พยายามพูดคุยเพื่อจะได้เข้าใจน้องว่าเออมันรู้สึกยังไงบ้างและเราก็เห็นใจมันมาก (ณ ตอนนั้นนะคะ) มันเล่าว่ามันไม่ชอบพ่อมัน เวลาพ่อทำร้ายแม่มันจะเอาตัวปกป้องตลอดงี้ๆๆๆ เราก็รับฟัง แต่ ณ ปัจจุบันตอนนี้น่ะค่ะ นิสัยมันไม่ต่างอะไรจากที่มันว่าพ่อตัวเองเลย มันเริ่มออกลายมากขึ้นเรื่อยๆ เวลามันทะเลาะกับน้องก็ไปทุบตีน้อง เวลาเงินมันไม่พอมันก็ไปไถเงินน้องตัวเอง มันคบเพื่อนที่พาไปสูบบุหรี่กินเหล้า ไปไหนไม่เคยบอกคนอื่นเค้าก็เป็นห่วงกันอะค่ะ เราเคยพูดสอนไปแล้วนะว่าเออบุหรี่อย่าไปสูบเพิ่งม.1 ม.2 เอง เวลาแม่เค้าโทรมาถามมาเช็กว่าอยู่ไหนก็บอกเค้าหน่อยเค้าจะได้ไม่เป็นห่วง มันก็ทำท่าทีเข้าใจ แต่ก็เหมือนเดิมค่ะดีได้วันสองวันกลับมาเหมือนเดิม จนเราคุยกับแม่ว่าเออไม่ไหวแล้วนะ แม่เราก็โทรคุยกับน้า น้าเค้าก็บอกว่าจะส่งกลับไปอยู่กับพ่อมัน(แต่จริงๆก็เป็นคำขู่อะค่ะเค้าไม่กล้าทำจริง) พอบอกไปว่าถ้ายังไม่ปรับปรุงตัวจะส่งตอนแรกมันก็ท่าทีแบบไม่เอา ไม่อยากไปอยู่กับพ่อ แต่พอพักหลังมานี่มันรู้ว่าน้าเราแค่ขู่เฉยๆก็เลยแข็งข้อขึ้นมา แล้วทุกครั้งมันไม่เคยเห็นหัวพ่อแม่เราหรือแม้แต่แม่มันเองด้วยซ้ำค่ะ จะติดต่อแม่ตัวเองไปก็เฉพาะตอนตัวเองไม่มีเงินหรืออยากได้อะไร จนวันนี้ก็ปัญหาเดิมๆอีกอะค่ะ แล้วพอมีเวลามีปัญหาพวกนี้มันทักไปด่าแม่มันว่าอะไรรู้มั้ยคะ "เป็นไรมากมั้ย" "เหี้/ยอะไร" "ตอแ-" ทำนองนี้ตลอด พอถามว่าด่าแม่ทำไมมันก็โกหกบอกเอ้าาาด่าเพื่อนแต่มันส่งไปแชทแม่ได้ไง(ซึ่งปลอมมาก) พอแม่มันเรียกมาคุยก็ไม่มาคุยมีแต่แข็งกร้าวใส่ ทั้งๆที่แม่มันก็อยากจะคุยกันนะว่าที่มันทำไปเนี่ยมันไม่ได้ ซึ่งเราก็ไม่ไหวละค่ะ วันนี้พูดให้มันเก็บกระเป๋า ตอนแรกเราพยายามใจเย็นถามว่าทำแบบนั้น(ออกไปข้างนอกกลับบ้านดึก แม่มันทักมาหาแม่เราพอมันรู้เรื่องก็ทักไปด่าแม่ตัวเอง)ทำไมแต่มันก็ทำหูทวนลมก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ จนเราไม่ไหวแล้วเลยพูดไปประมาณว่า "ทำไมต้องทำตัวแบบนี้ มีขาดเหลืออะไรหรอ มาอยู่นี่สิ่งที่ทำก็แค่เรื่องของตัวเองไม่ได้ให้มาทำของพวกกูซะหน่อย พูดสอนมากี่ครั้งแล้วก็ทำเป็นเข้าใจตลอดแต่ก็เป็นเหมือนเดิมตลอด ใครมันจะไปทนวะ" มันก็ทำลอยหน้าลอยตา มาบอกว่าหนูก็พูดคำหยาบแค่กับแม่หนู(ประมาณว่าเราไม่เกี่ยวยุ่งไร) เราเลยปรี๊ดแตกค่ะ เพราะสิ่งที่มันทำไม่ใช่แค่มันปวดหัวแค่แม่มันแต่เป็นพ่อแม่เราด้วยเพราะต้องเป็นคนคอยตามทุกอย่างให้ตลอดอะค่ะ(เพราะอย่างที่บอกแม่มันไปทำงานเพราะฉะนั้นหน้าที่ผู้ปกครองเลยตกเป็นของพ่อแม่เรา) เราก็สงสารพ่อแม่เรามาตลอด เราเลยบอกให้มันเก็บกระเป๋าไปเลย แล้ววันหยุดที่จะถึงนี้ก็ให้มันไปอยู่กับพ่อมันเลยเพราะไม่มีใครจะทนแล้ว แล้วก็ไปบอกคนเล็กว่าถ้าทำตัวไม่ดีก็จะส่งกลับเหมือนกัน นี่คือเรื่องทั้งหมดค่ะ เราอยากถามว่าเราทำเกินไปมั้ยคะ เพราะน้าเราร้องไห้หนักมากเค้าพยายามถามลูกซ้ำๆว่าจะปรับปรุงตัวมั้ยจะอะไรมั้ย แต่คำถามนี้ก็ตั้งแต่ต้นปีแล้วอะค่ะมันก็บอกจะปรับปรุงแต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เรารู่ว่าน้าเรารักลูกตัวเองมากแต่มันก็ทำให้คนรอบข้างรู้สึกไม่ดีมากๆค่ะ จริงๆเราก็ไม่อยากให้มันกลับไปเพราะเรารู้สึกว่าถ้ามันไปอยู่กับคนเลวๆแล้วมันกลายเป็นเด็กที่แย่กว่านี้ขึ้นมาเราต้องรู้สึกเสียใจมากๆแน่ในอนาคตที่ทำให้เด็กคนนึงเติบโตไปแบบไม่มีประสิทธิภาพ แต่ก็นั่นแหละค่ะไม้แก่ดัดยากและมันก็ดัดไม่ได้แล้ว ไม่มีใครทน ขอบคุณที่มาฟังเรื่องเรานะคะใครคิดว่าเราทำถูกหรือผิดยังไงมาบอกกันได้นะคะเพราะส่วนตัวเราก็เพิ่งม.5 ประสบการณ์ก็ไม่ได้เยอะมากแล้วก็ไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับครอบครัวเราด้วยค่ะ