เราอายุ24 ค่ะ จบปริญญาตรีแล้ว เราตั้งใจจะอ่านหนังสือสอบเข้าหมอค่ะ แพทย์คือความใฝ่ฝันหนึ่งเดียวของเรา
เราวางแผนหนึ่งปีเต็มๆในการอ่านหนังสือ เราเฝ้ารอเวลาแบบนี้มานานมาก เราสามารถอยู่บ้านเป็นปีโดยไม่ทำงานได้ค่ะ และสามารถลงเรียนพิเศษได้ค่ะ
แต่แล้ว แฟนเรา อายุ19 เรียนนิติ รามฯ ก็มาอยู่ด้วย นางบอกจะมาอยู่เป็นเพื่อนเรา ให้กำลังใจเราค่ะ
กลายเป็นว่า นางมีพฤติกรรมดังต่อไปนี้
1. ตัวติดกับเราตลอดเวลา เราอยู่ส่วนไหนของบ้าน นางจะต้องตามมาอยู่กับเราด้วย เรานั่งท่องศัพท์ อยู่มุมหนึ่ง นางจะมานั่งข้างๆด้วย พอไล่ดีๆ ก็ชักสีหน้า หาว่ารังเกียจ หาว่าทำไมจะอยู่ด้วยไม่ได้หรอ
หรือถ้าอยู่คนละห้อง นางก็เรียกเราบ่อยๆ ทั้งที่เราออ่านหนังสืออยู่อีกห้อง เพียงเพื่อจะให้เราไปกอด ไปหอม หรือดูอะไรไร้สาระในโทรศัพท์นาง ทั้งๆที่เราต้องการอยู่เป็นส่วนตัวยาวๆทั้งวัน ไม่ได้ต้องการคุยกับใคร จะอยู่กับเนื้อหาการสอบ
ตลอดเวลาปีกว่า เราไม่เคยได้อยู่เป็นส่วนตัวจริงๆจังๆซักวัน
เคยมีถึงขนาดเรานั่งอ่านหนังสืออยู่ มาสวมกอดเราจริงจังมาก จนเราหงุดหงิดใส่ นางก็ยังจะมางอน ชักสีหน้าใส่เราอีก
2. ทำพฤติกรรมอันเป็นการรบกวนสมาธิเรา เช่น
2.1 เช็คมือถือเราอย่างละเอียด เช็คทุกแอพพลิเคชั่น ข้อความไหนเป็น ผู้ชาย โดนอ่านหมด แชทตั้งแต่ปี59 ยังอ่าน เลื่อนฟีดเจอผู้ชายก็จะเข้าไปดูทันทีทุกคน ซึ่งเราจะเสียสมาธิ และกระวนกระวายอย่างมาก เหมือนโดนสอบสวน โดนกดดันอย่างกับนักโทษ (ผู้ชายเหล่านั้นมีแต่ รุ่นพี่ รุ่นน้อง เพื่อน บางคนก็เป็นคุณแม่ด้วยซ้ำ)
2.2มีอยู่คราวหนึ่ง กำลังจะนอนกัน นางเอามือถือเราไปเล่น ปิดไว้ ไม่ให้เราดู ที่ไหนได้ เอามือถือเราไปส่องคนที่เราบล็อก คนไหนเป็นผู้ชาย นางก็จะเสิชแล้วส่องว่าเราเคยไปเม้น หรือกดไงค์ผู้ชายคนนั้นไว้มั้ย โอ้วพระเจ้า เราจะนอน เราจะรีบตื่นมาอ่านหนังสือ ยูมาทำให้เราสติแตกก่อนนอนทำไมว่ะ (คนที่บล็อกส่วนมาก จะเป็นขายตรง หรือพวกโพสต์ปั่นในกลุ่มเยอะๆ)
จนเราไม่กล้าเล่นมือถือ เสิชอะไรไว้ ต้องลบประวัติทั้งหมดทุกครั้ง กลายเป็นต้องมานั่งระแวง เวลาเล่นทอสัพ
3.เอาภาระ ความรับผิดชอบ มาให้เราทำ เสียเวลาด้วย หรือหาเรื่องให้เราทำ
เช่น
3.1 ข้อสอบของตัวเองแท้ๆ มอรามให้สอบออนไลน์ openbook นางก็เอามาให้เราที่ไม่ได้เรียนนิติ ทำให้เฉยเลย(ทุจริต) นางไม่เรียนหนังสือ ไม่ฟังบรรยาย ท่องประมวลใดๆทั้งนั้นแหละ แล้วนางจะมีความรู้ไปทำงานในสายกฎหมายมั้ยเนี่ย ? ความรับผิดชอบในการเรียนยังไม่มีเลย แล้วอนาคตจะยังไงเนี่ย?
3.2การทำเกี่ยวกับเรื่องเรียน ส่งเอกสารกู้กยศ หรืออะไร ก็ต้องให้เรามาด้วย ไปด้วย ทั้งที่ตัวเองจะมาเองก็ได้ โตๆกันแล้ว
3.3 อยากกินนั่น อยากกินนี่ขึ้นมา อยากไปเที่ยวนั่นเที่ยวนี่ ก็ต้องมานั่งให้เราพาไป ทั้งที่เราต้องการอยู่บ้าน อ่านหนังสือ
4. ใช้เงินเรา100% ไม่ต้องพูดเยอะเนอะข้อนี้
ข้าวสามมื้อ น้ำไฟ เสื้อผ้า รองเท้า กินอาหารในห้าง สั่งของออนไลน์ ของใช้ส่วนตัวนาง ของใช้ในบ้าน เรารับเละเลยค่ะ ที่ยังไม่มีปากเสียงด้วยคือ เราอยากเอาเวลาไปอ่านหนังสือสอบล้วนๆเลย เรายังไม่อยากเสียสุขภาพจิตที่ต้องทะเลาะกับนางก่อนสอบอะไรอย่างงี้ จนหลังๆกลายเป็นเราที่เครียดเรื่องเงินขึ้นมาเป็นพักๆ เพราะเราไม่ได้รำรวยขนาดจะเลี้ยงใครได้ ให้มาจ่ายเพื่อนางหมดแบบนี้ เราก็ไม่ไหวนะ (จากเดิมที่ถ้าอยู่คนเดียวจริงๆจะเหลือเก็บ)
ผลการสอบหรอ เราไม่ติดค่ะ แค่นั้น สั้นๆ เราจึงอยากอยู่บ้านคนเดียวจริงๆละ ในปี65 นี้ เราจึงขอให้กลับบ้านไปอยู่บ้านตัวเองเถอะ (เคยขอให้กลับช่วงก่อนสอบปีที่แล้วระยะนึงนะคะ แต่ก็นาวก็ไม่ยอม จะงอนจะเลิก เราเลยใจอ่อน) ซึ่วคราวนี้ นาวก็ไม่ยอมอีก ทะเลาะ ร้องห่มร้องไห้ ไม่มีที่ไป อย่างงั้นอย่างงี้
เราเครียดมาก เราอยากอยู่คนเดียวจริงๆ เราไม่ได้ขอเลิก เราแค่จะอ่านหนังสือ
ต้องการจะอ่านหนังสือสอบเข้าหมอซักปี แต่แฟนเป็นแบบนี้คะ
เราวางแผนหนึ่งปีเต็มๆในการอ่านหนังสือ เราเฝ้ารอเวลาแบบนี้มานานมาก เราสามารถอยู่บ้านเป็นปีโดยไม่ทำงานได้ค่ะ และสามารถลงเรียนพิเศษได้ค่ะ
แต่แล้ว แฟนเรา อายุ19 เรียนนิติ รามฯ ก็มาอยู่ด้วย นางบอกจะมาอยู่เป็นเพื่อนเรา ให้กำลังใจเราค่ะ
กลายเป็นว่า นางมีพฤติกรรมดังต่อไปนี้
1. ตัวติดกับเราตลอดเวลา เราอยู่ส่วนไหนของบ้าน นางจะต้องตามมาอยู่กับเราด้วย เรานั่งท่องศัพท์ อยู่มุมหนึ่ง นางจะมานั่งข้างๆด้วย พอไล่ดีๆ ก็ชักสีหน้า หาว่ารังเกียจ หาว่าทำไมจะอยู่ด้วยไม่ได้หรอ
หรือถ้าอยู่คนละห้อง นางก็เรียกเราบ่อยๆ ทั้งที่เราออ่านหนังสืออยู่อีกห้อง เพียงเพื่อจะให้เราไปกอด ไปหอม หรือดูอะไรไร้สาระในโทรศัพท์นาง ทั้งๆที่เราต้องการอยู่เป็นส่วนตัวยาวๆทั้งวัน ไม่ได้ต้องการคุยกับใคร จะอยู่กับเนื้อหาการสอบ
ตลอดเวลาปีกว่า เราไม่เคยได้อยู่เป็นส่วนตัวจริงๆจังๆซักวัน
เคยมีถึงขนาดเรานั่งอ่านหนังสืออยู่ มาสวมกอดเราจริงจังมาก จนเราหงุดหงิดใส่ นางก็ยังจะมางอน ชักสีหน้าใส่เราอีก
2. ทำพฤติกรรมอันเป็นการรบกวนสมาธิเรา เช่น
2.1 เช็คมือถือเราอย่างละเอียด เช็คทุกแอพพลิเคชั่น ข้อความไหนเป็น ผู้ชาย โดนอ่านหมด แชทตั้งแต่ปี59 ยังอ่าน เลื่อนฟีดเจอผู้ชายก็จะเข้าไปดูทันทีทุกคน ซึ่งเราจะเสียสมาธิ และกระวนกระวายอย่างมาก เหมือนโดนสอบสวน โดนกดดันอย่างกับนักโทษ (ผู้ชายเหล่านั้นมีแต่ รุ่นพี่ รุ่นน้อง เพื่อน บางคนก็เป็นคุณแม่ด้วยซ้ำ)
2.2มีอยู่คราวหนึ่ง กำลังจะนอนกัน นางเอามือถือเราไปเล่น ปิดไว้ ไม่ให้เราดู ที่ไหนได้ เอามือถือเราไปส่องคนที่เราบล็อก คนไหนเป็นผู้ชาย นางก็จะเสิชแล้วส่องว่าเราเคยไปเม้น หรือกดไงค์ผู้ชายคนนั้นไว้มั้ย โอ้วพระเจ้า เราจะนอน เราจะรีบตื่นมาอ่านหนังสือ ยูมาทำให้เราสติแตกก่อนนอนทำไมว่ะ (คนที่บล็อกส่วนมาก จะเป็นขายตรง หรือพวกโพสต์ปั่นในกลุ่มเยอะๆ)
จนเราไม่กล้าเล่นมือถือ เสิชอะไรไว้ ต้องลบประวัติทั้งหมดทุกครั้ง กลายเป็นต้องมานั่งระแวง เวลาเล่นทอสัพ
3.เอาภาระ ความรับผิดชอบ มาให้เราทำ เสียเวลาด้วย หรือหาเรื่องให้เราทำ
เช่น
3.1 ข้อสอบของตัวเองแท้ๆ มอรามให้สอบออนไลน์ openbook นางก็เอามาให้เราที่ไม่ได้เรียนนิติ ทำให้เฉยเลย(ทุจริต) นางไม่เรียนหนังสือ ไม่ฟังบรรยาย ท่องประมวลใดๆทั้งนั้นแหละ แล้วนางจะมีความรู้ไปทำงานในสายกฎหมายมั้ยเนี่ย ? ความรับผิดชอบในการเรียนยังไม่มีเลย แล้วอนาคตจะยังไงเนี่ย?
3.2การทำเกี่ยวกับเรื่องเรียน ส่งเอกสารกู้กยศ หรืออะไร ก็ต้องให้เรามาด้วย ไปด้วย ทั้งที่ตัวเองจะมาเองก็ได้ โตๆกันแล้ว
3.3 อยากกินนั่น อยากกินนี่ขึ้นมา อยากไปเที่ยวนั่นเที่ยวนี่ ก็ต้องมานั่งให้เราพาไป ทั้งที่เราต้องการอยู่บ้าน อ่านหนังสือ
4. ใช้เงินเรา100% ไม่ต้องพูดเยอะเนอะข้อนี้
ข้าวสามมื้อ น้ำไฟ เสื้อผ้า รองเท้า กินอาหารในห้าง สั่งของออนไลน์ ของใช้ส่วนตัวนาง ของใช้ในบ้าน เรารับเละเลยค่ะ ที่ยังไม่มีปากเสียงด้วยคือ เราอยากเอาเวลาไปอ่านหนังสือสอบล้วนๆเลย เรายังไม่อยากเสียสุขภาพจิตที่ต้องทะเลาะกับนางก่อนสอบอะไรอย่างงี้ จนหลังๆกลายเป็นเราที่เครียดเรื่องเงินขึ้นมาเป็นพักๆ เพราะเราไม่ได้รำรวยขนาดจะเลี้ยงใครได้ ให้มาจ่ายเพื่อนางหมดแบบนี้ เราก็ไม่ไหวนะ (จากเดิมที่ถ้าอยู่คนเดียวจริงๆจะเหลือเก็บ)
ผลการสอบหรอ เราไม่ติดค่ะ แค่นั้น สั้นๆ เราจึงอยากอยู่บ้านคนเดียวจริงๆละ ในปี65 นี้ เราจึงขอให้กลับบ้านไปอยู่บ้านตัวเองเถอะ (เคยขอให้กลับช่วงก่อนสอบปีที่แล้วระยะนึงนะคะ แต่ก็นาวก็ไม่ยอม จะงอนจะเลิก เราเลยใจอ่อน) ซึ่วคราวนี้ นาวก็ไม่ยอมอีก ทะเลาะ ร้องห่มร้องไห้ ไม่มีที่ไป อย่างงั้นอย่างงี้
เราเครียดมาก เราอยากอยู่คนเดียวจริงๆ เราไม่ได้ขอเลิก เราแค่จะอ่านหนังสือ