หลังจากการยอมรับความจริง ของคนในใจ

วันนี้เป็นอีก 1 วัน ที่ผมยอมรับความจริงจากสิ่งที่เกิดขึ้น หลังจากการถูกบอกเลิกจากคนที่เรารักเค้ามากๆ
เมื่อ 22/06/65 วันนี้มันก้อผ่านมา 20 วัน แต่ 19 วันที่ผ่านมา เราต้องจมอยู่กับความเศร้า และคำถามมากมายที่อยู่ใจ 
-ทำไมเค้าถึงต้องเลิกกับเรา เค้ามีแฟนใหม่หรือเปล่า?
-เราไม่ดีพอสำหรับเค้าใช่ไหม?
-เรารักเค้าไม่มากพอหรือ?
-เรางี่เง่าเกินกว่าที่เค้าจะรับได้หรือ?
-ที่ผ่านมาเค้าเคยรักเราจริงๆไหม?
-เราผิดอะไรขนาดนั้นเรยหรอ ถึงได้ปิดกันเราทุกช่องทาง?
-เค้าบอกเราว่าเค้าเลิกกับคนเก่าของเค้าดีตลอด แล้วเราละ? เราทำอะไรผิดมากขนาดที่เค้าไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเราเรยหรอ
แต่วันนี้ คำถามที่เราอยากจะถาม เราไม่ต้องการคำตอบอะไรอีกแล้ว ทำไมนะหรอคับ เพราะเค้าเลือกที่จะไปจากเราไงคับ
และหยุดการติดต่อกับเราทุกช่องทาง คำตอบที่ต้องการอยากรู้มันก้ออยู่ในสิ่งที่เค้าทำทั้งหมดอยู่แล้ว สิ่งที่เราอยากรู้มันไม่ได้ช่วยให้เค้ากลับมา
แต่มันจะเป็นดาบที่ค่อยทิ่มแทงตัวเองมากกว่า ณ วันนี้ หลังจากยอมรับความจริง วันที่ไม่มีเค้าในชีวิตแล้ว วันที่เค้าเลือกที่จะเดินจากไป 
เราได้พยายามอย่างเต็มที่กับความสัมพันธ์ครั้งนี้ เราจะเสียใจมากกว่านี้ถ้าเราไม่พยายาม แต่ในเมื่อเราพยายามแล้ว ผลเป็นยังไงเราต้องยอมรับ
และให้เกียรติการตัดสินใจของเค้า วันนี้ถามว่าเราก้อยังนึกถึงเค้านะ แต่การนึกถึงครั้งนี้คือการนึกถึงช่วงเวลาดีๆที่เคยมีให้กัน การนึกถึงครั้งนี้
มันไม่ได้เจ็บปวดเหมือนการนึกถึงเหมือนครั้งที่ผ่านๆมา มันเป็นการนึกถึงที่มีความสุข เพราะเรายอมรับความจริงที่เกิดขึ้น ในเมื่อเรารักเค้ามาก
เราก้ออยากให้เค้ามีความสุข และเราอย่าลืมรักตัวเองด้วย เราก้อต้องใช้ชีวิตให้มีความสุขเหมือนกัน สิ่งที่เกิดขึ้นมันมีเหตุและผลของมันเสมอ
เราก้อแค่ยอมรับความจริง ถึงเราจะยัง move on ไม่ได้ 100% แต่ตอนนี้เราก้อใช้ชีวิตทุกวันให้คุ้มค่า อดีตเรากลับไปแก้ไขไม่ได้ เราแค่ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด อยู่กับปัจจุบัน และมองถึงอนาคตข้างหน้า ความรักมันไม่ได้น่ากลัวครับ มันเป็นสิ่งที่สวยงาม อยู่ที่ว่าความรักครั้งนั้นถูกที่ ถูกเวลา และถูกคนหรือเปล่า ผมอยากให้ทุกคนข้ามผ่านช่วงเวลาร้ายๆ ให้ไวที่สุด ถึงเราจะรักเค้ามากแค่ไหน อย่าลืมรักตัวเองให้มากด้วยเช่นกันนะครับ ขอให้คนที่กำลังเศร้า move on ได้ไวๆนะครับ