สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 1
เยอะแยะไปค่ะ
ตอนดิฉันอายุยังน้อย เข้าใจว่า คนวัยนี้ 40 up 45 คือมั่นคง ทำงานระดับหัวหน้า ทำงานที่นี่แน่ๆ ไม่เปลี่ยนงานแล้ว
พอมาถึงวัยนี้จริงๆ รู้เลยว่า ความไม่มั่นคงมีสูง งานตำแหน่งหัวหน้า เงินเดือนดีจริง แต่ความกดดันจากเจ้าของเยอะ
ไปหางานใหม่ก็ยาก คนไม่เก่งจริง ไม่เฉพาะทาง หางานยาก เพราะอายุเยอะ
ส่วนทำธุรกิจส่วนตัวเหมือนดี แต่ความไม่แน่นอนสูง วันนี้รายได้ดี แต่อาจเจอคู่แข่ง เจอโควิด เจอความเปลี่ยนแปลง ทำให้ซบได้
การเปลี่ยนอาชีพ ไปเริ่มอาชีพใหม่ ไม่ใช่ง่ายๆ
ตอนดิฉันอายุยังน้อย เข้าใจว่า คนวัยนี้ 40 up 45 คือมั่นคง ทำงานระดับหัวหน้า ทำงานที่นี่แน่ๆ ไม่เปลี่ยนงานแล้ว
พอมาถึงวัยนี้จริงๆ รู้เลยว่า ความไม่มั่นคงมีสูง งานตำแหน่งหัวหน้า เงินเดือนดีจริง แต่ความกดดันจากเจ้าของเยอะ
ไปหางานใหม่ก็ยาก คนไม่เก่งจริง ไม่เฉพาะทาง หางานยาก เพราะอายุเยอะ
ส่วนทำธุรกิจส่วนตัวเหมือนดี แต่ความไม่แน่นอนสูง วันนี้รายได้ดี แต่อาจเจอคู่แข่ง เจอโควิด เจอความเปลี่ยนแปลง ทำให้ซบได้
การเปลี่ยนอาชีพ ไปเริ่มอาชีพใหม่ ไม่ใช่ง่ายๆ
Anvier ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 6619796 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2652474 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6614230 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2208824 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 711749 ถูกใจ, nine_yo ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4028841 ถูกใจ, ทุ่งหญ้าบาร์เล่ย์ ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 726287 ถูกใจรวมถึงอีก 11 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 3
เกิน 50% ไม่มีเงินเก็บพอเลี้ยงตัวเองตลอดชีวิตหรอกครับ มิหนำซ้ำต้องทำงานไปเรื่อยๆจนกว่าจะหมดแรงด้วยซ้ำ เพราะหยุดงานเท่ากับขาดรายได้ บวกกับสวัสดิการหลังเกษียณในสังคมไทยยังไม่ดี ต้องพึ่งตัวเอง ได้เท่าไหนเท่านั้นจริงๆ ยิ่งคนเป็นหนี้ ภาระเยอะไม่ต้องสืบ ลำบากยันรุ่นสู่รุ่น
สมาชิกหมายเลข 8080849 ถูกใจ, iressa ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5817207 ซึ้ง, Anvier ทึ่ง, สมาชิกหมายเลข 7112390 ถูกใจ, ม่ายรำพึง ถูกใจ, Under the Lemon Tree ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2208824 ถูกใจ, toytoytoy ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 2881936 ถูกใจรวมถึงอีก 8 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
แสดงความคิดเห็น
มีใครที่อายุเยอะแล้วเช่นเกิน 45 ปีแต่ชีวิตยังไม่แน่นอนบ้างครับ
ส่วนที่อยากให้เพิ่มเติมคือ มีแผนในการดำรงชีวิตในส่วนที่เหลือต่ออย่างไร ปักหมุดไว้ที่ 45 แล้วกันครับ เพราะจะว่าไปเป็นอายุที่ค่อนข้างกลาง คือจะเกษียรตามกำหนดคนทั่วไปก็อีก 15 ปี ทำงานตามคนทั่วๆไปก็น่าจะ 20ปีขึ้นไป แต่คนที่อายุมากกว่าหรือน้อยกว่านี้ก็เข้ามาร่วมแสดงความคิดเห็นได้ครับ แล้วคนที่อยู่ในสภาวะดังกล่าวแล้วค่อนข้างตันแล้วมีวิธีบริหารจัดการความคิดอย่างไรให้มีความสุขครับ
กระทู้ค่อนข้างเรียบเรียงได้ไม่ค่อยดีเพราะว่ารีบพิมพ์ ยังไงก็ขอขอขคุณทุกความเห็นที่เข้ามาแสดงความคิดเห็นนะครับ คิดว่าสังคมพันทิพย์ที่ผมอยู่มานานก็เหมือนเพื่อนคนนึง หลายๆอย่างผมก็คุยกับเพื่อนร่วมรุ่นแล้วมันค่อนข้างวนครับเป็นคำตอบเดิมๆที่ไม่มีอะไรใหม่ อยากได้มุมมองใหม่ๆจากเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ แท็กหลายๆห้องอาจจะไม่ค่อยเกี่ยวข้อง แต่ก็อาจจะมีคนให้ความเห็นเชิงบวกได้ เช่น สุขภาพจิต เป็นต้น ถ้ากระทู้นี้เคยมีคนตั้งแล้วก็ต้องขออภัยด้วยครับ ขอบคุณอีกครั้งครับ