สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 4
อันนี้แซวเขาเล่นๆ หรือประชด มาเอาอะไร
เขาก็บอกแล้ว เนื่องจากสถานการณ์โควิด เลยต้องงดส่งเสียง
ธรรมชาติคนญี่ปุ่นเขาถูกสอน และฝึกมาตั้งแต่เด็ก เรื่องการเคารพให้เกียรติคนในที่สาธารณะ เวลาพูดยังกระซิบกระซาบกันเบาๆ ในรถไฟฟ้าสาธารณะก็จะไม่คุยโทรศัพท์หรือคุยกันเสียงดัง แม้กระทั่งการนั่งในรถไฟ ไม่ควรมองไปตรงๆหรือจ้องหน้าคนตรงกันข้าม ให้ก้มหน้าลงมองพื้น ไม่งั้นเสียมารยาท เวลางานขนาดเป็นแฟนกันยังไม่ไลน์หากัน เพราะจะไปรบกวนเวลาทำงานของอีกฝ่าย การละเมิดคนอื่น คุย เชียร์เสียงดัง โห่ ตะโกน จึงไม่ใช่นิสัยคนญี่ปุ่น
นิสัยแบบนี้เขาฝึกมาตั้งแต่เด็ก การมีระเบียบวินัยในโรงเรียนอนุบาล เด็กที่อยู่ละแวกเดียวกัน(ไม่สามารถเรียนข้ามเขตหรือเรียนไกลบ้านได้) เดินไปโรงเรียนก็เดินเรียงกันเป็นแถว มีระเบียบ มีรุ่นพี่คอยดูรุ่นน้อง ตรงเวลา ในที่สาธารณะจะไม่เห็นเด็กญี่ปุ่นงี่เง่าเอาแต่ใจ เวลาไปเที่ยว เช่น เวลาต่อแถวเครื่องเล่นดิสนีย์ยาวๆเป็น 1-2 ชั่วโมงจะไม่เห็นเด็กญี่ปุ่นร้องไห้งอแง จะยืนต่อแถวเงียบๆ เรียบร้อยไม่ว่าเด็ก ผู้ใหญ่ก็ต้องต่อแถว ไม่มีอภิสิทธิ์ใดๆ
การที่คนญี่ปุ่นถูกฝึกให้อยู่ในระบบ มันมีทั้งข้อดี ข้อเสีย บางครั้งดูเหมือนเป็นหุ่นยนต์ คำพูดคำจามีแพทเทิร์น ไม่แสดงความรู้สึกจนเกินงาม เวลาเตือนใครหรือปฎิเสธใครก็จะบอกอ้อมๆหรือไม่ปฎิเสธตรงๆ พูดให้สบายใจไว้ก่อน จนบางคนคิดว่าคนญี่ปุ่นไม่จริงใจ จริงๆคนญี่ปุ่นถูกฝึกให้ระมัดระวัง ให้เกียรติ เคารพความเป็นปัจเจกของคนอื่นมากกว่า
นี่ก็แปลกใจที่ทีมวอลเลย์บอลชายญี่ปุ่นกล้าเล่น กล้าเต้นใน VNL ถ้าเป็นทีมหญิงก็อย่างที่เห็นเวลาตีได้แต้มก็แสดงความดีใจ ยิ้มนิดหน่อย ไม่ค่อยแสดงความรู้สึก จากนั้นสีหน้าก็กลับมาปกติ แสดงความจริงจัง มุ่งมั่นกับเกมส์ จะมาห่วงสวยแต่งหน้าหรือไว้ผมยาวมากก็ไม่ได้ ต้องตัดหรือซอยสั้น รวบให้เรียบ ส่วนทีมชายทรงผมแต่ละคนนี่ก็นำแฟชั่น
เขาก็บอกแล้ว เนื่องจากสถานการณ์โควิด เลยต้องงดส่งเสียง
ธรรมชาติคนญี่ปุ่นเขาถูกสอน และฝึกมาตั้งแต่เด็ก เรื่องการเคารพให้เกียรติคนในที่สาธารณะ เวลาพูดยังกระซิบกระซาบกันเบาๆ ในรถไฟฟ้าสาธารณะก็จะไม่คุยโทรศัพท์หรือคุยกันเสียงดัง แม้กระทั่งการนั่งในรถไฟ ไม่ควรมองไปตรงๆหรือจ้องหน้าคนตรงกันข้าม ให้ก้มหน้าลงมองพื้น ไม่งั้นเสียมารยาท เวลางานขนาดเป็นแฟนกันยังไม่ไลน์หากัน เพราะจะไปรบกวนเวลาทำงานของอีกฝ่าย การละเมิดคนอื่น คุย เชียร์เสียงดัง โห่ ตะโกน จึงไม่ใช่นิสัยคนญี่ปุ่น
นิสัยแบบนี้เขาฝึกมาตั้งแต่เด็ก การมีระเบียบวินัยในโรงเรียนอนุบาล เด็กที่อยู่ละแวกเดียวกัน(ไม่สามารถเรียนข้ามเขตหรือเรียนไกลบ้านได้) เดินไปโรงเรียนก็เดินเรียงกันเป็นแถว มีระเบียบ มีรุ่นพี่คอยดูรุ่นน้อง ตรงเวลา ในที่สาธารณะจะไม่เห็นเด็กญี่ปุ่นงี่เง่าเอาแต่ใจ เวลาไปเที่ยว เช่น เวลาต่อแถวเครื่องเล่นดิสนีย์ยาวๆเป็น 1-2 ชั่วโมงจะไม่เห็นเด็กญี่ปุ่นร้องไห้งอแง จะยืนต่อแถวเงียบๆ เรียบร้อยไม่ว่าเด็ก ผู้ใหญ่ก็ต้องต่อแถว ไม่มีอภิสิทธิ์ใดๆ
การที่คนญี่ปุ่นถูกฝึกให้อยู่ในระบบ มันมีทั้งข้อดี ข้อเสีย บางครั้งดูเหมือนเป็นหุ่นยนต์ คำพูดคำจามีแพทเทิร์น ไม่แสดงความรู้สึกจนเกินงาม เวลาเตือนใครหรือปฎิเสธใครก็จะบอกอ้อมๆหรือไม่ปฎิเสธตรงๆ พูดให้สบายใจไว้ก่อน จนบางคนคิดว่าคนญี่ปุ่นไม่จริงใจ จริงๆคนญี่ปุ่นถูกฝึกให้ระมัดระวัง ให้เกียรติ เคารพความเป็นปัจเจกของคนอื่นมากกว่า
นี่ก็แปลกใจที่ทีมวอลเลย์บอลชายญี่ปุ่นกล้าเล่น กล้าเต้นใน VNL ถ้าเป็นทีมหญิงก็อย่างที่เห็นเวลาตีได้แต้มก็แสดงความดีใจ ยิ้มนิดหน่อย ไม่ค่อยแสดงความรู้สึก จากนั้นสีหน้าก็กลับมาปกติ แสดงความจริงจัง มุ่งมั่นกับเกมส์ จะมาห่วงสวยแต่งหน้าหรือไว้ผมยาวมากก็ไม่ได้ ต้องตัดหรือซอยสั้น รวบให้เรียบ ส่วนทีมชายทรงผมแต่ละคนนี่ก็นำแฟชั่น
แสดงความคิดเห็น
ความก้าวหน้าของเทคโนโลยีประเทศญี่ปุ่น