อยากเรียนต่อแต่ไม่กล้าขับรถไปเอง

อยากเรียนต่อมากๆๆๆๆๆแต่ตอนนี้เรากลับสับสนไปหมด ว่าทำไมตัวเราเองถึงไม่กล้าทำในสิ่งที่อยากทำเหมือนหัวใจกับสมองไม่ร่วมมือกัน พอจะเริ่มอ่านหนังสือติวสอบ ก็มีคำถามในหัวตลอดว่า”ถ้าเราอ่านแล้วเราไม่ได้เรียนต่อเหมือนที่หวังล่ะ?” ความรู้สึกตีกับความพยายามไงก็ไม่รู้ ที่บ้านก็ไม่เคยเอ่ยถามว่าจะเรียนต่อที่ไหนอะไรยังไง เราก็อยากลองถามคนที่บ้านน่ะแต่กลัวว่าถ้าถามไปเขาจะไม่สนับสนุนเลยเงียบ พอถึงเวลาก็บอกว่าจะไปนู้นไปนี่ เอาตามตรงก็ตั้งแต่ขึ้นม.6ก็ไม่กล้าขอคำปรึกษาจากพ่อแม่อีกเลย ที่บ้านไม่เคยกดดันเลยด้วยซ้ำจะทำอะไรก็ทำจะเอาอะไรก็ขอ แต่เราเป็นคนขี้กลัวมาก แค่ขับรถจากบ้านไปถึงเซเว่นระยะทางก็เกือบ2กม.ยังไม่กล้าเลย แล้วล่าสุดแม่พูดว่า “ถ้าไม่กล้าขับรถเองเรียนต่อก็ไม่ต้องเรียน”มันจุกมากจนพูดไม่ออกเลยเอาจริง โกรธตัวเองตลอดเลยน่ะเวลาคิดเรื่องเรียน เสียใจกับตัวเองว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ทั้งๆที่เรามีทุกอย่างแล้ว แต่ทำไมถึงมาติดที่เราขี้แพ้อย่างนี้
มันก็ใช่ที่ยังสายถ้าจะลองขับไปไหนเองแต่เราก็พยายามแล้ว แต่มันไม่ได้จริงๆขับใกล้ๆมันก็ได้แหละแต่ถ้าถึงในเมืองหรือที่ที่คนเยอะรถเยอะไปต่อไม่ได้เลย
เรามีคณะที่ยากเรียนแล้วด้วย แต่เราไม่รู้ต้องปรึกษาพ่อแม่ยังไง เลยมาขอคำปรึษา เราไม่กล้าจะคุยเรื่องนี้กับใครเลย