ถ้าเด็กรุ่นหลังเป็นแบบนี้ เราควรต้องสอนหรือชี้แนะอะไรเค้าอีกมั๊ย (คือไม่กล้าสอน )

เป็นหลานของภรรยาผมเป็น ผญ  อายุประมาณ 30    เรียนจบจากมหาลัยรัฐกลางเมือง กทม มีงานทำแล้ว ในกทม เดือนนึงประมาณ 4x,xxx บาทมีรถยนต์ขับของตัวเองแล้วบ้านไม่ต้องเช่า อยู่บ้านของครอบครัว   ชีวิตไม่ต้องเดือดร้อนอะไรแล้ว

       1.นอนตื่นสาย  9-10 โมงในวันหยุด
           ตอบ...   ก็ไม่รู้จะตำหนิเขาเพื่ออะไร  วันหยุดก็อยากนอนสบาย  ๆ   เราก็เป็น
       2. งานบ้านไม่ทำ 
           ตอบ.....  ย่าเขาเป็นคนทำให้  เพราะย่าเขาอยู่บ้านเฉย  ๆ ก็ทำนั่นนี่ไปเรื่อย
       3. กับข้าวไม่ทำ และทำไม่เป็นเน้นซื้อกิน หรือสั่งทางไลน์
           ตอบ ....   มันก็ไม่ใช่เรื่องเดือดร้อนใครนี่หว่า  ใช่ไหม
       4. ไม่มีแฟน 
            ตอบ ...... เคยถาม   ผู้ชายที่มาจีบเงินเดือนน้อย ฐานะยากจนกว่า  มีภาระทางบ้าน   เลยไม่สนใจเรื่องการมีชีวิตคู่     ถ้าต้องไปอยู่บ้านคนอื่นไม่สบายเท่าอยู่บ้านตัวเอง (อยู่บ้านตัวเองไม่ต้องทำอะไร )   อึดอัดที่ต้องไปอยู่ร่วมกับคนอื่น และไปทำอะไรรับใช้ให้คนอื่น     ถ้าแยกบ้านออกไปแล้วต้องไปผ่อนบ้านเองกับแฟนไม่เอา  ไม่อยากมีภาระทุกด้าน           ( เด็กมันก็คิดถูกนะ  ผมก็สอนลูกหลานแบบนี้ละ )
        5.ตอนเรียนจบใหม่  ๆ เคยแนะนำให้ไปสอบราชการ 
           ตอบ .....ด้วยฐานเงินเดือนข้างต้น ไม่สนใจงานราชการ ( กลัวลำบาก ไม่อยากรับใช้คนอื่น ไม่ชอบเคารพระบบอาวุโสหรือคนอื่น )   เขามั่นใจว่าเลี้ยงตัวเองได้  ซึ่งมันก็จริงเรียนจบแล้วก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาทางการเงินทางบ้านอีกต่อไป       อีกทั้งครอบครัวทางบ้านเขา รวมถึงผมกับภรรยาไม่มีลูกกันเลย  ทรัพย์สมบัติส่วนใหญ่ต้องแบ่งให้เขาอยู่แล้ว  โดยที่เขาไม่ต้องทำงานอะไรเลยก็อยู่ได้สบาย

                  คือผมกับภรรยาเติบโตมาด้วยวัยเด็กที่ลำบาก พ่อแม่ไม่พร้อมที่จะมีลูก (แต่มี )   พอเราสร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาได้ อยากจะสอนลูกหลาน  แต่ว่าไม่รู้จะสอนอะไรเค้าจริง  ๆ   ผมบอกภรรยาว่าเค้าโตแล้วดูแลตัวเองได้  เค้าคงไม่ฟังคนแบบเราหรอกเรามันคนรุ่นเก่าแล้ว   เด็กจะลำบากตรากตรำทำงานเพื่อ ?   เพราะเค้ามีชีวิตแบบนี้ก็มีความสุขของเค้า