จริงมั้ยที่คนในครอบครัวจะเป็นคนที่รักและห่วงเรามากที่สุดจริงๆและจากใจจริงๆ

คือเราอยู่กับตายายมาตั้งแต่เกิด ละก็พี่สาว ตอน ป.3 ถึงย้ายมาอยู่กับแม่ ตอนเด็กๆเราไม่ค่อยได้ใช้ชีวิตสุขสบายเท่าไหร่ คือได้กินแค่ข้าว ไม่เคยได้กินขนม ที่ รร. เพราะไม่ได้ตังไป รร. ได้กินบ้างจากวันไหนแม่กินเหลือ แม่เรามีแฟนใหม่หลายคน แต่เขาปกป้องเราจากพ่อเลี้ยงดีมากๆเราเลยไม่เคยกังวลเรื่องนี้ ตอนนี้เราอายุ 22 แล้ว ละแฟนคนปัจบันแม่ก็พึ่งคบกันได้ 3 ปี เขาดีนะแต่เราก็ไม่ค่อยสนิท ลืมบอกเราแยกอยู่กับแม่อีกครั้งตั้งแต่อายุ 15 เราจะเล่าแบบรวบๆเลยละกัน เมื่อก่อนเราไม่เคยได้อะไรดีๆจากแม่ เพราะคนรอบตัวเขาไม่ค่อยมีใครชื่นชมเรา มีช่วงหลังๆที่เราทำงานหาเงินได้ ญาติพี่น้องเริ่มชื่นชมเรา รวมถึงแม่เราด้วย เราเริ่มได้รับการดูแลจากแม่ ที่เราไม่เคยได้รับมาก่อน เขาเริ่มพูดจากับเราดีขึ้น แต่พอเราประสบอุบัติเหตุจนเข้า รพ. ช่วงแรกๆที่เรารักษาตัวทุกคนดีกับเรามาก เพราะคิดว่าเราตื่นจากความตายทั้งๆที่ไม่หน้ารอด ตอนนี้เราพักฟื้นมา 4 เดือนละ กำลังจะเริ่มหางานทำ แต่เราเป็นหนี้ก้อนโต แม่เราอยากให้เราออกรถ และใส่เป็นชื่อพ่อเลี้ยง เราผ่อนคนละครึ่งกับพี่สาว ช่วงที่เข้า รพ. ทำให้เราหารายได้ไม่ได้ จึงไปกู้เงินนอกระบบมาส่งค่ารถ เพราะแม่ไม่อยากให้ปล่อย กลัวโดนคนที่บ้านพ่อเลี้ยงว่าเสียเครดิต พี่สาวเราบอกให้เรากู้แล้วจะช่วยกันจ่ายคนละครึ่ง แต่ตอนนี้เราโดนทิ้งให้ใช้หนี้คนเดียว เขาบอกเราว่าจะหาให้แต่ได้ตอนไหนไม่รู้ บอกว่าเราโยนภาระให้ แล้วเราจะทำยังไงดีทุกคน เราจะเอารถไปเข้าไฟแนนแม่ก็บอกกลัวพ่อเลี้ยงจะอาย พี่สาวก็บอกให้ยอมให้เราโดนประจาน เรื่องเงินกู้ ตอนนี้เขาบล็อกเฟส เบอร์ หนี้เราทั้งคู่เลย เราจะทำยังไงดี🥲
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่