ผมโดนคนที่แอบชอบเกลียด

เราทะเลาะกับแฟนเรื่องที่แฟนชอบโกหกในเรื่องที่เรารู้อยู่แล้ว แต่เราโกรธที่ยังโกหก ละสุดท้ายก็มาพูดความจริง ทีหลัง เราจับได้ทีเขายังส่องแฟนใหม่ของเเฟนเก่าเขาอยู่แต่เราไม่โกรธเลยเรื่องนั้นเพราะคิดว่าคนเร

คือเพื่อนของผม ปกติมีนิสัยร่าเริง ชอบมาคุยกับผม แต่พอผมบอกชอบไป เขาปฎิเสธแต่ผมก็ไม่ได้หวังไรมาก แรกๆเขาก็ปกติ แต่พอผ่านมาหลายวัน เขาเปลี่ยนไป จากที่ชอบคุยกับผม กลายเป็นเมิน ทำเป็นไม่เห็น พอมีโอกาสเขาไ

คือเราชอบคนนึงที่ทำงานแล้วเราได้คุยกัน ​เ​ราก็บอกชอบเขาแล้วเขาก็บอกชอบเราเหมือนกัน แต่ช่วงนี้เขาเริ่มเมินเรา ​เริ่มหงุดหงิดใส่เราบ่อยๆ เรารู้สึกเขาเปลี่ยนไปอาจจะเป็นเพราะเราด้วยแต่เราทำอะไรไปเพราะเราก

คือเรื่องมีอยู่ว่าตอนเช้าเราเตรียมตัวเสร็จหมดแล้วแล้วยายถามว่าไม่โรงเรียนหรือไงเพราะเค้าไม่เห็นเราเอากระเป๋าออกมาสักทีเรากำลังจะพูตอบเลยแต่เสียงแทรกของแม่พี่สาวเราก็โวยวายขึ้นมาว่าก็บอกไปดิว่าไปกับใคร

บางทีก็ไม่มั่นใจ งง? ว่าเธอคนนี้ชอบผมหรือเปล่านะ หรือเธอเกลียดผมกันแน่ เพราะบางครั้งเธอก็เดินมาชวนผมคุยตอนมีคนอื่นอยู่ด้วยนะ "คุยเรื่องทั่วๆ ไป" แต่พอผมจะคุยด้วยตอนอยู่สองต่อสอง คิดจะถามเหมื

คือตอนนั้นผมโทรกันอยู่ครับ แต่ผมพูดไม่ได้เเต่จะเปิดกล้องคุยกัน เขาก็พูด ผมก็พิม เเต่เขาเล่นเเต่ไอแพด หัวเราะมีความสุข เราทั้งหาเขา เขาไม่ตอบ เขาเมิน คือเราเห็นสายตาเเล้วว่าเขามองแน่ๆ แต่เขาไม่ตอบ ทำเป

2-3ครั้งที่ญาติเพื่อนคนนี้เสียเราช่วยใส่ซองครั้งละ 300-500 แล้ววันงานเราก็ไปงานด้วย แต่บางงานก็ไม่ได้ไปแต่ทุกครั้งก็จะช่วยใส่ซองตลอด แล้วเมื่อปีก่อนยายเราเสีย เขาไม่มาแล้วก็ไม่ได้ช่วยซองด้วย พอมาวันนี

ช่วงตอนเย็นผมเดินไปซื้ออาหารผมเจอรุ่นน้องที่ชอบแล้วผมก็โบกมือทักไปพูดชื่อน้อง น้องเขาหันมาทำหน้านิ่งๆ แล้วเดินจากไป โดยมันกล่าวทักทายเลย ผมได้แต่คิดว่าตัวผมทำอะไรผิด ผมกลับมาที่ห้องผมได้แต่นั่งเสียใจอ

สมมติ ผมเคยพูดว่าผมไม่ชอบสีแดง แต่สิ่งที่เขาเอาไปพูดเหมือนผมเกลียดสีแดงจนอยากจะลบสีนี้ทิ้ง ทั้งที่สำหรับผมก็แค่ไม่ชอบ อยู่เฉยๆ ปกติ แต่สิ่งที่เขาพูดให้คนฟังคืออารมณ์นั้นเลย ถามว่าผมพูดว่าผมไม่ชอบสีแด