เจ็บจัง

ช่วงประมาณปลายปีที่แล้วจนถึงตอนนี้ เรารู้สึกว่าตัวเองเอื่อยมาก ไม่มีแรงจูงใจเหมือนเดิม หลายอย่างที่เคยทำได้สม่ำเสมอ เช่น การสรุปบทเรียนหรือการอ่านหนังสือ กลับทำไม่ไหว ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยเป็นแบบนี

ได้แต่ยืนมองเห็น Set เดินไปกับเค้า;( อย่าไปกลัวการดอย เพราะการดอยจะสอนให้เราแกร่งขึ้น

ชีวิตวัยทำงานที่เหนื่อย ไม่ได้เกิดจากงานเสมอไป ชีวิตวัยทำงานที่เหนื่อย ไม่ได้เกิดจากงานเสมอไป แต่เกิดจากการฝืนเป็นคนที่ไม่ใช่ตัวเองทุกวัน หลายคนตื่นเช้าไปทำงาน ทั้งที่ไม่ได้เกลียดงาน ไม่ได้มีปัญหากับ

วันนี้เป็นอีกวันที่ใจมันอ่อนแรงหน่อย ๆ เหมือนพลังในตัวค่อย ๆ หมดไปโดยไม่รู้ตัว แต่ก็ยังอยากเขียนอะไรเล็ก ๆ ไว้ให้ตัวเอง… เพื่อเตือนว่า ถึงเราจะเหนื่อยแค่ไหน เราก็ยังอยู่ตรงนี้นะ ยังหายใจ ยังมีเ

เหนื่อย เบื่อ เศร้า ปัญหาหลายๆอย่างเหลือเกิน ไม่รุ้จะทำยังไงกับชีวิตดี ฝืนยิ้มทั้งที่ไม่อยากยิ้ม ไม่รุจะระบายกับใคร 

ในโลกคอมเมนต์ที่ทุกคนเป็นคนดีหมด ดีจนบางทีเทวดายังต้องขอคำปรึกษาเรื่องศีลธรรมจากพวกเขา ที่นั่น ไม่มีใครเสียงดัง ไม่มีใครโมโห ไม่มีใครเคยทำผิด มีแต่ผู้รู้ ผู้ตื่น และผู้พร้อมสั่งสอนคนอื่นด้วยน้ำเสียงอ่

ตอนแรกเราเริ่มกันแบบไม่ผูกมัด เป็นเพื่อนที่มีความสัมพันธ์ (FWB) จนต่อมาได้ตกลงคบกันเป็นแฟนจริง ๆ ฉันทุ่มเทให้เขามาก แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือการถูกนอกใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาเล่นทุกแอพหาคู่ นัดเจอคนนู้นคน