เรามีปัญหากับแม่บ่อยมากค่ะ ด้วยความที่แม่ห่างจากเราไม่มาก แม่36 เรา21 ค่ะ เราเป็นลูกคนโต มีน้องอีก3 คนซึ่งคนละพ่อหมดเลย เราเติบโตมากับน้าและตายาย เราไม่ได้อยู่แม่ตั้งแต่เด็กค่ะ พ่อนี่ไม่เคยเห็นหน้า แต่แม่ก็เป็นคนส่งเสียอะไรหลายๆเรื่อง แต่เวลาเรามีปัญหากัน แม่ชอบพูดเหมือนทวงบุญคุณ(ประมาณว่าอะไรที่ซื้อให้ก็มาจากเขาทั้ง) เราไม่ชอบเลยค่ะ ความคิดเห็นส่วนตัวคือมันเป็นหน้าที่เขาที่ต้องรับผิดชอบอยู่แล้วค่ะ แล้วเราไม่ได้ขอเขามาเกิดค่ะ คือเขาทำให้เราเกิดมาเอง พอมีปัญหากันเขาก็จะยึดสิ่งของทุกอย่างที่เคยให้ แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกันนะคะ เราคุยผ่านกันทางแชท ที่ยึดของได้คือน้าน้องของแม่ค่ะ เขาเป็นผู้ปกครองเรา โดยมีหน้าที่ทำตามแม่เรา หรือคอยสอดส่องพฤติกรรม จะรายงานตลอดค่ะ เวลามีปัญหากับแม่ทีไรแม่ก็จะเอาอดีตที่เราผิดพลาดมาพูด เช่นเรื่อง แฟน หรืออื่นๆ เราก็แรงใส่แม่เหมือนกันค่ะ ประมาณว่า ทีแม่ยังไม่ทำหน้าที่ความเป็นแม่ตัวเองเลย ทำให้เกิดมาเองนะ คร่าวๆนะคะ คือสาดกันด้วยวาจาเยอะอยู่เหมือนกันทั้งคู่เลยค่ะ ช่วงประมาณ15-18 เราตามใจแม่ตลอดเลยค่ะ ถึงเต็มใจหรือไม่เต็มใจ เช่นแม่บอกไปขวา ในความคิดเราอยากไปซ้าย แต่ได้แค่คิดค่ะ ตามใจแม่ไม่มีปัญหาอะไร พอเริ่มเข้ามหาลัย เรามีความคิดเป็นของตัวเองมากขึ้น เราก็เริ่มมีปากเสียงกันนิดหน่อยค่ะ แต่มันไม่ได้จบค่ะคือ เราอยากเป็นอิสระมากขึ้น ทั้งครอบครัวที่เราต้องไปในทิศทางเดียวกันกับเขา คือทางครอบครัวว่าแบบนี้มันดี แต่ในความคิดเรามันไม่ได้ดีกับเรา เราไม่ชอบค่ะ เราเริ่มเห็นต่างมากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนตัวเป็นคนโลกส่วนตัวสูงด้วยค่ะ แต่ที่บ้านจะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ ต่อประเด็นแม่นะคะ พอเข้ามหาลัยเราอยากเป็นอิสระ เราอยากใช้ชีวิตของตัวเองค่ะ มีเกเรบ้างอะไรบ้างคะ ด้วยความที่เรากับแม่ไม่สนิทกัน เรามีอะไรไม่เคยพูดกับแม่เลยค่ะ คนในครอบครัวเราก็ไม่เคยพูด เก็บไว้ที่ตัวเองตลอดเป็นตั้งแต่เด็กค่ะ พอตามใจคนอื่นมากๆ ครั้งล่าสุดที่ทะเลาะกันแม่พูดกับเราประมาณว่า ให้คนอื่นเขา…ฟรีๆ ซึ่งมันคือเรื่องส่วนตัวของเราค่ะ แม่มีสิทธิ์ไหมคะมาพูดกับเราแบบนี้ เราก็อารมณ์ร้อนพูดใส่แม่ว่า ก็มีผ…หลายคนเหมือนแม่ไง รอบนี้ก็ตัดแม่ตัดลูกกันเลยค่ะ ที่เล่าให้ฟังสาดกันด้วยวาจาคร่าวๆนะคะ ยกตัวอย่างมาให้ มันอาจจะมีมากกว่านี้ จนตอนนี้เราแยกตัวออกมาจากที่บ้าน แต่เราไม่เคยคิดถึงบ้านที่เราเคยอยู่เลยสักวันค่ะ ไม่มีความคิดที่อยากจะกลับไป เราโอเคมากๆกับการที่เราอยู่คนเดียว เเล้วเราก็มีคำถาม ถ้าดูแลมาดีๆตั้งแต่มีแรกคำถามพวกนี้มันจะเกิดขึ้นไหม? เช่น ไม่ทำหน้าที่แม่ ไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้วมีแต่หน้าที่ส่งเงินมา เงินที่ส่งมาให้มันควรยกย่องเขาหรือมันควรเป็นหน้าที่เขาอยู่แล้วที่ต้องรับผิดชอบในเรื่องนี้ แล้วอีกอย่างค่ะ คำนี้เห็นต่างอย่างมาก ที่ว่าถ้าไม่ได้มีแม่ก็ไม่ได้เกิดมา ความคิดเห็นส่วนตัวนะคะ คือเขาทำให้เราเกิดมาเอง เขาควรรับผิดชอบในส่วนนี้หรือป่าว คือเราไม่ได้ขอมาเกิดนะคะ