เมื่อก่อนผมเป็นเด็กติดยาสมัยมัธยมปลาย เล่นหมดเลยครับ หนักสุดจะเป็นยาบ้ากับน้ำท่อมแต่ตอนนั้นแม่ไม่รู้ แต่วันนึงผมก็ออกจากวงการได้คือตัดใจเลิกเลย เลยมาสารภาพกับแม่ว่าเมื่อก่อนเคยติดยามา จนมาถึงวันนี้เป็นเวลานับ2ปี ซึ่งอยู่ๆผมอยากกินน้ำท่อมคิดถึงความเมาของมันในสมัยก่อน แล้วเอามาที่บ้านแม่มาเจอ ผมเห็นแม่ร้องไห้เลยรู้สึกไปว่า เรามันก็ขี้ยาอยู่วันยังค่ำ รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนดีที่แย่มาก ถ้ายับยั้งชั่งใจได้มาตั้งสองปีแล้วทำไมถึงต้องกลับไปกินมันอีก ตอนนี้มืดแปดด้านมาเลยครับ