กลอนแปด

0 สุดรอคอยค่อยเห็นว่าเป็นเจ้า กี่ภพกาลผ่านเล่าที่เฝ้าหา เหมือนพิมพ์ภาคฝากมั่นลงสัญญา ให้ตรึงตราแต่ในน้ำใจเดียว 0 เกิดแต่เมื่อ .. กาพย์กลอนสุนทรถ้อย เผยนัยร้อยความตอบให้ลอบเหลียว สายใย-อย่างแฝงเร้น ..

..ขอบพระคุณ ภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ตครับ..

ยามใกล้ค่ำหน้าร้อนเดือนเมษา สกุณาโผบินกลับสู่รัง แสงรำไรดูเหงาราวมนต์ขลัง ประดุจดังกิ่งไม้ยามผลัดใบ กรุ่นไอร้อนระเหยจากผืนดิน ห้วงถวิลลมพัดใบไม้ไหว แสงสุดท้ายเลือนรางอยู่ไกลไกล ดุจหัวใจชราที่โร

อุ่นไอในคืนหนาว..  …  โอบกอดพรอดพร่ำ..ร่ำให้ ขดตัวหัวใจ..ในคืนหนาว เดียวดายร่ายร้อง..เรื่องราว ให้วับวาวคืนค่ำ..จนหนำใจ  …  เงียบงั