เราทำถูกแล้วใช้ไม…

เรารู้จักกับน้องคนนึงมานานมาเลยแหละเราอยู่ด้วยกันเหมือนแฟนนะ แต่ก็ไม่ใช้ เเต่ก็ไม่ใช้เพื่อนหรือพี่น้อง ใช้หรือเรียกว่าไม่มีสถาะก็ได้เราชอบน้องเขานะเพื่อนนางก็รู้ว่าเราชอบแต่เราไม่ให้บอกนางละแต่เราไม่รู้น้องชอบเราไมจน วันนึงเพื่อนนางทักมาหาเราในตอนที่เราไปคุยกับคนอื่น ว่าเราไม่รู้จริงๆออว่านางชอบเรา เราสตั้นไปพักนึงเลยและ แต่ตอนนันเราก็มองไม่เห็นอนาคตตัวเองด้วยซ้ำเลยเลือกที่จะไปไปต่อกับนาง เวลาคิดถึงนางก็จะหารูปคู่ดูแต่เชื่อไมตั้งแต่รู้จักกันมาเราไม่เคยมีรูปคู่กันเลย 🥺เพราะเมื่อก่อนตอนที่เราใกล้กัน เราต้องเป็นฝ่ายเก็บอาการมาตลอด ไม่อยากให้เขารู้ว่าเรารู้สึกยังไงเพราะเมื่อก่อนแค่คำว่าอนาคตเรามองไม่เห็นเลย จนมาวันนี้เราไม่ได้ดูดีหรือมีอะไรสู้คนอื่นได้หรอกแต่เราดิ้นรนเพื่อให้ตัวเราเองดีขึ้นเพื่อให้มีอนาคตขึ้นจนจะจบปวชแล้ว ตอนเเรกก็คงคิดว่าจะลืมน้องเขาได้เพราะเราทำแต่งานแถมเรียนหนักด้วย จนวันนึงก็วนคิดถึงน้องเขาคิดถึงช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน แล้วตัดสิ้นใจใช้ความกล้าทั้งหมดทักแชทเขาไปแต่เราคงกลับไปช้าเกินไปน้องเขามีแฟนแล้ว เเต่เราเลือกที่จะคุยกับน้องเขานะ คุยในถานะพี่คนนึงที่คิดถึงน้องสาว  ยอมอยู่ตรงนี้มองความสวยงามของเขาและคอยซัพพอร์ต ตอนนี้ทำให้เข้าใจเลยว่าคำว่า ถูกทีแต่ผิดเวลา มันมีอยู่จริงๆนะ  แต่ก็ดีใจที่ตอนนันเราไม่ดึงน้องเขามาในตอนที่เรามองไม่เห็นอนาคตตัวเองเพราะถ้าตอนนั้นเราดึงน้องมา คนอื่นจะมองน้องไม่ดีแน่ๆ 
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่