จากมาไกล เเล้วพักอยู่คนเดียว มันก็จะเหงาๆ คิดถึงคนที่บ้าน เหนื่อยมาก็ร้องไห้กับตัวเองเเต่ก็ไม่ยอมถอยสู้ต่อไปครับ

ผ่านช่วงเวลาต่างๆได้ยังไงคะ ? เวลาเค้าฝึกหนักเวลาไม่ได้คุยกันเวลาที่ไม่ได้เจอกัน เวลาที่เราเหนื่อยเราท้อต้องการมีคนอยู่ข้างๆ แฟนเราพึ่งไปเรียน จากที่เคยอยู่ด้วยกันตลอด .. เหงา นอนร้องไห้ทุกวันเลย คิดถ

 ขอใช้พื้นที่นี้ในการระบายนะคะ ไม่ดราม่านะ เคยเหนื่อยกับสิ่งแวดล้อมข้างตัวไหม เคยท้อไหมกับการเรียนในตอนนี้ ขึ้นปี1มาอยู่ต่างที่ต่างถิ่นไม่ได้อยู่กับครอบครัว ต้องอยู่คนเดียวใช้ชีวิตในมหาลัยแบบเหงา

มาจาก ต่างจังหวัด มาหางานในกรุงเทพครับ สมัครงานที่ไหนเขาก็ยังไม่เรียกสักที่ เหลือเงินทั้งตัวเเค่ร้อยเดียว รู้สึกท้อเเต่ก็ยังไม่อยากถอย อยากจะสู้ เเต่ก็ไม่รู้จะทำยังไงดี มันมืดไปหมด ไม่กล้าบอกคนที่บ้าน

ขอตั้งกระทู้ถึงตัวเองในอนาคตนะคะ ตอนนี้อายุ 26 มาถึงในจุดที่ตัวเองเคยฝันไวแล้ว แม้จะยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน (เพราะกำลังสร้างอยู่) แต่ก็รู้สึกว่าตัวเองเก่งมากๆ ขอบคุณที่พยายามในทุกอย่าง ตั้งแต่เรีย

คือเราเป็น เฟรชชี่ปี1 ย้ายเข้าหอ ตอนแรกๆก็คิดว่า ได้อยู่หอคงสนุก อิสระ แต่!!! ก่อนเข้าหอ2-3 วัน เราก็ไม่อยากเข้าหอ พอมาอยู่หอ ก็เหงา คิดถึงที่บ้าน คิดถึงทุกอย่างทั้งครอบครัว แมว เพื่อน ทุกอย่างเลย ตอน

เราเป็นคนนึ่งที่ก่อนหน้านี้ที่บ้านอยากให้เรียนสายวิทย์สุขภาพเพราะความมั่นคงเเละเพราะที่บ้านเรียนเเล้วได้ดีกันหมด เเต่เราไม่ชอบเราอยากเรียนวิศวะ ทั้งที่เราไม่เก่งคำนวณเเละไม่คยตั้งใจเรียนวิชาพวกนี้เเค่

เราเห็นสังคมสมัยนี้ผู้ชายได้เปรียบหลายอย่างมาก อย่างเช่นงานบ้าน ไม่ต้องทำแม่ก็ไม่ว่านอนอยู่ห้องเฉยไม้กวาดแทบไม่จับ แต่พอเราละโดนบ่น โดนด่า วันนึงไม่จับงานบ้านไม่ได้เลย บ่นเหมือนเราไปฆ่าใคร เหนื่อยนะคะ

อันนี้คือชอบหรือกั๊กหรืออะไรแค่อยากรู้ หรือแค่เหงาเรื่อยเปื่อย 1.       เค้าบอกเค้างานเยอะคุยกันวันละ 5 ประโยค ทุ่งครั้งจะบอกยุ่งไม่มีเวลา 2.     

สรุปเเล้ว บรูโน่ของบรร นี่ยังเจ็บเเล้วพักอยู่รึเปล่า หรือยกเลิกสัญญาไปเเล้วครับ ???