คือเราไปเห็นรอยยิ้มของคนคนนึงมาแล้วรู้สึกชอบรอยยิ้มเขารู้สึกเวลาเขายิ้มทำให้โลกแบบน่าอยู่ขึ้นพอไม่ได้เห็นก็นึกถึงเขา

ทุกคนมีปัญญาหาเหมือนกันมั้ยคือเวลาแต่งหน้าพอผ่านไปสักประมาณ1ชั่วโมงแบบยิ้มเยอะๆแล้วแถวร่องแก้มมันจะเป็นรอย ของเราเป็นเกือบทุกวันจนไม่มั่นใจต้องคอยเอาคุชชั่นมาตบแถวร่องแก้มให้มันหายแต่ก็เป็นอีกเหมือนเด

เราชอบคนๆนึงมา6ปีค่ะ ตั้งแต่ม.1 จนถึง ม.6 คิดว่าตัดใจได้แล้ว แต่มันก็มีอะไรไม่รู้ในใจแบบบอกไม่ถูก จนตอนนี้เราขึ้นปี1แล้วค่ะ เอาตรงๆตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าคิดถึงเขารึเปล่า หรือแค่ชอบเขาเป็นความเคยชินในชีวิตป

◌ใช่ค่ะฝันถึงแฟนเก่าก็ไม่เข้าใจค่ะว่าทำ เลิกไป3ปีแล้ว ปัจจุบันเป็นเพื่อนปกติ เจอก็ยิ้มบ้างทักบ้าง คือถ้าให้พูดกันตรงๆ เรายังไม่ได้คิดถึงเค้าเลยยังไม่ได้นึกถึงด้วยซ้ำเลยค่ะ ช่วงนี้ แต่อยดีๆมาฝ◌ัน ว่าเร

ขอพื้นที่ระบายอะไรนิดนึงครับ ไม่รู้จะไปเล่าให้ใครฟังดี ผมเป็นผู้ชายธรรมดาๆ คนหนึ่ง ทำงาน กลับบ้าน กินข้าว ดูยูทูบ วนลูปชีวิตเดิมๆ ไม่ได้เจ้าชู้ ไม่ได้คารมดี แถมเป็นคนขี้เขินด้วยซ้ำ แต่มีอย่างหนึ่งที่

บางอย่าง....กลับออกมาพร้อมกับเขา ​"หลงทางในป่าอาจจบลงที่ความตาย... แต่การ 'ถูกส่งกลับมา' คือจุดเริ่มต้นของฝันร้ายที่ไม่มีวันจบ ​พบกับซีรีส์เรื่องสั้นที่สำรวจความบิดเบี้ยวของมนุษย์ผู้ถูกป่ากลืนก

ก็อย่างแรกเลยนะค่ะ ได้อ่านกระทู้ๆนึงมา มีคห.นึง บอกว่าเค๊าเป็นตากล้อง ที่แพ้รอยยิ้ม.. อันนี้.. ก็อ่านๆๆไปเรื่อยๆค่ะ สักพัก ก็มานึกถึงเพื่อนคนนึง .. ?? เค๊าเป็นผช.คนนึงที่ชอบการถ่ายรูป วันนึง เค๊าได้

ผมเผลอไปอธิษฐานตอนทำบุญว่า ถ้าชาติหน้ามีจิงขอให้เกิดเป็นมนุษย์และพบเจอครอบครัวเพื่อนพ้องเดิมผู้คนรอยยิ้ม แล้วผมไม่สบายผมควรทำยังไงดีครับ ผมกลัวมากๆครับ ผมจะไปถอนคำอธิษฐานพรุ่งนี้

(1) ณ ต้นกำเนิดของเด็กคนหนึ่ง พื้นที่ที่เค้าอยู่นั้น ล้วนมีแต่ความเศร้า เป็นดินแดนไร้เสียงหัวเราะ มีเพียงเสียงพูดอันเรียบเฉย แม้แต่การยิ้ม ยังใช้เพียงแค่มุมปาก ไม่แม้แต่จะยิ้มให้เห็นฟัน แต่ตัวเธอนั้นก

ช่วงนี้รู้สึกแปลกๆ กับตัวเองค่ะ เหมือนจะไม่ได้มีเรื่องแย่อะไรเป็นพิเศษ งานก็ยังไปได้ ความสัมพันธ์รอบตัวก็ดูปกติ ไม่มีใครทำอะไรผิด แต่ลึกๆ กลับรู้สึกเหนื่อย เหนื่อยแบบอธิบายไม่ถูก เหมือนต้องคอยปรับตัวต