เรื่องคือตอน ม.ต้น เรามีเพื่อนคนนึงที่เพิ่งรู้จักกันและพอสนิทกันมากๆ เราก็ชอบเขา แต่สิ่งที่พวกเราทำเพื่อนๆดูออกว่าเราชอบกัน แต่ใจนึงเราก็ไม่อยากจะเสียเพื่อนจึงเลือกที่จะหายไปเงียบๆ แต่ก็ทำไม่ได้ แต่พอวันนึง การสนทนาของเราเปลี่ยนไป เขาพูดคำที่รุนแรงและไม่รักษาน้ำใจกัน พอเราได้ยินน้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว แอบร้องไห้อยู่คนเดียว จนถึงตอนนี้เราอยู่ ม.ปลาย เรื่องนั้นผ่านมาเป็นเวลา 3 ปี โดยไม่มีคำพูดใดๆ ไม่อยากจะมองหน้ากัน แต่พอได้สบตากันก็รีบหลบไม่เกิน 3 วิ แต่มันรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างในสายตาคู่นั้น เราเรียนห้องเดียวกันมาโดยตลอด อึดอัดมากค่ะ เราทั้งคู่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงเป็นแบบนี้ หรือเขาจะมีเหตุผลแล้วเราไม่รู้ มันคาใจมากเลยค่ะ เลยอยากขอความคืดเห็น ก่อนที่จะจบ ม.6 แล้วจากกัน อาจจะไม่ได้เจอกันตลอดไป เราควรบอกลามั้ยคะ และถ้าควร ควรจะใช้วิธีไหน หรือควรปล่อยให้เป็นแบบนี้เหมือนเดิม 😥
ควรบอกลาหรือเงียบเหมือนเดิมตลอดไปดีคะ