ชอบพูดแบบนักเลงชาวบ้านๆคุยกัน

เ ป็นไม่มีใช้คำแทนว่าท่าน

ควายเป็นควายไม่ใช้ว่าโง่

เคยไปบวชวัดที่เขาเป็นสำนักธรรม

ก็จะมีแต่พระแต่คนมีการศึกษาอยู่กันเยอะ

เขาจะไล่ออกวัด แต่ในใจก็คิดว่าเรา
เอาติสัยแบบพระเถระตื้อไม่น่าจะผิดธรรมอะไร

ก็เลยไม่สนใจคนมาเตือนคิดว่าพระธรรมไม่ควรปรุงแต่ง

ทางกายวาจาใจ มาก แบบนี้น่าจะเรียกว่าธรรมแท้มากกว่า

การพูดหยาบมันเป็นกิริยาของกาย ไม่ใช่ใจ

มันไม่ใช่กิเลสขวางนิพพานแล้วจะให้ผมผิดธรรม

ปรุงแต่งกาย วาจา ใจงั้นหรือ ให้ยอมกิเลสคือถูกธรรมหรือ

ช่วยตัดสินที เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่เกิด

ทำไมต้องมาแบ่งแยกคนป่าคนเมือง
มีตอนนึง กลับจากบิณฑบาตรำป กลับต้อง10โล
โครตหิวข้าวพอเด็กวัดเอาข้าวมาให้

ผมก็กินรัวๆอาจารย์เรียกชื่อเสียงดังวิวัฒคำชำ
ตอนนั้นมีโยมอุปัฎฐากจากกรุงเทพกำลังนั่งถวายสำรับอาหาร
ผมโครตอายเลยแล้วโกรธด้วยเลยพูดสวนอาจารย์ไป ก็กูหิวนี่
โยมอุปัฏฐากถึงกับหัวเราะโอ้ศิษย์อาตารย์ตื้อ
โยมคนนี้เขาชอบไปรับใช้วัดสายธรรมยุติ
เขาเลยพอเข้าใจ

สัตว์ป่า สัตว์เมืองด้วย
จากนั้น ผมก็เลยได้ใจเห็นว่าเราน่าจะพออยู่ได้
เพราะมีคนพอเข้าใจเรา

ถ้าไปเกิดเป็นเสือมา500ชาติอยู่ ดีๆจะเห็นเป็นแมว

บ้าหคือเปล่าเสียศักดิ์ศรีจริงๆผมอยู่คนเดียวได้อยู่แล้ว

ไม่ชอบอยู่กับหมู่เพื่อนพระก็ยังทำนายว่าผมเป็นดวง
ยักษ์ เป็นดวงท้าวจาตุโลกบาลนิสัยไม่กลัวอะไร
เลยเป็นแบบนี้ ผมเกิดวันอาทิตย์11สิงหา
หมอพระเขายอกเป็นดวงเสือไม่มีใครทำอะไรผมได้
ผมก็เลยไม่กลัวอะไรท้าตีท้าต่อยไปเรื่อย
ชอบอะไรที่มันตื่นเต้นตลอดเวลา
ใจลึกๆผมก็แค่อยากพิสูจน์คำกมอดูว่า
ผมไม่มีใครทำอะไรได้จริงเปล่า
ยิ่งตรงใหนผีดุ ผมยิ่งชอบจะไปนอนทับมันตรงที่มันอยู่
คิดว่าถ้าแน่จริงก็ยกออกไปให้ได้สิ

แต่พักหลังเริ่มป่วย เริ่มคิดได้อยากแก้ริสัยตัวเอง