ขออธิบายก่อนว่าช่วงในวัยเด็กที่บ้านแม่จะบังคับนอนตั้งแต่ 2 ทุ่ม ดึกสุด 4 ทุ่ม ซึ่งนอนได้แค่วันศุกร์ และเสาร์ เพราะเช้าต่อมาไม่ได้ไปโรงเรียน นอกจากนี้ที่บ้านครอบครัวของเราติดนิสัยนอนกลางวันกัน เรียกได้ว่าสมาชิกที่บ้านมีเวลานอนเยอะมาก

ซึ่งตอนแรกเราก็ไม่ได้คิดว่ามันแย่ที่ตรงไหน จนเราโตขึ้น แล้วต้องเรียน เรียนพิเศษ ทำงานเสริม(หาเงินค่าขนม) ประชุมเพื่อประสานงานของห้อง(เพื่อนนัดบ่อยมาก เพราะโรงเรียนชอบจัดกิจกรรม) เรารู้สึกว่ามันยังไม่พอ เพราะใกล้เข้ามหาลัยแล้วด้วย เราอยากหาเวลาสรุปเนื้อหาเพิ่ม

แต่วันนึงก็มีเวลาจำกัด เราเลยต้องนอนดึก ในส่วนนี้ทางครอบครัวก็เข้าใจและไม่ได้ว่าอะไร แต่ปัญหาคือตัวเราเองที่ไม่ชินกับการนอนดึก เรารู้สึกว่าแค่ 4 ทุ่มเราก็ง่วงมากแล้ว ไปโรงเรียนก็ง่วง ในวิชาที่น่าเบื่อบางครั้งก็มีฟุบกับโต๊ะ ต่างจากเพื่อนที่ไม่ค่อยง่วงเท่าไหร่ แล้วก็นอนดึกกว่าเรามาก

เอาจริงเราก็แอบอิจฉาเพื่อนด้วยที่นอนดึกแล้วไม่ง่วง เราเลยอยากนอนดึกเหมือนเพื่อนบ้าง ใครพอจะมีเเนะนำวิธีไดเบ้างไหมคะ