ชอบฟุตบอลแต่แต่มันท้อไม่อยากเล่นแล้วบอกพ่อยังไงดีครับ

สวัสดีครับผมขอไม่บอกชื่อแล้วกันนะครับตอนนี้ผมอายุ14เข้า15ครับคือผมเป็นเด็กหนึ่งที่โตกว่าวัยมากแต่ว่าผมจัดเป็นเด็กอ้วนเลยแหละครับหนักประมาณ85+แต่ผมสูง188ซม  ผมด็กผู้ชายที่ชื่นชอบในกีฬาฟุตบอลมากครับพ่อผมลงทุนสนับสนุนผมในการให้ผมเล่นมากตอนผมอายุ11-14ผมซ้อมอยู่อคาเดมี่หนึ่งรายเดือนละ500บาทครับจนผมอายุ14กำลังจะเข้าม4ครับผมไปอยู่หอที่จังหวัดหนึ่งในจังหวัดอยุธยานี่แหละครับแล้วผมอยู่ได้อาทิตย์เดียวผมก็ออกครับเพราะยาเสพติดเยอะมากจนผมทนไม่ได้จริงๆตอนนั้นเสียฟรีไป3000บาทครับค่าแรกเข้านักกีฬาใหม่แล้วผมก็ไปอยู่หอในจังหวัดหนึ่งอันนี้ขอไม่บอกนะครับเพราะบอกคือรู้เลยหอค่อนข้างแพงเดือนหนึ่งเกิน10,000+เลยครับแล้วผมก็อยู่ไม่ได้ครับอยู่แค่อาทิตย์เดียวมันคิดถึงบ้านหลายอย่างเลยครับมันไม่ดีเหมือนที่เขาบอกเพื่อนก็มีแต่คนรวยมันก็ไม่คุยกับผมเพราะบ้านผมไม่ได้มีตังมากมายแหละมั้งครับแล้วปัจจุบันมาอยู่อคาเดมี่ของทีมในไทยลีกทีมหนึ่งครับผมอยู่ได้เกือบเดือนแล้วครับมันก็คิดถึงบ้านตามประสาเด็กไกลบ้านครับ

ผมนึกทบทวนกับตัวเองแล้วคิดกับตัวเองทุกวันว่าชอบฟุตบอลจริงใช่มั้ยผมสับสนไปหมดเลยครับบอกไม่ถูกไม่กล้าบอกพ่อคือกลัวพ่อเสียใจครับที่ผมทิ้งฝันไว้เพียงเเค่นี้พ่อผมหมดเงินกับผมในการเล่นฟุตบอลไปเกือบแสนได้เลยครับ

คำถามคือ
ผมควรทำยังไงดีครับทำใจบอกพ่อตรงๆหรือผมควรสู้กับมันต่อ
คือมันท้อมากครับความฝันกับความจริงมันต่างกันมากจริงๆครับ