คือผมเรียนจบแล้วครับ แค่ปวชครับเพราะไม่มีเงินไปเรียนต่อแล้วครับ คืออยากทำงานมากๆครับ แต่มันยากที่จะก้าวเดินไปยังจุดวัยทำงานมากเลยครับ😢 มันเป็นอะไรที่รู้สึกกลัวกังวลในใจมากๆครับ พอจะหางานอะไรที่พอจะทำได้แล้วมันกับประติเสธและหาข้ออ้างที่จะเลื่อนมันไปเลื่อยๆ
(หลังจากนี้อาจจะไม่เกี่ยวแต่มันเป็นความรู้สึกแย่ในใจลึกๆ)
ผมอยู่คนเดียวมาตั้งแต่เด็กครับเพราะพ่อแม่เป็นหนี้ก้อนใหญ่เลยหนีไปหาเงินไปใช้ชีวิตต่างประเทศกันหมดครับแล้วค่อยส่งเงินให้ผมเดือนละ3-4พัน เช่าบ้านให้ผมอยู่คนเดียวแต่อีกไม่นานพอผมมีแฟนก็ขายบ้านขายรถ ผมก็เลยต้องไปอยู่บ้านแฟนครับ ผมอาศัยอยู่กินบ้านแฟนมา2ปีครับ
และก็เรียนจบพอดีผมเลยออกมาเพราะไม่อยากเกาะเขากินแบบนี้ไปตลอดครับ ถึงแฟนผมจะบอกว่าอยู่ได้อยากให้อยู่ด้วยกันแต่ผมคิดว่าพ่อแม่แฟนผมคงไม่คิดงั้นหรอกครับ นั้นแหละครับผมเล่ามาถึงสุดท้ายแล้วคือออกมาแล้วครับ ตอนนี้เช่าหอเป็นของตัวเองครับ และมันก็ต้องหางานทำ แต่มันกลัวที่จะทำงานมากๆครับ😭ไม่รู้ว่ากลัวอะไรแต่มันประติเสธทุกงานที่ผมหาได้เลย ช่วยด้วยครับ
จุดเปลี่ยนชีวิตจากเรียนสู่การทำงาน
(หลังจากนี้อาจจะไม่เกี่ยวแต่มันเป็นความรู้สึกแย่ในใจลึกๆ)
ผมอยู่คนเดียวมาตั้งแต่เด็กครับเพราะพ่อแม่เป็นหนี้ก้อนใหญ่เลยหนีไปหาเงินไปใช้ชีวิตต่างประเทศกันหมดครับแล้วค่อยส่งเงินให้ผมเดือนละ3-4พัน เช่าบ้านให้ผมอยู่คนเดียวแต่อีกไม่นานพอผมมีแฟนก็ขายบ้านขายรถ ผมก็เลยต้องไปอยู่บ้านแฟนครับ ผมอาศัยอยู่กินบ้านแฟนมา2ปีครับ
และก็เรียนจบพอดีผมเลยออกมาเพราะไม่อยากเกาะเขากินแบบนี้ไปตลอดครับ ถึงแฟนผมจะบอกว่าอยู่ได้อยากให้อยู่ด้วยกันแต่ผมคิดว่าพ่อแม่แฟนผมคงไม่คิดงั้นหรอกครับ นั้นแหละครับผมเล่ามาถึงสุดท้ายแล้วคือออกมาแล้วครับ ตอนนี้เช่าหอเป็นของตัวเองครับ และมันก็ต้องหางานทำ แต่มันกลัวที่จะทำงานมากๆครับ😭ไม่รู้ว่ากลัวอะไรแต่มันประติเสธทุกงานที่ผมหาได้เลย ช่วยด้วยครับ