อยากสอบถามคนที่เคยไปพบจิตแพทย์ครับ

คือตอนนี้ผมอายุ18ปี​ นิสัยไม่มั่นใจตัวเอง​ ไม่ค่อยคุยกับใคร​ เป็นintrovertนั่นแหละ​ พอเจอเรื่องแย่ๆ​ ทั้งใน​ รร.​ ที่บ้านก็ คิดมาก​ ร้องไห้ง่าย​ บ่อย​ (ช่วงนี้เป็น5เดือนละ)​ เคยเป็นเด็กมีปม​ อยากทราบว่าจิตแพทย์์สามารถช่วยเราเปลี่ยนบุคลิก​ ทัศนะคติให้ดีขึ้นได้ไหมครับ​ แล้วเรื่องค่าใช้จ่ายประมาณเท่าไหร่
ขอเล่าเรื่องปม​ และปัญหาของผมให้ฟังนะครับ​ (แค่อยากละบายแหละ)
ปล.คือผมไม่เคยเล่าปมให้ใครฟังเละแม้แต่คนเดียว​
เริ่มจากถูกบูลลี่ตั้งแต่อนุบาล2ถึงป.4(โดนบูลลี่ทุกวันคือทุกคนในรร.โดยเฉพาะเด็กที่โตกว่าจะมาบูลลี่ประจำแต่ขอไม่เล่ารายละเอียด)​ จากเด็กที่ชอบเที่ยวชอบออกบ้านไปเล่นกับเพื่อน​ ร่าเริง​ มีเพื่อนเยอะ​ กลายเป็นเด็กที่เก็บกดอยู่แต่บ้านกลัวการเจอสังคมภายนอกจนป.6แทบไม่มีใครคุยด้วยเลยแล้วเพื่อนที่สนิทก็ไม่สนิทอีกต่อไป(เป็นเพราะผมเองแหละที่เปลี่ยนไป)​นิสัยผมเป็นไปเลยตั้งแต่​ ป.3​ คือจะไม่ยิ้ม​แต่ก็ยังยิ้ม​หัวเราะได้นะถ้าเจอเรื่องดีๆ​ เอาๆจริงผมพึ่งมาสังเกตตัวเองตอนอยู่ ม.ปลายว่าเรานิสัยเปลี่ยนไปนะ​ เปลี่ยนไปตั้งแต่ประมาณ​ ป.3​ เป็นคนที่ไม่ร่าเริงเหมือนเมื่อก่อน​ เปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัว​ เราก็โทษคนที่บ้านว่าทำไมปล่อยให้เราเป็นอย่างนี้​ ทำไมไม่ช่วยเราคือเราเล่าทุกอย่างให้เขาฟัง​ เล่าแทบทุกวัน​ แต่เขากลับไม่ไปทำอะไร​ จนความสัมพันธ์ในบ้านคือแย่มาก​ เราแทบไม่คุยกับคนในบ้านเลย (ไม่คุยก็ทะเลาะกัน)​ เออพ่อแม่ผมแยกทางกันตั้งแต่อนุบาล2​ ตั้งแต่ที่เรามาอยู่กันกับแค่ยาย​ ก่อนขึ้น.ต้น​ เราไม่รู้ว่าเราไปทำอะไรให้นะ​ พอไปอยู่ที่ไหนก็ตามเราจะโดนบูลลี่ตลอด​ (อาจจะเป็นเพราะหน้าตาแย่​ เรื่องนี้ก็เคยถูกล้อ)​ พอขึ้นม.ต้นก็ไม่อะไรมากเป็นช่วงชีวิตที่ทุกข์​ ที่มีความสุขปนอยู่มาก​ เมื่อผมขึ้น.ปลาย​ พอไปเจอโลกใหม่​ ความคิดทัศนคติเหมือนจะกว้างขึ้น​ รู้เยอะขึ้น​ ได้รู้จักกับตัวเองมากขึ้น​ แต่การที่ไปรร.แล้วใช้ชีวิตในแต่ละมันยากและเหนื่อยมากๆ​ กลับบ้านมาแต่ละวันคือหดหู่คนที่บ้านยิ่งแล้วใหญ่ไม่รับรู้และไม่คิดจะเข้าใจอะไร​เลย​ ผมเลยเลือกที่จะเงียบ
เออเอาจริงๆถ้าเลือกเกิดได้คงไม่เกิดมาจะดีกว่า​ ตอนผมเกิดรู้ไหมผมเกิดมายังไง​ พ่อกับแม่ที่ไม่ได้รักกันจริงๆ​ แม่โดนฉุดแล้วไปมีไรกัน​ ซึ่งผมโกรธมากเลย​ที่เกิดมา​ เกิดมาก็ไม่ได้มีความสุข​ ไม่มีครอบครัวเหมือนใครเขา​ ไม่มีครอบครัวที่ซัพพอร์ตทางจิตใจ​ อยากตายนะแต่ไม่อยากเจ็บ
ปล.2​ ไม่ใช่เรื่องแต่งนะ​ แค่อยากจะออกมาระบายแค่นั้นแหละ​ ทุกวันนี้ก็เหมือนใช้ชีวิตคนเดียว
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่