พยายามเเล้วได้….

คือเรารู้สึกว่าเราพยายามเต็มที่กับการเรียนมหาลัยของเราเเล้ว งานกลุ่มอะไรเราก็ทำเองเเทบทุกอย่าง งานเดี่ยวเราก็ตั้งใจทำเต็มที่ เเต่ผลคะเเนนที่ได้ มันไม่สมกับความพยายามเลย เเต่อีกคนเขามาถามงานเราบ่อยมาก เราก็บอกเขาไปตามตรง ช่วยเขาเเล้วคะเเนนเขาก็ได้เยอะกว่าเรา เรารู้สึกอายเเล้วก็หน้าชามาก เราพยายามไม่พอไม่เท่าเขาหรอทำไมคะเเนนถึงออกมาเป็นเเบบนั้น เรารู้สึกอิจฉาเพื่อนคนนั้น ขนาดเขาไม่เข้าใจเเต่ยังทำออกมาได้ดีกว่าเรา มันทำให้เรารู้สึกหมดเเรง หมดกำลังใจที่จะเรียนเลย จริงๆมันต้องเป็นฟิลเเบบฉันต้องพยายามให้มากกว่านี้สิต้องทำให้ดีกว่านี้ เเต่ว่าความพยายามครั้งนี้มันเเบบเฟลมากๆ เเบบอธิบายไม่ถูกเลย