อยู่กับคนป่วย (ตจว.ที่ไม่มีญาติ vs กทม.ที่มีญาติ)

ขอโทษนะคะถ้าตั้งชื่อกระทู้ไม่ตรงเนื้อหา เราเป็นเด็กซิ่วคนนึงที่กำลังจะแอดเข้ามหาลัยเดิมในกทม. ตอนนั้นโควิดเริ่มเบาลงเรากำลังจะขึ้นไปมหาลัย แต่ตอนนั้นแม่เลิกกับพ่อเลี้ยงพอดี ทำให้เราต้องออกมาอยู่กับแม่ก่อน ทีนี้ปัญหามันคือ เราอยากเข้ามหาลัยที่กรุงเทพมาก แต่แม่เราป่วยแบบที่เดินได้แค่ในบ้าน พ่อเราที่อยู่กรุงเทพไม่อยากให้เราไป เพราะค่าใข้จ่ายมันสูง อันนี้เข้าใจ แต่ๆๆๆ เราอะกลัวจริงๆ เพราะที่นี่เรามีอยู่กับแม่แค่2คนแล้ว เราไม่มีญาติเลย จริงๆมีแต่ไม่ยุ่งเกี่ยวกันอะเข้าใจมั้ย เราเลยอยากอยู่กรุงเทพมาก เพราะพ่ออยู่ที่นั่น(ถึงพ่อกับแม่จะเลิกกันนานแล้วก็ตาม) แล้วเราก็มีญาติ2คนอยู่กรุงเทพด้วย แต่พ่อเราพูดกับเราหนักแน่นมากว่าไม่อยากให้ไป แกคงกลัวว่าเรากับแม่ไปเป็นภาระแก ส่วนญาติเค้าสงสารเรา เค้ายังบอกเลยว่าถ้าขึ้นไปเดี๋ยวช่วยหาบ้านเช่าให้ ญาติก็เคยพูดนะว่าถ้าเรียนปวส.หรือราชภัฏใกล้บ้านล่ะเอามั้ย เราบอกว่าเราอยากเรียนมหาลัยจริงๆ แล้วการที่อยู่กับคนป่วยมันทำให้เรากลัว กลัวว่าแม่จะไม่ตื่นบ้าง กลัวว่าแม่จะเป็นอะไรกระทันหันบ้าง แล้วเราจะไม่ไหวทั้งร่างกายและจิตใจ เวลาหมอนัดก็ต้องจ้างรถแพง เพราะที่อยู่ตอนนี้มันนอกเมืองมาก เราคิดมานานมากๆว่าจะทำยังไงดี อยู่นี่ก็กลัว อยู่นู่นพ่อก็ไม่เต็มใจ หรือเราควรหามหาลัยชานเมืองกทม.หน่อยคะ เราอยากอยู่ไม่ไกลพ่อมากจะได้อุ่นใจ แนะนำเราได้นะ ถ้าเป็นทุกคนจะทำไงกัน
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่