อายุ30กว่า ยังไม่มีอะไรเป็นของตัวเองสักอย่าง

สวัสดีครับ ผมอายุ31แล้ว แต่ยังไม่มีอะไรสักอย่างเลย ปัจจุบันผมทำอาชีพค้าขาย สมัยเรียนจบมหาลัย ด้วยความที่จบมาอยากทำงานตรงสาย ก็ดันไม่มีที่ไหนรับ จนสุดท้ายผมก็เลิกไปทำงานเป็นพนักงานขาย ก็เหมือนจะดีนะครับ ได้เงินเดือนมา รายจ่ายรอเพียบเลย สุดท้ายก็ไม่พอใช้ในแต่ละเดือน ละแถมทำยอดไม่ถึงสักที จนเขายุบ ผมก็ต้องออก หลังจากนั้นก็ออกมาอยู่บ้านเฉยๆครับ อยู่สักพักก็ลองหาอะไรขายดู ทำขนมปัง ทำกับข้าว ไปขายแถวบ้าน เหมือนจะดีพอกับตอนทำพนักงานห้าง ก็ดันมาเจอโควิดต่อเลยครับ ไม่รู้มันเกิดอะไรขึ้นกับผม ในขณะที่เพื่อนๆหลายคน ดูเขาคล่องตัวกันมาก บางคนก็สามารถ เก็บเงิน ซื้อบ้านให้แม่ มีเงินเก็บ กลับมามองที่ตัวเรา เหมือนยังย่ำอยู่กับที่ จนพ่อแม่ผมเขาก็ไม่ได้คาดหวังอะไรกับผมละ เขาไปคาดหวังกับน้องๆ อีก2คนแทน 

อยากรู้ว่าเพื่อนๆคนไหนเคยเจอสถานการณ์แบบนี้บ้างครับ แล้วผ่านมาได้ยังไง ต้องแก้ไขจุดไหน บ้างครับ

สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 15
ผมน่าจะแย่กว่าอีกมั้ง
  บ้านส่งให้เรียน ป.ตรี แต่ไม่เรียน ราม 8 ปียังไม่จบ ไปได้งานร้านสะดวกซื้อแถวๆบ้าน ทำอยู่ 5-6 ปี เบื่อ ไม่อยากทำ ลาออก นั่งๆนอนๆเกาะครอบครัวกินยัน 32 โดยหลอกตัวเองว่าทำงานนะ ขับไปส่งพี่ไปทำงานทุกวัน บลาๆ
     จน 32 นั่นแหละ คิดได้ละว่าไม่ได้ละ ต้องเปลี่ยน หอบสังขารวัยกลางคนไปนั่งเรียนในราม ทำทุกอย่างเพื่อให้จบ มาจบตอน 34 ปีนั้นอ่านหนังสือสอบภาค ก. เลย เนื่องจากคิดได้ว่าการหางานต้องมี วุฒิ ความรู้ ประสบการณ์ ซึ่งไอ้สองอย่างแรกมันทำได้ แต่ประสบการณ์ไม่มีทางหาได้สำหรับเรา ไม่มีงานเอกชนดีๆที่ไหนหรอกที่จะรับคนวัย 34 ที่เพิ่งจบใหม่ๆไม่เคยทำงานเลยเข้างาน ดังนั้นจึงตัดเอกชนทิ้งไป เลือกสอบราชการที่ดีที่สุดเท่าที่วุฒิเราสอบได้ หาที่มีค่าตอบแทนพิเศษ ค่าเช่าบ้าน บลาๆ ระหว่างรอเปิดก็ไล่สอบแทบทุกสนามเพื่อเอาแนวข้อสอบ อายุ 34 ผ่านภาค ก. พอ 35 หน่วยงานที่เล็งไว้จัดสอบ ก็ไปสอบและก็ผ่าน แต่รอขึ้นบัญชี พอ 36 ได้เรียกบรรจุ และทำมาจนปัจจุบัน ทุกวันนี้รายรับมากกว่าตอนบรรจุมากละ พอกินพอใช้แบบไม่ต้องประหยัดอะไร อยากซื้อไรก็ซื้อ กินไรก็กิน หนี้มีหนี้รถที่ผ่อน 4 ปี นี่ก็เหลืออีก 2 ปีก็หมดหนี้ เพราะที่ สนง มีอาคารที่พักให้
     ที่อยากจะบอกคือ ไม่ว่าจะเคยแย่มายังไง แย่มาขนาดไหน แต่สุดท้ายสิ่งที่จะพลิกชีวิตให้มันดีขึ้นได้อยู่ที่ตัวเองครับ พร้อมจะเปลี่ยนไหม พร้อมจะสละความสุขชั่วคราวที่มีไหม ถ้ามุ่งมั่นพอ ยังไงชีวิตมันก็ดีขึ้นได้ทั้งนั้นแหละ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่