ทำใจยังไง ถ้ายังต้องอยู่กับสามีที่บอกไม่รักเราแล้วค่ะ

ถ้าตอนนี้ยังออกไปไม่ได้
ก็อยู่กันแบบเพื่อนค่ะ ข้าวของเครื่องใช้อะไรก็หารครึ่งกันทุกอย่าง ไม่ต้องทำหน้าที่ภรรยาค่ะ
รอวันที่คุณมีที่มีทางจะไปก็หย่ากันแล้วแยกย้ายค่ะ

เราก็แอบนึกถึงคุณแม่ตัวเองนะ ชีวิตวัยเด็กเรา วนเวียนอยู่กับการที่พ่อมีเมียน้อย
แต่แม่ก็ต้องทนอยู่ เพราะคุณแม่ไม่มีที่ไป ไม่ได้มีงานประจำทำ
ตอนเด็กๆเราไม่เข้าใจหรือนึกไปถึงจิตใจคุณแม่หรอกว่าท่านเป็นอย่างไร
พอโตมาเป็นผู้ใหญ่ เราก็มานั่งคิดๆว่า คุณแม่ต้องทนทรมาน หัวใจบอบช้ำขนาดไหนกันนะ
ที่อยุ่กับคนที่ไม่ได้รักแล้ว อยู่เพื่อนดูแลลูกๆ เพราะยังต้องพึ่งเงินจากคุณพ่อ
อยู่กันแต่ไม่พูดคุยกัน จะสื่อสารอะไรลูกจะเป็นตัวกลางสื่อสารให้ แยกห้องนอน คุณแม่ทำหน้าที่ในบ้านปกติ
ทำอาหาร ดูแลเรื่องงานบ้าน แต่ไม่ได้นอนกับคุณพ่อ นั่งกันคนละมุม ทำแบบนี้อยุ่หลายปีมาก แต่ตอนนั้นเรากลับชอบ
เพราะว่าเค้าจะไม่ทะเลาะกัน เราก็ไม่ต้องวิ่งขึ้นไปร้องไห้บนห้องนอน รู้สึกบ้านสงบดี แต่ในใจคุณแม่คงทุกข์มากๆเลย
จนมาถึงวันที่ต้องหย่าร้างกันจริงๆด้วยเรื่องธุรกิจของคุณพ่อพัง ฟองสบู่แตก
คุณพ่อให้บ้านหลังนึงเราก็มาอยู่กับคุณแม่ แต่คุณแม่ก็สตรองกว่าที่คิดไว้มาก เพราะคุณแม่ผันตัวเองมาค้าขายหาเงิน
เพื่อจุนเจือที่บ้านสามคนแม่ลูก คุณพ่อยังให้ค่าขนมลูกๆปกติ แต่ไม่ได้ให้เงินคุณแม่แล้ว

เล่าเรื่องบ้านตัวเองไปซะเยอะ..เราจะขอแนะนำว่า หากยังไม่มีที่ไป หรือต่อให้ย้ายออกไป ลูกๆก็อาจจะลำบาก
ก็อยู่ไปก่อนค่ะ เพื่อลูกๆ มองเค้าเป็นอากาศ ไม่ยินดียินร้ายอะไร ไม่ต้องไปโต้เถียง พยายามฮีลใจตัวเอง รักตัวเอง เพื่อลูกให้มากๆ
คิดว่าต่อจากนี้เค้าไม่ใช่สามี แค่พ่อของลุก แค่คนที่อยุ่บ้านเดียวกัน ที่ต้องดูลลูก ไม่มีใครรักษาใจเราได้เท่าตัวเราเอง
มันคงทำยาก แต่ต้องฝึกทำค่ะ อย่าไปยึดติดอะไร มองบวก ทุกอย่างในชีวิตมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา แม้กระทั่งคน(เคย)รัก
เดินหนีไปหากเราต้องเผชิญกับความอึดอัดหรือโมโห พยายามหารายได้ หรือหาหนทางได้ค่อยย้ายออกไปก็ได้ค่ะ

ง่ายๆฟ้องหย่าเรียก​ค่า​เลี้ยงดู​บุตร​ แบ่งสมบัติ​แยกย้าย ดูเหตุผลเราจะอยู่ทำไม ถ้าคิดว่าอยู่เพื่อลูกมันคือข้ออ้างที่ทำร้ายคนมามากแล้ว เด็กโตมาเขาคิดได้