สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราอายุ 17 เรารู้สึกอยากให้ครอบครัวเราเปิดกว้างเรื่องความรักบ้าง เพื่อน/คนรอบข้างเรา เวลามีแฟนจะพาไปแนะนำให้คนที่บ้านรู้จักได้ทำไรแบบเปิดเผย หรือเวลามีปัญหาความรักจะได้ปรึกษากับคนในครอบครัว เวลาไปเที่ยวเพื่อนก็สามารถเอาแฟนไปด้วยได้ ไม่ต้องหลบๆซ่อนๆ เรารู้สึกอิจฉาคนอื่นมากเลยค่ะ บางทีเราเองก็อยากจะมีโมเม้นต์ปรึกษาปัญหาหรือบอกเล่าเรื่องราวความรักเราให้คนในบ้านฟังบ้าง แต่เราอยู่กับย่า ย่าเราค่อนข้างหัวโบราณและไม่เปิดใจเรื่องนี้เลยค่ะ เวลาเราพูดถึงแฟนก็จะชอบบอกว่า เราอยากมีผัวแล้วหรอ เราไม่เข้าใจว่าทำไมถึงคิดแบบนั้น คนที่อยู่ด้วยกันช่วยกันเรียนตั้งแต่เด็กยันเรียนจบมหาลัยมีเยอะแยะไป คนที่คบกัน10-20ปีมีตั้งหลายคู่ เราเองก็เคยได้ยินคนบอกว่า ลูกมีแฟนแล้วเอาแฟนแนะนำที่บ้านให้รู้จักสบายใจกว่าลูกแอบไปมีแฟน อยู่กันอย่างหลบๆซ่อนๆ แบบนั้นน่าเป็นห่วงกว่าอีก เราไม่เข้าใจว่าคนในบ้านเราไม่คิดถึงตรงนี้บ้างหรอว่า เราจะต้องหลบๆซ่อนๆ คนที่กำลังอ่าน/ฟังเรื่องนี้อาจจะกำลังคิดว่า ก็เรายังเด็กอยู่ รอโตก่อนค่อยมี รอเรียนจบค่อยมี แต่สำหรับเราคิดว่าความรักมันห้ามกันไม่ได้ คุณเคยผ่านช่วงเวลาเป็นวัยรุ่นมาแล้วก็น่าจะรู้ดีว่ามันเป็นยังไง จะไม่ปล่อยให้ลูกหลานตัวเองในวัยเด็กได้เรียนรู้เลยหรอ หรือจะรอให้เด็กไปเรียนรู้เองในวันที่เขาไม่มีใครคอยสอนในเรื่องนั้นๆแล้ว เราคิดว่าถ้าเราโตไปเป็นแม่คน เราจะเป็นแม่คนนึงที่รับฟังลูก และจะพยายามเข้าใจลูกมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ จะไม่ให้ลูกต้องเป็นเหมือนเราตอนนี้ ถึงบางคนอาจจะคิดว่าเราจะสอนลูกให้ใจง่ายหรอ สำหรับเราไม่ใช่ เราคิดว่าเราคงจะสนิทกับลูกมากพอที่จะรู้ว่า ลูกเราเขารู้ดีว่าอะไรดีไม่ดี อะไรไม่ควรทำ ยังไม่ถึงวัย เราคิดว่าในอนาคตเราจะต้องเป็นแม่แบบนั้นให้ลูกแน่ๆ ใครมีวิธีก็ช่วยบอกเราด้วยนะคะ
ปล. สามารถแชร์ความคิดกันได้ค่ะ แต่ส่วนตัวเราคิดแบบนี้จริงๆ
อยากให้ครอบครัวเปิดกว้างเรื่องความรักบ้าง ทำยังไงดี
ปล. สามารถแชร์ความคิดกันได้ค่ะ แต่ส่วนตัวเราคิดแบบนี้จริงๆ