ไม่มีกองเชียร์ทหารแล้วสบายหูขึ้นร้อยเท่าพันเท่าเลยค่ะ

แบดมินตัน มันไม่ใช้ฟุตบอลนะ น่าเกลียดจริงๆ เลยการเล่นทุกอย่างจะอยู่ที่โค้ชและการตัดสินใจของนักกีฬาเกิดไปสั่งเขายังงั้นนักกีฬาเขาก็เสียสมาธิกันน่ะสิ มันมีที่ไหนในโลกบ้างเนี้ยที่เชียร์กับแบบนี้เนี้ย แม้

เคย อวย ไม่ลืมหูลืมตาก็แล้ว เชียร์ผ่านๆก็แล้ว สาปก็แล้ว ด่าโค้ชก็แล้ว ด่านักกีฬาก็แล้ว ด่าสมาคมก็แล้ว ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย อยากถามว่ามีทางไหนบ้าง หรือต้องทำใจอย่างเดียว

คือกีฬาสีวัตถุประสงค์คือ รู้แพ้รู้ชนะรู้อภัย สามัคคี แต่ที่ชั้นเจอคือตรงกันข้ามมาก ของรางวัลก็มีแค่ขนมปี๊ปต้องแบ่งกันเองซึ่งบางทีครูก็แอบจิ๊กไปกินเองด้วยซ้ำ ถ้วยรางวัลค่าทำมันแพง คนอื่นเป็นไงไม่รู้ โร

ได้เท่านี้ ก็ดีแล้ว ในแง่ ทัศนคติ มันทำให้ สมาธิ ความมุ่งมั่น มันลดลงหรือเปล่า??? ทั้งตัวนักกีฬา และ กองเชียร์

มวยท่าเสา เป็นมวย ที่มีชื่อเสียงมากในหัวเมืองฝ่ายเหนือ ขึ้นชื่อลือชา ในวงนักเลงและวงการนักมวย.. นักกีฬาและทางทหาร.. ในทางมวย มี ชื่อว่า "มวยท่าเสา"..🥰 ที่เน้นความเร็วและพละกำลัง ครู