ตะกายดาว : หลงความเป็น ๑

กระทู้สนทนา

บทกวี แต่งกลอน

***

โผพุ่งสูงเสียดฟ้า

เอื้อมจันทราคว้าเดือนดาว

กลับพบสุขเมื่อคราว

ร่วงจากดาว...คืนสู่ดิน

พยายามถ่ายภาพให้เป็นเลข ๑ แต่ไม่กล้าเอามือไปจัดท่าทางให้นางแบบ

***

ยิ่งสูงยิ่งหนาว

ร้าวรานใจ..ผู้ใดไป่รู้

แข่งขันปีนป่าย

บ่ายหน้า..แย่งกันขึ้นยอดภู

สุดท้ายถึงรู้

เพียงเพื่อไปยืนอยู่

"เดียวดาย"

แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น

คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ

สมาชิกหมายเลข 5463881

สมาชิกหมายเลข 6538261

อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ บทกวี แต่งกลอน

{room_name}