ยุคป้าเซียน กับยุคนี้ ยุคไหนที่ฝีมือตัวสำรองห่างจากตัวหลักมากกว่ากัน

จากที่ตามมาตั้งแต่ยุค 7 เซียน สมัยโค้ชอ๊อดช่วงแรกยึดติด 7 เซียนจริงทุก tournament ใหญ่เล็กจัดเต็มผู้เล่นหลักตลอด ตัวสำรองเปลี่ยนยากมาก แต่พอมาลองคิดดีๆไม่รู้ว่าสถานการณ์ช่วงนั้นจริงๆแล้วเป็นเพราะตัวโ

เราก็ทันดูยุค 7 เซียนช่วงนึงนะ ตอนนั้นเพียวบิ๋มบีมเป็นสำรอง แต่ไม่เคยเห็นคุณป้าอำพร เพิ่งไปเจอคลิปใน tt ว่าเป็น 1 ใน 7 เซียน เลยงงว่าทำไมเราไม่เห็นในสนามเลย หรือไม่ค่อยได้ลงคะ

ฝีมือห่างชั้นกันเกิน ไทยน่าจะตบทำแต้มสนุกมือ ป้าๆ ยายๆ กองเชียร์ชาวไทยอาจจะฟิน 555 มีทีมที่พอจะสูสีกับไทยมีอยู่แค่ 2 ทีม คือเกาหลีกับเวียดนาม

พอตัวหลักเจ็บหมด กลายเป็นว่าตัวจริงกับสำรองห่างชั้นกันเกินไป บทเรียนก็มีตั้งแต่ยุคพี่ๆ เซียนแต่ก็ไม่ได้นำพา ฟิลเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา ท้อค่ะ ปล. จะไม่สาปน้องใหม่ใดๆ ทั้งนั้นให้ กลจ. คะ บางคนระดับโลกปีแร

บีม . . . . . . . . . . . . . . . . . . สำรอง 😳

หลังจากนั่งดูเทปงานขาวแดง และคลิปซ้อมต่างๆ เคาะไว้ 2 คน ชิโอเดะ - มีดีกรีทีมได้รองแชมป์ แต่การเซตต่างๆ ให้ดีกว่าป้าซากาเอะ และโอกาสในการลงเล่นขาวแดงดูทำได้ดี ในการเซตให้มายู โยชิโนะ ส่วนสูงก็โอเค บล็

ตอนนี้โค้ชด่วนกำลังพาเราเข้าสู่ยุค 7 เซียนโมเดล คือมีสำรองแต่ไม่ค่อยเปลี่ยน แต่ยุค 7 เซียนยังพอเข้าใจว่าสำรองฝีมือยังห่างกันมาก แต่ตอนนี้เราว่าสำรองก็ไม่ได้ฝีมือห่างขนาดนั้น เอาสิริมาลงมาแปบๆ จ่ายบอลเ

หลางนา พี่หน่อง พี่แจ็คกี้ แม่ย่านุศ ป้าปู  ป้าอร ป้ากิ๊ฟ https://www.youtube.com/watch?v=1YPhaYDLMos