จะไปต่อหรือพอแค่นี้ดีคะ //ฝากฮีลใจเราหน่อยนะ

สวัสดีค่ะ เราคือเด็กม.5 (เรามีพี่สาว) เรามีความคิดความฝันว่าอยากเรียนนิติ ที่มข.เราพูดออกมาตอนที่อยู่กับพ่อและแม่ว่าหนูอยากไปมข.นะ ให้ไปไหม พวกท่านก็บอกว่า รอดูก่อนถ้าติดค่อยว่ากันอีกที แล้วเราก็บอกว่าถ้าติดล่ะ แม่ก็บอกว่า ขนาดพี่เก่งกว่ายังไม่ติดเลย พี่มันได้ที่1ทุกปีตอนเรียนมันยังไม่ติดเลย เรานอยนิดๆในใจ แล้วเราก็ขำแห้งๆออกมา เราเป็นคนเรียนได้ไม่ดีมาก พอถูไถได้ แต่เราอยากไปมข.จริงๆ แต่ถ้าไม่ได้เราก็คงไม่เสียใจมาก แต่ก็เสียใจแหละเพราะหวังไว้เยอะ(ขอโทษในการพิมวนไปวนมานะคะ) เราเสียใจมากๆที่แม่พูดแบบนั้น แต่ในทุกครั่งที่พูดเกี่ยวกับการเรียนก็จะมีคำตอบจากพ่อแม่ทำนองนี้บ่อยๆ วันนึ่งเกรดม.4เราออกทางโรงเรียนส่งไปรษณีย์มาที่บ้าน เราก็เอาให้แม่ดู เราได้เกรดเฉลี่ย3.16 แล้วเราก็เอาให้แม่ดูเสร็จเราก็ไปอาบน้ำ ขณะที่อาบน้ำอยู่ เราได้ยินแม่พูดเรื่องเกรดเรากับน้าเรา แม่พูดว่า'ได้น้อยจัง ทำไมได้น้อยขนาดนี้' เราได้ยิน แล้วเราก็แอบร้องไห้ในห้องน้ำ นานมากๆจนรู้ว่าตัวเองเข้านานเกินไปเดี๋ยวเค้าสงสัยว่าทำอะไรอยู่ เราเสียใจมาตลอด เราเริ่มคิดว่า เราไม่อยากไปต่อแล้ว เราเคยลองพูดว่าจะเรียนถึงแค่ม.6 แม่ก็บอกพ่อไม่ยอมหรอก เราก็รู้แหละว่ายังไงเค้าก็ไม่ยอม แต่เรารู้สึกนอยมากเลย จนไม่อยากจะไปต่อ ไม่อยากจะทำอะไรต่อแล้ว (พี่เราจบปริญญาปีนี้ ได้เกียรตินิยม4ปี เราเลยรู้สึกว่าไหนๆก็มีพี่แล้วที่ทำให้พวกท่านภูมิใจ) เราจะทำไงต่อดีคะ ไปต่อหรือพอแค่นี้จริงๆ