จามกระทู้เลยครับ เรากับแม่ทะเลาะกันบ่อยมากทุกครั้งที่ทะเลาะผมมักจะเป็นคนที่ร้องไห้ตลอดเดิมๆซ้ำๆซากๆจนมันบันทอนหัวใจผมมากทะเลาะกันทุกครั้งไม่ใช่เรื่องใหญ่เรื่องเล็กๆแต่ผมก็เป็นคนชอบเถียงอันนี้ผมยอมรับว่าตัวผมก็ไม่ดีส่วนตัวผมจบมอ3แม่อยากให้ต่อสามัญแต่ผมเนียนไม่ไหวจึงไปหาสมัคตามเทคนิคจนสอบติดแต่แม่ก็ไม่ให้เรียนเพราะกลัวเราเรียนไม่จบส่วนตัวเป็นคนเกเรแต่รู้ว่าอะไรคงรอะไรไม่ควรอะไรต้องทำให้ถูกทีเขาไม่ให้ผมเนียนเขาบอกปีหน้าว่ากันใหม่ผมใช้เวลา1ปีต่อมาทำอะไนหลายๆอย่างเพื่อจะพิสูจให้เขาเห็นว่าผมทำได้เรียนได้จนถึงเวลาเปิดรับสมัครผมก็ไปสมัครสอบติดก็ได้คำตอบเดิมๆจากแม่คือไม่ได้เรียนส่วนตัวผมไม่เข้าใจว่าทำไมแม่อยากให้ผมเป็นในสิ่งที่เขาอยากให้เป็นแต่ทำไมเขาไม่เคยถามผมเลยว่สอยากเป็นอะไรอยากเรียนอะไรเขาเลือกที่จะไม่ให้ผมเรียนผมก็เลิกเรียนออกมาช่วยงานเขาบางไม่ช่วยบางจนกระทั้งผมมีลูกผมเลิกติดเพื่อนเลิกไม่เที่ยวกลางคืน แต่กับทะเลาะกับแม่บ่อยมากขึ้นเเล้วเรื่องเดิมๆเรื่องเงินส่วนตัวที่บ้านจะสอนให้หาเงินใช้เองแม่จะไม่ให้เงินรายอาทิตแบบเหมือนลูกคนอื่นทุกครั้งเวลาที่ทะเลาะจะทะเลาะกันแรงทุกครั้งบางครั้งเป็นหลายเดือนกว่าจะกลับมาคุยกัน แบบนี้ผมผิดมากไหมครับ บางครั้งแค่อยากทำอะไรในสิ่งที่เราต้องการไมาอยากจะเป็นลูกไก่ในกำมือใครอยากเปิดโลกให้กว้างกว่านี่อยากให้แม่รับฟังเราใากกว่านี้อยากให้เขาฟังเหตุผลอยากให้เขาฟังเรามากขึ้นผมควรทำยังไงครับ?????
เราผิดมากไหม😭😭