หนูรู้สึกอึดอัด ไม่ไหวกับความรู้สึกที่มันยังค้างคากับเรื่องเก่าๆ และทุกเรื่องที่เข้ามา ถูกมองข้ามไปในหลายๆเรื่องตั้งแต่เด็กจนโต จนหนูคุยกับตัวเองอยู่ช่วงนึงว่าไม่ใช่ว่าเป็นซึมเศร้าไปแล้วหรอ คือมันมีทุกอารมณ์เลยในเวลาเดียวกัน ปัญหาครอบครัวที่ไม่ได้ถูกแก้ หนูกลายเป็นคนอารมณ์รุนแรง(ไม่ได้รุนแรงอะไรขนาดนั้นนะ)แต่จากเด็กที่อยู่เฉยๆเวลามีปัญหาก็เริ่มสู้เริ่มใช้อารมณ์ที่ก้าวร้าวมากขึ้น เรื่องมันเริ่มจากพ่อกับแม่ทะเลาะกันต่อหน้าเลยพวกเขา2คนทำแบบนี้มาเลื่อยๆจนมีวันนึงหนุทนไม่ใว้พ่อจะตีแม่ หนูก็เลยวิ่งไปดึงพ่อออกมา แล้วพ่อก็ผลักหนูแล้วก็ด่าหนูด่าหนูไม่พอก็เอาพัดลมฝาดหนูอีกที หลังจากนั้นความคิดหนูก็เปลี่ยนไปเลย พ่อเขาเริ่มใช้สายตาแรงๆ บางทีไม่ได้กินเหล้าก็ด่า โวยวาย ไม่รู้สิขนาดตอนนี้ ตอนที่หนูกำลังพิมพ์อยู่ตอนนี้หนูก็ยังสันสน ไม่อยากกลับไปเจอกับปัญหา อยากอยู่คนเดียว ในห้องเล็กๆ เพราะหนูไม่รู้จะเริ่มไปเล่าเรื่องแบบนี้ให้ใครด้วยเลยสับสนไม่รู้ควรเริ่มตรงไหนก่อน หนูเบื่อ ท้อ หนูหนีกับความรู้สึกแบบนี้มา9ปีจนตอนนี้18 กลายเป็นคนที่ไม่อยากโตเป็นผู้ใหญ่ กลัว มีแต่คำว่ากลัวในหัว ควรพบหมอดีมั้ย555 หนูจริงจังเลยนะหนูรู้ตัวเองว่าเออลองพบหมอดูมั้ยแต่ก็ไม่กล้าบอกแม่กลัวว่าเขาจะว่าบ้ารึป่าว