ถ้าโดนแม่ค้าหาบเร่มาขายของ แล้วเราปฏิเสธไม่ซื้อ แต่โดนแม่ค้ากัด แบบให้เราได้ยิน ถ้าเป็นคุณจะทำยังไงต่อ

เราเข้าใจคนที่มีนิสัย เฟรนด์ลี่  เขาพูดดีมา ก็พูดดีตอบด้วย
เราไม่ตำหนิ ที่ จขกท ตอบยาว แบบมีไมตรี  

ถ้าเป็นเราโดนบ้าง หากเป็นสมัยสาวๆ เราก็คงเคืองมาก
แต่ก็ไม่ทำอะไรค่ะ  ไม่คิดจะไปโต้ตอบอะไร
เรามั่นใจว่า เราไม่มีทาง ด่าทันแม่ค้าแน่นอน  เกมนี้ไม่เริ่มดีกว่า

ที่สำคัญ  เราถูกสอนมาว่า
หากไปตอบโต้ กับคนประเภทไหน เท่ากับเรายอมรับว่า เราเป็นคนประเภทนั้น

ถ้ามองในแง่กรรม มันจะพัวพันกันอีกไม่จบสิ้น
เราเลยมีเคล็ดลับง่ายๆ เวลาเจอคนมารยาทไม่ดี นิสัยไม่ดี เราจะไม่ยุ่งด้วยเลย
(เพราะการไปตอบโต้ใดๆ เท่ากับสร้างสายใย ดึงให้ไปพัวพันกันอีกไม่จบไม่สิ้น … ไม่เอาอ่ะ)

เราก็จะปล่อยเรื่องนี้ผ่านหู ผ่านใจไป
และทานก๋วยเตี๋ยวต่อ อย่างเอร็ดอร่อย (พร้อมกับวางแผน จะซื้ออะไรกลับบ้านดี)
คือ ไม่เสียอารมณ์ด้วยนาน เสียเวลาชีวิตเราค่ะ

แต่ปัจจุบัน เราแก่แล้ว
เรามองโลกต่างไปจากเดิม นิสัยก็ต่างไปจากตอนที่อยู่ในวัยเลือดร้อนพอสมควร

คือ เราจะมองด้วยความเข้าใจค่ะ

เข้าใจว่า เขามีความหวัง เขาอยากขายของ เขาอยากได้เงิน
การถูกปฏิเสธบ่อยๆ การขายไม่ดี การมีรายจ่ายรออยู่เยอะ ทำให้ใจเขาเป็นทุกข์

ความทุกข์ทำให้เขาระบายโทสะออกมา ด้วยการแซะคนอื่น
ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่ฉลาด ที่ควรทำเลย
หากเจอคนที่เขามีโทสะแรง ก็คงจะได้ด่ากลับ เสียอารมณ์ เสียเวลาทั้งสองฝ่าย
เผลอๆเรื่องอาจจะบานปลายถึงกับทำร้ายร่างกาย (ในข่าวก็มีให้เห็นบ่อยไป ทะเลาะวิวาทอันเกิดจากปากพาไป)

ด้วยการมองโลกตามความเป็นไปของมัน และ พยายามมองกิเลสคนด้วยความเข้าใจ
ผลดี มันเกิดกับใจเราเองค่ะ

เราจะไม่หงุดหงิดไปกับเรื่องไร้สาระนาน

และ ทำให้ทานอาหารได้อร่อยขึ้นไปอีก

ผมไม่เคยคุยด้วยเลย โบกมือปฏิเสธอย่างเดียว เขาจะได้ไม่เสียเวลาชวนซื้อ ถ้าคุยเขาจะคิดว่าตื้อได้ พอเราพูดปฏิเสธ กลายเป็นเราดูไม่ดีแทน

เรียกแม่ค้าให้เดินกลับมา บอกเปลี่ยนใจจะซื้อแล้วถามว่ามีพิซซ่าขายมั้ย ชอบกินของคาว ให้แม่ค้าเดินฟรี