สวัสดีค่ะพี่ๆทุกคน ตามหัวข้อเลยค่ะแม่ไม่มีเวลาให้เหมือนเดิม จขกท.กำลังจะขึ้นม.4 ไม่ได้อยู่กับแม่นะคะเนื่องจากเรียนรร.ประจำ ทุกๆทีใน1เดือนจะได้เจอแม่อย่างน้อย1ครั้ง แต่ว่าช่วงนี้ไม่ได้เจอแม่มาปีกว่าๆแล้ว(อันนี้เข้าใจเนื่องจากสถานการณ์โควิดนะคะ) แต่ว่าที่ผ่านมาแม่ก็ส่งเงินให้ใช้ตลอด เค้าเคยบอกว่าให้แค่เงินก็พอแล้ว สำหรับคนอื่นมันอาจจะดีนะคะ แต่ว่าเรารู้สึกโดดเดี่ยวมาก เหมือนยิ่งโตยิ่งห่างกันไปเรื่อยๆ เมื่อก่อนคุยกันทุกวัน แต่ว่าตอนนี้โทรหาแม่ก็ไม่ค่อยรับบางทีคุยกันแค่อาทิตย์ละครั้งเวลาโทรกันไม่ถึง5นาทีแม่ก็วางสายไปแล้ว เอาจริงๆขออะไรแม่ก็ให้ทุกอย่างเลยนะคะ แต่ว่าเคยลองขอให้แม่พาไปกินข้าวด้วยกันบ้างไปเที่ยว,ซื้อของ แต่ว่าแม่บอกว่าเรื่องอะไรแบบนี้มัน
ไร้สาระมากๆ เอาเวลาไปทำอย่างอื่นดีกว่า เรารู้นะคะว่างานแม่ยุ่งมากๆ แต่ว่าเราเองก็อยากสนิทกับแม่เหมือนเดิม เราเคยจะไปหาแต่ว่าแม่ก็ไม่ให้ไปเนื่องจากว่าแม่ไม่อยากให้เดินทางคนเดียว อันนี้เราเข้าใจเลยค่ะ ทุกคนมีวิธีดูแลความรู้สึกตัวเองยังไงบ้างหรอคะ เรารู้สึกโดดเดี่ยวมากๆ ถ้าเพื่อนไม่ว่างเราก็ไม่รู้จะคุยกับใครแล้วค่ะ ญาติทางไหนก็ไม่สนิทเลย
//ขอบคุณล่วงหน้านะคะที่ให้คำปรึกษา ถ้าใช้คำผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะคะ🙏
แม่ไม่ค่อยมีเวลาให้เหมือนเดิม
ไร้สาระมากๆ เอาเวลาไปทำอย่างอื่นดีกว่า เรารู้นะคะว่างานแม่ยุ่งมากๆ แต่ว่าเราเองก็อยากสนิทกับแม่เหมือนเดิม เราเคยจะไปหาแต่ว่าแม่ก็ไม่ให้ไปเนื่องจากว่าแม่ไม่อยากให้เดินทางคนเดียว อันนี้เราเข้าใจเลยค่ะ ทุกคนมีวิธีดูแลความรู้สึกตัวเองยังไงบ้างหรอคะ เรารู้สึกโดดเดี่ยวมากๆ ถ้าเพื่อนไม่ว่างเราก็ไม่รู้จะคุยกับใครแล้วค่ะ ญาติทางไหนก็ไม่สนิทเลย
//ขอบคุณล่วงหน้านะคะที่ให้คำปรึกษา ถ้าใช้คำผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะคะ🙏