คือเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาเราได้ไปที่ทำงานของพ่อกับแม่ เรามีความสุขมากๆเลยค่ะ พอกลับบ้านเรากินข้าวได้เยอะขึ้น ตื่นเช้าขึ้น แล้วก็รู้สึกอยากทำอะไรเยอะขึ้นด้วยค่ะ เนื่องจากปิดเทอมมาได้สักพักแล้วมันเบื่อๆเซ็งๆมากๆเราไม่มีความสุขเลยแล้วก็ทานข้าวน้อยลงแต่พอได้ไปเราดีขึ้น เราคิดว่าน่าจะเกี่ยวกับการที่เราอยู่บ้านซ้ำๆ เพราะเราสังเกตตัวเองเวลาไปข้างนอกเรามีความสุขมากๆ เราเคยขอพ่อแม่ไปเที่ยวหลายรอบแล้วแต่เขาไม่ยอมเพราะมีโรคด้วย เราเป็นคนไม่ถเลถไลเลยนะคะ ตั้งใจเรียนให้เขาตลอด เราเลยชวนพวกเขาไปทะเลแต่พวกเขาไม่ว่างเพราะทำงานเกี่ยวกับพืชผักต้องดูแลทุกวัน เขาจึงให้เงินแทน แต่เราไม่ดีใจเลยค่ะ เราอยากไปเที่ยวมากๆ ㅜㅡㅜ พ่อเราเป็นคนที่เอาความคิดของตัวเองเป็นหลัก เราเข้าใจนะคะว่าเป็นห่วง แต่ความรู้สึกเรามันแย่จริงๆค่ะ 1ปีเราได้ไปเที่ยวแค่ 1ครั้ง หรือไม่ได้ไปเลยค่ะ นอกจากโรงเรียนเราก็ไม่ได้ไปไหนแล้ว ฮืออ ใครมีทริคอะไรแนะนำมั้ยคะ เราทำทุกอย่างแล้วแต่เขาไม่ยอม แต่คุณพ่อก็คงเป็นห่วงด้วยเพราะท่านเคยมีลูกแล้วเคยปล่อยครั้งหนึ่งก็เกเรไปเลย เราก็ทำให้ท่านเห็นนะคะว่าเราไม่ใช่คนแบบนั้น ช่วยหน่อยนะคะ เราอยากไปมากๆเลย นั้นคือความสุขเดียวของเราเลยค่ะ😭