ลดใจตน เพื่ออนาคตของน้องชาย

แม่ของผมเสียไปตั้งแต่เด็กๆ พ่อก็ทิ้งแม่ไปก่อนหน้านั้น (มีปัญหาที่ซับซ้อนกว่านั้นระหว่างพ่อกับญาติๆฝั่งแม่)ผมกับน้องชายจึงไม่เคยได้เห็นหน้าพ่อเลย และเขาไม่เคยติดต่อมาหาเลย ตั้งแต่เกิดมาพวกเราไม่เคยได้ยินข่าวของพ่อสักครั้ง พวกเราถูกเลี้ยงดูมากับญาติๆฝั่งแม่ จนผ่านมาตอนนี้ พวกเราอยู่ชั้นม.6 และผมกับน้องชายเองก็อยากเข้ามหาลัย(ไม่เคยคุยกันหรอก แต่ผมเคยแอบเห็นพอร์ตฟอริโอของน้องชายว่าเขาอยากเข้าคณะอะไร) หรืออย่างน้อยแค่น้องชายผมได้เข้ามหาลัยก็พอ
           แต่ปัญหามันอยู่ตรงนี้ ทางบ้านพวกเราไม่มีเงินส่งพวกเราเรียนต่อมหาลัย ไม่มีกี่เดือนที่ผ่านมานี้ ผมได้ยินข่าวคราวของพ่อมาบ้าง จนผมเองได้เบอร์โทรศัพท์ของเขามาด้วย มีคนเคยบอกว่าเขาได้ถามไถ่เกี่ยวกับพวกเราอยู่บ้าง(ผ่านเพื่อนของเขาอีกที ซึ่งผมเองไม่รู้จัก) 
           มาถึงตอนนี้คนที่เคยที่ทอดทิ้งพวกเราไป กลับอาจจะเป็นความหวังเล็กๆให้พวกเรา ผมควรทำยังไงดี ลดทิฐิตัวเองโทรไปขอความช่วยเหลือจากเขาสักครั้ง อย่างน้อยผมอาจจะมีความหวังที่น้องชายผมจะมีโอกาสเข้าเรียนมหาลัย  หรือการที่เขาทอดทิ้งพวกเรามาตลอดนี้ พวกเราควรจะลืมเขาไปตั้งแต่แรก

  เรื่องนี้คาใจผมมาตลอด จะมีอะไรจะเสียอีกล่ะเนอะ
ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ