วันเกิดคือวันที่พ่อตาย

พรุ่งนี้วันเกิดเราค่ะ โดยปกติเราไม่ค่อยชอบวันเกิดเราอยู่แล้วเพราะวันเกิดทีไรต้องมีเรื่องให้เราร้องไห้อยู่ตลอด พ่อกับแม่เราเลิกกันไปนานแล้วนะคะตั้งแต่เราเด็กๆยังพูดไม่ได้ แม่เกลียดพ่อเรามากค่ะ ขึงขั้นไม่ยอมให้เจอหน้าเราเลย จนช่วงอายุ11 เป็น9ปีที่เค้าไม่เคยมาหาเรา เราเจอหน้าเค้าครั้งแรกเราจำหน้าเค้าไม่ได้เลยค่ะ จนต้องหันไปถามแม่ว่าเค้าคือใคร แม่พูดกรอกหูเราเสมอค่ะว่าให้เราเกลียดพ่อเรา แต่เราได้แต่ทำต่อหน้าแม่ว่าเกลียดแต่ไม่เคยเกลียดเค้าลงเลย เรารักเค้ามาก ถึงเค้าจะไม่เคยอยู่กับเราก็ตาม ช่วง4ปีมานี้เค้าจะมาหาเราตลอดค่ะ จะพาไปกินอะไรอร่อยๆ พาไปเที่ยว แต่พอเรากลับบ้านมาเราต้องมาบอกแม่ทุกครั้งว่ามันไม่สนุก ทั้งๆที่มันสนุกมาก จนใน2ปีมานี้เค้าไม่เคยมาหาเราเลยค่ะ มาหาครั้งล่าสุดเค้าผอมมากเหลือแต่กระดูก เรี่ยวแรงเค้าไม่ค่อยมี แต่แม่กลับบอกมาว่าเค้าเล่นยาถึงผอม จนวันนี้วันที่31มีนาแม่เดินมาบอกเราว่าพ่อเจ็บตาย วินาทีที่ได้ยินเราร้องไห้จนหายใจไม่ออกเลยค่ะ ความคิดเราคือ พรุ่งนี้วันเกิดเรานะ เราสอบติดด้วยนะ เราอยู่ท็อปห้องนะ เราได้เข้าโรงเรียนดีๆตามพ่อหวังด้วยนะ ทำไมพ่อทำแบบนี้ มีวิธีฮีลใจตัวเองมั้ยคะ