[CR] NEW HONDA NC750X ออกไปตามหาทุเรียน ที่(ฉัน)คิดถึง

สวัสดีครับ  ห่างหายไปนานหลายปีจากที่แห่งนี้
ครั้งนี้จะออกเดินทางไปตามหาทุเรียน " หลงลับแล " ที่(ฉัน)คิดถึง
อยากจะกอด หอม ดม ให้มันชื่นใจ

การเดินทางในครั้งนี้ ไปกับเวฟยักษ์ NC750X
ความรู้สึกเมื่อได้ไปกับมัน สะดวกสบาย ตำแหน่งท่านั่งต่างๆ เหมือนเมื่อครั้งขี่ฮอนด้าเวฟ
แค่ต่างกันตรงที่ คันมันใหญ่ น้ำหนักมากขึ้น และทำความเร็ว(คุณภาพ)ได้ดีกว่า
ใช้เดินทางไกลดี รอบต่ำ เสียงเครื่องเงียบ นุ่มๆนิ่มๆ
แรงสั่นสะท้านที่ส่งผ่านขึ้นมาน้อยมาก อารมณ์คล้ายนั่งขับรถยนต์
จนบางครั้งเผลอใช้ความเร็วสูง จนต้อง เอ๊ะ..ในใจว่า ทำไมรถข้างๆขับช้า
พอเหลือบสายตาดูที่เรือนไมล์ ต้องรีบผ่อนคันเร่ง ให้ความเร็วลดลง
จนอยู่ในวิสัยที่เราใช้เดินทางปรกติ



ช่วงล่างของรถ ค่อนข้างกระด้าง รูดผ่านหลุมต้องย่อตัวขึ้นช่วย
แต่มันจะไปแผลงฤกธิ์ เมื่อเจอทางโค้งไฮสปีด เข้าไปได้แบบนิ่งๆเนียนๆ
ไม่ต้องจัดท่าทางให้พิสดารอะไร ขี่เวฟเข้าโค้งยังไง
เวฟยักษ์ก็ใช้ท่าทางแบบนั้น แค่ลีนวิท-ลีนอิน
อาจจะมีใช้ลีนเอ้าท์บ้างในบางช่วง ที่ผิวทางขรุขระ มีกรวด หินลอย

เบรคหน้าหนึบ ร่วมกับระบบเกียร์ที่ฉลาดมากขึ้น
เมื่อกดเบรคลดความเร็วลงกระทันหัน มันก็พร้อมเชนเกียร์ลงให้ 2-3เกียร์
แถมเอ็นจิ้นเบรคแน่นตึ๊บ ทำให้ลดระดับความเร็วลงได้ดีทันใจมาก
นี่ถ้ายังขี่รถคลัชมือ คงต้องกำคลัช เบิ้ลรอบทิ้ง แล้วถึงเชนเกียร์ลงได้
แต่นี่ DCT (โหมด SPORT) มันทำให้หมด เสมือนมีผู้ช่วยชั้นยอด
ทำให้การเดินทางครั้งนี้สนุก ไม่น่าเบื่อ จนเวลาล่วงผ่านไปเกือบ 6 ชั่วโมง
พอไปถึงห้วยดง เมืองลับแล ปรากฎว่า แห้วจ๊ะนายจ๋า
หลงลับแล จะออกให้ได้ชิมอีก คร่าวๆก็วันที่ 10 เมษายน 


ถึงแม้จะได้ไม่เจอกับหลงลับแล แต่ยังดีที่พอหาทุเรียนติดกลับบ้านได้
กระดุมทอง โลละ 200 บาท ลูกไม่ใหญ่  2 กิโลเศษๆ ใส่ไปในกล่องเก็บของได้ 2 ลูก 
เนื้อสีเหลืองทอง รสชาติหวานมัน เนื้อละเอียด 
กินแล้วมโนในใจเอาว่า กำลังกิน " หลินลับแล "  ก็แล้วกันเนอะ ฮา...

ของฝากจากเมืองลับแล มาถึงที่จริงๆเน้อ 
เวฟยักษ์คันใหญ่ ขี่สบายสุดๆ 

ได้เวลากลับ แล้วไประเบิดความมันส์ต่อบนเขาค้อ
แต่ด้วยสภาพร่างกายในวัยเลขสี่  ต้องแวะพักรถพักคน หาของกินเติมพลังสักหน่อย 
เดินทางไกล กินแค่พออิ่ม ดื่มน้ำอย่าให้ขาด
กินอิ่ม = ง่วงนอนง่าย
ขาดน้ำ = อ่อนเพลีย หมดแรง 
นี่คือสิ่งที่ผมทำโดยตลอด เวลาที่ต้องออกเดินทางไกล


แค่วาร์ปเดียว เพียงอึดใจต่อมา ต่อมอะดรีนาลีนได้ทำงานอีกแล้ว
ทางหลวงหมายเลข 12 พิษณุโลก-เพชรบูรณ์ 
พบเจอกับโค้งไฮสปีด ผิวถนนเรียบเนียน วิวรายทางสวยงาม 
โอ้ว..กลับกรุงเทพทางนี้ ไม่เสียเที่ยวจริงๆ ถึงแม้จะอ้อมไปไกลหลายร้อยโลก็เถอะ


ยางติดรถ ผมเรียกมันว่า ลายปลาหมึก
จ้องมองมันทีไร เหมือนหมึกลวกจิ้ม เป็นบั้งๆ
มาครั้งนี้ได้แสดงอานุภาพออกมา + กับช่วงล่างที่ปรับเซทมาดี
ทำให้มีสุนทรียภาพในขับขี่ อย่างที่ไม่เคยเจอมาในรถรุ่นก่อนที่เคยใช้มา(NC700X)
สาดโค้งได้ ไม่ยวบ ไม่ย้วย ไม่โยน ยึดเกาะถนนได้ดี 
ทางแห้ง ทางเปียก โค้งไฮสปีด เอาอยู่หมด (ซิ่งได้เร็วระดับนึง) 
เป็นยางที่ตอบโจทย์สายเดินทางได้ดี ไว้ใจกับมันได้เลยครับ



ตลอดการเดินทางในครั้งนี้ ตั้งแต่ เก้าโมงเช้า-เที่ยงคืน
ระยะทางรวม 1,182 กิโลเมตร ค่าน้ำมัน 2,150 บาท

ผมว่า... เวฟยักษ์ HONDA NC750X เป็นอะไรที่
เหมือนผู้ชายวัยเลขสี่ โชคดีที่ได้เมียเด็ก ใจกระชุ่มกระชวย
เข็นออกไปขี่แล้วมีความสุข ไปถึงไหนถึงกัน ขอแค่มีเงินเติมน้ำมันก็พอ



สุดท้าย...จบทริปทุเรียน แต่ยังไม่สมดั่งใจปราถนา 
ไว้มีโอกาส ค่อยว่ากันใหม่ ฝากไว้ก่อนนะ
" หลงลับแล " ที่ฉันคิดถึง และไม่ได้สัมผัสมานานกว่า 7 ปี 
ชื่อสินค้า:   Honda NC750X
คะแนน:     

CR - Consumer Review : กระทู้รีวิวนี้เป็นกระทู้ CR โดยที่เจ้าของกระทู้

  • - จ่ายเงินซื้อเอง หรือได้รับจากคนรู้จักที่ไม่ใช่เจ้าของสินค้า เช่น เพื่อนซื้อให้
  • - ไม่ได้รับค่าจ้างและผลประโยชน์ใดๆ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่