ตามหาโควทที่ให้กำลังใจตัวเองโดยเปรียบกับผลงานศิลปะค่ะ

เราไปได้ยินมาจากไหนไม่รู้ค่ะ มันประมาณว่า
“เราเป็นเหมือนศิลปิน(?) ยิ่งมองเข้าไปนานๆก็ยิ่งเห็นจุดด้อย แต่คนอื่นมองยังไงก็ไม่เห็นหรอก(ประมาณว่าเขามองข้ามเพราะมันเล็กมากๆ) มีแต่เราที่กังวลเรื่องจุดๆนั้ร”