มาเทรีย บทนำ + ตอนที่ 1

กระทู้คำถาม
บทนำ
 
            กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วในจักรวรรดิมิทธฟอร์ด เจ้าชายอเดมาร์ขึ้นครองราชย์ต่อจากบิดาผู้สิ้นชีพ เมื่อพระองค์สวมมงกุฎก็ออกคำสั่งล่าสังหารเหล่าผู้ใช้เวทมนตร์ทันที มีเสียงเล่าอ้างตามสายลมว่าแม่มดกลุ่มหนึ่งอยู่เบื้องหลังการตายดังกล่าว ในความสับสนวุ่นวายผู้วิเศษจำนวนมากล้มตายเป็นใบไม้ร่วง คำสั่งระบุชัดแจ้งหากจับได้ให้สังหารต่อหน้าสาธารณชน ผู้ช่วยเหลือต้องโทษจำคุกแม้มีหลักฐานเพียงน้อยนิด ผู้วิเศษประจำปราสาทได้รับการผ่อนปรนบ้างโดยการเนรเทศออกจากเกาะที่ตั้งทางเรือสินค้า
 
            ความเคียดแค้นปะทุขึ้นทุกหย่อมหญ้าภายใต้การปกครองของจักรพรรดิองค์ใหม่ ผู้วิเศษหวาดกลัว ผู้ถูกใส่ความโกรธแค้น ความสิ้นหวังและความทุกข์ครอบงำทุกชีวิตอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง บ้างหาทางหนีไปตายดาบหน้า บ้างซุกซ่อนในหมู่คนทั่วไป ยามปกติประชาชนทำงานหนักอยู่แล้วยิ่งลำบากขึ้นเมื่อการล่าเวทมนตร์ลุกลามไม่จบสิ้น
 
            แคว้นทั้งห้าในการปกครองรับรู้ความบ้าคลั่งทว่าไม่สามารถต่อต้านได้ เหล่าขุนนางคนสนิทมิอาจทำให้พระองค์เปลี่ยนความคิดสู่ความชอบธรรมเช่นบิดา สิ่งที่ทำได้คือไหลตามประสงค์ของจักรพรรดิเท่านั้น
 
            แทบไม่มีใครรู้สาเหตุแท้จริงขององค์จักรพรรดิ เหล่าภูตและวิญญาณต่างบอกเล่าเรื่องราวระหว่างพระองค์กับเหล่าแม่มดทว่าเนื้อความต่างแยกไปคนละทาง บ้างบอกว่าแม่มดคิดทำการใหญ่แต่พลาดโดนเจ้าชายรัชทายาทโต้กลับ บ้างบอกว่าแม่มดกับผู้วิเศษแห่งปราสาทรักษาโรคร้ายของกษัตริย์องค์ก่อนไม่สำเร็จ บ้างบอกเล่าถึงแผนของเหล่าแม่มดเพื่อเปลี่ยนเจ้าชายอเดมาร์เป็นผู้วิเศษเหมือนตน บ้างบอกว่าแม่มดตนหนึ่งสังหารพระคู่หมั้นที่เจ้าชายรัชทายาทรักยิ่งจึงผูกใจเจ็บ
 
            ผู้รู้เรื่องทั้งหมดเก็บงำความจริงไว้ในอก ผู้รู้เพียงกระผีกป่าวประกาศดั่งอยู่ในเหตุการณ์ก็ไม่ปาน!
 
            เมื่อมีความมืดก็ต้องมีแสงสว่าง ในปีที่ยี่สิบเอ็ดนับจากวันครองราชย์ตัวตนแห่งเวทมนตร์ทั้งหลายต่างร้องเพลงร่วมกันอย่างประหลาด บทกลอนนั้นกล่าวถึงผู้ถูกลิขิตมาเปลี่ยนยุคสมัยแห่งการแบ่งแยกสู่ความเท่าเทียมระหว่างคนธรรมดากับผู้วิเศษ ‘เนดรากับทาซาลท์’ เนดราคือนักปราชญ์ผู้เยี่ยมยอด ทาซาลท์คือมังกรที่แข็งแกร่ง ทั้งคู่มีการเดินทางให้ค้นหามีภารกิจให้ฝ่าฟันเพื่อไปให้ถึงดินแดนแห่งพันธสัญญา ‘มาเทรีย’ 
 
            ผู้เชื่อต่างเฝ้ารอคอย ผู้มีความรู้คิดว่ามีบางอย่างอยู่หลังม่าน หากทั้งหมดนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น...
 
 
ตอนที่  1
 
 
            แอมเบอร์วินด์อยู่ทางตะวันออกสุดของจักรวรรดิ แคว้นนี้มีขนาดใหญ่เกือบที่สุดและมีพรมแดนใกล้แผ่นดินใหญ่มากที่สุด ครั้งแรกราชาเฮม่อนคิดแยกตนเป็นอิสระเหมือนโรสเดล แต่เมื่อจักรพรรดิประกาศฆ่าล้างบางผู้วิเศษราชาแห่งแอมเบอร์วินด์ก็เห็นว่าไม่สามารถตัดช่องน้อยแต่พอตัวได้ 
 
            ชาวแอมเบอร์วินด์กล้าให้ความช่วยเหลือผู้วิเศษเพราะราชาสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง ทั้งการหลบซ่อน ปล่อยตัว และหลบหนี จักรพรรดิหวั่นเกรงบารมีของราชาซึ่งเป็นญาติผู้พี่จนไม่อาจห้ามปรามโดยตรงได้ แอมเบอร์วินด์เป็นคู่ค้ารายใหญ่กับต่างแดนและครอบครองปากทางถนนการค้าเส้นสำคัญของมิทธฟอร์ด นั่นทำให้ราชาสามารถเปลี่ยนตำแหน่งเป็นจักรพรรดิได้ด้วยความช่วยเหลือจากแผ่นดินใหญ่
 
            หลังกษัตริย์เริ่มการสังหารหมู่มาราวสามปีมีครอบครัวผู้วิเศษหนีทหารมาตายแทบเท้าราชาเฮม่อน ตอนนั้นมีเพียงทารกที่ยังมีชีวิตอยู่ องค์ราชาเก็บเด็กชายไปดูแลพร้อมให้ชื่อว่ารีฟตามหลักฐานน้อยนิดในสัมภาระของผู้ตาย ใช้เวลาไม่นานนักพระองค์ก็ทราบว่าเด็กชายคือหนึ่งในกลุ่มผู้ผสานซึ่งสามารถรวมเวทมนตร์จากธรรมชาติเข้ากับสิ่งของต่าง ๆ ได้
 
            รีฟได้รับการเลี้ยงดูจากอัศวินผู้จงรักภักดีและได้รับการฝึกสอนจากผู้ผสานหลายคนซึ่งผ่านทางเพื่อขึ้นเรือสินค้าออกนอกจักรวรรดิ หลายครั้งเขาใช้เวทมนตร์ธาตุกับสิ่งของเพื่อช่วยพ่อบุญธรรมอย่างเสริมอำนาจให้อาวุธจนได้รับคำชื่นชมจากราชา เมื่อโตขึ้นชายหนุ่มก็รับหน้าที่ผู้ติดตามรับใช้ของเจ้าชายรัชทายาทเพื่อเรียนรู้กฎและมารยาทของราชวงศ์
 
            ทุกเช้าระหว่างเจ้าชายเฟาเซอร์อาบน้ำหลังฉากกั้นรีฟจะนั่งเขียนจดหมายถึงผู้เป็นที่รัก เจ้าหญิงมาเรี่ยนยังไม่มีคู่หมั้นเป็นทางการ หากเขาเป็นอัศวินเหมือนพี่บุญธรรมได้คงมีความหวังมากกว่านี้
 
            อีกด้านของฉากหนังเจ้าชายดึงชุดเปลี่ยนลงจากกรอบไม้แสดงว่าอาบน้ำเสร็จแล้ว “กำลังเขียนถึงน้องข้าอยู่หรือรีฟ แทนที่จะเสียเวลาสองปีกับเรื่องนี้เจ้าไปบอกพ่อก็สิ้นเรื่อง ทุกคนรู้ว่าเจ้าชอบนาง พ่อกับแม่รู้ มาเรี่ยนรู้ พ่อเจ้ารู้ พวกขุนนางรู้ ข้าเชื่อว่าอีกไม่นานคนทั้งแอมเบอร์วินด์คงรู้เรื่องนี้รวมถึงพวกอพยพด้วย พวกเขาแค่รอเจ้าพูดอออกมาเท่านั้น”
 
            “ก็แค่ทำตามประเพณี” รีฟวางแท่งถ่านบนถาดเครื่องเขียนเพื่อไปช่วยเจ้านายใส่เสื้อผ้าตามวิสัย 
 
            เจ้าชายเฟาเซอร์ถอดแบบจากปู่ตนทั้งชื่อและรูปลักษณ์ ผมสีเข้มหยาบ ๆ ตัดสั้น ร่างกายใหญ่แกร่งจนเหมือนหมีสีน้ำตาลผิดกับรีฟ ดวงตาสีเหล็กกร้าวแสดงความอาจหาญ ทั้งหมดต่างกับรีฟซึ่งร่างบางผมสีอ่อน แววของเขาอ่อนโยนผิดกับคนรอบข้าง เจ้าชายอายุมากกว่าคนรับใช้สามปีและเป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่อีกฝ่ายเข้ามาช่วยจากการลอบทำร้าย
 
            รีฟคว้าเสื้อเหล็กถักมาเตรียมรอเจ้านายใส่เสื้อตัวในเสร็จ “ข้ารู้จากพวกภูตไฟในเตาผิงห้องรับรองแล้ว พวกนั้นรู้แค่ว่ามีคนส่งจดหมายให้เจ้าหญิง พูดกันสนุกปากไร้ความเกรงใจ” เขาพูดคุยกับสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์ได้เพื่อยืมเวทมนตร์มาใช้ เรื่องนี้มีคนรู้ไม่มากนัก
 
            “เขาไม่รู้ว่าเจ้าคุยกับเพื่อนตัวจิ๋วได้นี่” เจ้าชายรับเสื้อเหล็กถักมาสวม มีคนในปราสาทไม่มากรู้ว่ารีฟมีเวทมนตร์ คนสนิทรีบช่วยจัดเสื้อด้านหลังไม่ให้ลวดเส้นเล็ก ๆ พันกัน “คนอื่น ๆ จะได้ยินเป็นเสียงกระซิบไม่ได้ศัพท์เท่านั้นสินะ ถ้าเป็นข้าคงคิดวิธีเอาคืนได้สักห้าสิบวิธีกระมัง” 
 
            คนรับใช้หยิบเสื้อไร้แขนสีแดงขลิบเงินอย่างหงุดหงิด “ข้าแค่ขอยืมพลัง คนที่บงการพวกนั้นได้จริงจังมีแค่ผู้เรียกอสูรหรือจอมเวทเท่านั้น” 
 
            เจ้าชายยังคงพูดสนุกปากเกี่ยวกับผู้ใช้เวทมนตร์จนแต่งตัวเสร็จ รีฟช่วยจัดชายเสื้อด้านหลังพลางทวนว่าราชาต้องการให้เข้าร่วมทานอาหารกลางวันและอยู่รับรองแขกจากโรสเดลหลังจากนั้น
 
            “เจ้าหญิงเอซาเบลแห่งโรสเดล...การแต่งงานทางการเมืองแสนน่าชัง” เจ้าชายเฟาเซอร์ร้องด้วยความเบื่อหน่าย “ให้ข้าสนุกกับรักแรกเหมือนคนอื่นบ้างค่อยจับหมั้นไม่ได้รึไง” 
 
            รีฟยิ้ม เขารู้เหตุผลอื่นนอกจากนิสัยเสเพลของเจ้าชาย “เขาว่าท่านต่างกับราชาเฟาเซอร์มากเกินไป ราชาเฮม่อนเกรงว่าสักวันท่านจะคว้าหญิงรับใช้มาเป็นราชินี”
 
            เจ้าชายประท้วงว่าเขาไม่ใช่ปู่ “นางเป็นลูกสาวของหัวหน้านักคัดลอก ไม่ใช่หญิงรับใช้!” เจ้าชายคำรามน้อย ๆ ว่าพร้อมทำงานแล้ว “เอาไว้สวดภาวนาตอนเช้าเสร็จแล้วค่อยมาดูกันว่ากลอนรักของเจ้าคราวนี้มีอะไรแปลกใหม่ไหม”
 
            คนรับใช้รับคำแล้วหยิบถังมาตักน้ำในอ่างไปทิ้งท่อระบายมุมห้อง รีฟทำงานรับใช้โดยมีเวลาพักช่วงเที่ยงและเลิกงานหลังเจ้านายเข้านอนตอนค่ำ เขาได้รับวันหยุดตามสมควรตอนสุดสัปดาห์หรือเมื่อเจ้านายอยากเป็นอิสระบ้าง 
 
            รีฟล้างอ่างอาบน้ำเสร็จพอดีพนักงานห้องซักมารับผ้าใช้แล้ว เจ้าชายยังคงนั่งคุกเข่าหลับตาประสานมืออยู่หน้าแท่นวางสัญลักษณ์แห่งพระเจ้าตรงมุมห้องที่สว่างที่สุด เขาไปเขียนจดหมายถึงเจ้าหญิงต่อระหว่างรอเจ้านายภาวนาเสร็จ
 
            “ยังคงความน้ำเน่าเหมือนเดิม เลิกชมความงามนางได้แล้ว!” เจ้าชายพูดเช่นเดิมตอนอ่านจดหมายของรีฟ อาจดูเสียมารยาทแต่จดหมายนั้นส่งถึงน้องสาว พี่ชายย่อมมีสิทธิ์รู้ทุกเรื่องตามสมควร คนรับใช้รับคืนมาม้วนพันด้วยสายหนัง เขาฝากเจ้านายนำไปให้เจ้าหญิงมาเรี่ยนเหมือนเขารับจดหมายไปส่งให้ลูกสาวนักคัดลอกประจำ
 
            รีฟวางม้วนจดหมายเอาไว้ข้างจานอาหารเจ้านาย จากนั้นก็ยืนคอยรับใช้ใกล้ ๆ ระหว่างทานอาหารเจ้าชายจะตรวจตารางงานแล้วบ่นโน่นนี่จนเป็นกิจวัตร เช่น พวกพ่อค้าไม่เรียนรู้การทำเรื่องถูกต้องเลยหรือ ก็ฝนไม่ตกจะให้ผลผลิตงอกงามได้อย่างไรกัน เจ้าได้ยินข่าวลือเรื่องนักเดินทางหรือยัง หรือได้เวลาเขียนจดหมายแล้วเป็นต้น
 
            วันนี้งานของเจ้าชายคือตรวจดูความเป็นอยู่ของเกษตรกรและจัดระเบียบการจัดการพืชผลที่กรีนเคอเนลซึ่งอยู่ทางใต้ห่างจากปราสาทร่วมสามสิบกิโลเมตร นั่นเป็นแหล่งปลูกข้าวสาลีกับองุ่น ปกติต้องใช้เวลาขี่ม้าร่วมห้าชั่วโมงแล้วกลับวันรุ่งขึ้น ถ้าไปตรวจตามกำหนดย่อมไม่สามารถกลับมาทานอาหารกลางวันกับแขกทัน
 
            เจ้าชายเฟาเซอร์เห็นโอกาสลอยมาก็คว้าทันที “ช่วยไปบอกพ่อให้ได้ไหมรีฟ ข้าอยากพบเจ้าหญิงเอซาเบลแต่หน้าที่ต้องมาก่อน หากไปกรีนเคอเนลจะต้องกลับพรุ่งนี้ตามกำหนดการ เพราะหน้าที่สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด” 
 
            รีฟเชื่อว่าราชาทราบนิสัยเจ้าชายดี เจ้านายร้องเมื่อพบว่ามีการเขียนเพิ่มเติมว่าให้ไปนำบันทึกการส่งออกพืชผลที่ท่าเรือมาบันทึกข้อมูลแทน เมื่อวันอังคารราชาส่งคนรับใช้มาขอตารางงานของเจ้าชายไปดู หากมีการเขียนแก้คงเป็นตอนนั้น
 
            “ทำอย่างกับคิดถึงจอมหมกเม็ดพวกนั้น ทำอย่างกับเขียนข้อมูลกันไม่เป็น มีครั้งหนึ่งพวกนั้นรายงานว่ามีผักเกวียนเดียวพร้อมส่งทั้งที่ข้าเห็นสองเกวียน สักวันจะจับไปเรียนจริยธรรมให้หมดทุกคนเลย!” เจ้าชายบ่นเหมือนหมีกินผึ้งพลางโยนเล่มสมุดบันทึกตารางงานประจำสัปดาห์ลงบนโต๊ะวางของ “อย่างน้อยเราก็ไม่ต้องไปไกล ส่วนเรื่องเจ้าหญิงเอซาเบลก็...คงคุยกันได้” 

            รีฟรับถาดใส่จานอาหารเช้าเพื่อนำไปคืนให้ห้องครัว เจ้าชายบอกว่าจะค้นหาสมุดบันทึกรายการพืชผลแล้วจะรีบตามไปขึ้นม้าหน้าประตูปราสาท...

(มีต่อ)
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่