ที่อ้างอิงพระพุทธเจ้าองค์ปฐมในพระไตรปิฎกเถรวาท

"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์ อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" ********** พรหมนิมันตนิกสูตร ว่าด้วยพกพรหมมีทิฏฐิอันลามก เรื่องเกิดที่วิหารเชตวัน พระพุทธศาสดาทรงเรียกภิกษุมาและทรงเล่าเรื่อง ตอนที่พระองค์

"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์ อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" ********** พระพุทธเจ้าตรัส... ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงสัมมาสมาธิอันประเสริฐ พร้อมทั้งเหตุ พร้อมทั้งเครื่องประกอบแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหล

ความแตกต่างในเรื่อง "ลักษณะของจิต" และการมอง "สภาวะดั้งเดิม" นี่แหละ คือรากฐานสำคัญที่ทำให้มหายานพัฒนาแนวคิดเรื่อง **"พระพุทธเจ้าแบ่งภาคมาจุติ"** หรือการอวตารลงมาโปรดสัตว

เมื่อสืบไปสืบมา คำว่า เถรวาท เป็นภาษาบาลี รูปแบบคำศรัพท์เป็น เอกพจน์ แปลออกมาอีกที่ว่า คำสอนของพระเถระองค์เดียวเท่านั้นเอง ซึ่งก็คือ "คำสาวก" ความหมายก็บอกอยู่แล้วว่า ไม่ใช่พุทธพจน์ เมื่อไม่

อยากถามผู้รู้ทุกๆท่านที่ศึกษาและปฏิบัติตามคำสอนพระพุทธเจ้าว่าในมหาสติปัฏฐานสูตรหมวดปฏิกูลมนสิการธาตุมนสิการหรือหมวดป่าช้านี่เขาทำกันยังไงกันครับให้ใช้สติหรือความคิดครับทุกคนต้องทำไหม เอาตามที่ครูบาอาจ

พอดีผมอ่านเจอพระสูตรที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ในมหาจัตตารีสกสูตร (มจร. ๗. มหาจัตตารีสกสูตร : พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๔) ขอยกตัวอย่างเช่น สัมมาทิฏฐิ เป็นอย่างไร คือ เรากล่าวสัมมาทิฏฐิว่ามี ๒ ได้แก่ ๑. สัมมาทิฏฐิ

คนที่บอกว่าวิปัสสนาต้องเจริญด้วยวิธีการใช้ความคิดใคร่ครวญไตรตรองเท่านั้นถึงจะเห็นผลถูกต้องวิธีอื่นไม่เห็นผลไม่พอท่านมีหลักฐานในพระพุทธเจ้าตรัสสอนบังคับตรงนี้ไหมหรือครูบาอาจารย์ที่ทั่วโลกยอมรับพูดออกมา

อยากถามผู้รู้โดยเฉพาะผู้ปฏิบัติและผู้ศึกษาแตกฌานในพระไตรปิฎกว่าทำไมพระไตรปิฎกพระพุทธเจ้าถึงตรัสว่าการสำรวจอินทรีย์อายตนะ6กับกำหนดรู้ขันธ์5เห็นไตรลักกษณ์ถึงทำให้มรรคมีองค์8ครบถ้วนรวมทั้งสัมมาทิฏฐิหรือส