ปกติเราเป็นคนซึนๆค่ะไม่ชอบยุ่งกับใึครไม่ชอบอยู่ที่ๆมีคนเยอะๆ เพราะมันวุ่นวายค่ะ เหมือนกับว่าโรคส่วนตัวสูงอะไรประมาณนี้ เวลาพี่ชายเข้ามาในห้องเขาก็จะบ่นตลอดเลยค่ะ ว่าไม่เก็บตรงนู้นหล่ะ ไม่ทำอันนี้หล่ะ แบบนี้ตลอดเลยค่ะ เราก็ทำตามที่เขาบอกแล้วเรามีปัญหากับนํ้าเสียงแล้วก็การพูดด้วยค่ะ อยากเปลี่ยนตรงนี้มาก เพราะเรารู้ว่ามันแย่ เราไม่ค่อยพูดมีหางเสียงเลยค่ะ เราพยายามแล้วค่ะ แต่พอไปพูดกับครอบครัวมันก็รู้สึกขนลุก รู้สึกแปลกๆ แล้วอีกเรื่องคือ เสียงปกติของเรามันไปขัดใจแม่ค่ะ เขาบอกว่าเราชอบขึ้นเสียง แต่ว่าเราพูดปกตินะคะ สีหน้าเหมือนกันค่ะ บอกก่อนนะคะ เราเป็นคนไม่ชอบยิ้ม แต่ว่ามีลักยิ้ม แม่ชอบถ่ายรูปกับเรา แล้วบอกให้ยิ้ม ส่วนตัวเราคิดว่ายิ้มต่อหน้ากล้องมันดูปลอม เพราะมันไม่ใช่ลอยยิ้มที่มีความสุขจริงๆ พอยิ้มมันก็ดูฝืนมากค่ะ แล้วแม่ก็จะดุตลอดว่า ทำหน้าให้มันดีๆหน่อย นิสัยแบบนี้อยู่กับสังคมเขาจะไม่เอา เอา เราควรปรับยังไงดีคะ ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ พร้อมรับฟังและพร้อมที่จะปรับค่ะ ตอนนี้ติดโควิดด้วยค่ะเลยอยากใช้เวลาที่กักตัว ปรับนิสัยให้ดีขึ้นไปด้วยค่ะ