[Twenty-Five Twenty-One] อาจยังไม่เห็น แต่ . . การเปลี่ยนแปลงเป็นนิรันดร์ (ep 12)

.
.
.
.
.

แม้ว่าพ่อจะจากไปนานหลายปีมากแล้ว แต่พ่อยังคงอยู่กับแม่และฮีโดเสมอ อยู่มาตลอดในหัวใจของทั้งคู่ และก็เป็นพ่อคนเดิมที่ทำให้สัมพันธภาพระหว่างฮีโดและแม่แน่นแฟ้นขึ้นอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาเลยตั้งแต่ที่พ่อจากไป พ่อที่น่ารัก ยังคงเชื่อมโยงทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทาง

กลับจากไหว้หลุมศพพ่อครบรอบวันตาย แม่-ลูกคุยกันเสียงนุ่ม จับไม้จับมือสัญญาจะหาเวลามาเยี่ยมพ่อบ่อยๆ   



ออมแม่ชวนคุยถามไถ่เรื่องทุนสนับสนุนจากการเล่นกีฬาฟันดาบของฮีโด ยิ่งได้เหรียญได้รางวัล เงินสนับสนุนย่อมรออยู่ข้างหน้า ฮีโดมองไกลและจริงจังกับการฟันดาบ หวังจะยึดเป็นอาชีพ ออมแม่ได้ยินก็เสียงดังทั้งๆ ที่นั่งติดกันในรถแท้ๆ . .  จะไม่เข้ามหาวิทยาลัยเหรอ คิดอะไรของแก ต่อๆ ไป ถ้าฟันดาบไม่ได้แล้ว จะมีวิชาความรู้อะไรมาทำมาหากิน บลาๆๆๆๆ ฮีโดหงุดหงิดสวนกลับทันที โวยวายๆๆๆ  พอๆๆ เลิกคุย 

นุ่มนวลกันได้แป๊บเดียว ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕



.
.
.
.
.

ต่อในคอมเมนต์ค่ะ