สวัสดีค่ะ
เราเป็นเด็กผู้หญิงอายุ11ปีคนนึงที่เจอปัญหาหลายๆอย่างค่ะ
- เรื่องเรียน
- เรื่องเพื่อน
- เรื่องอาชีพ
- เรื่องครอบครัว
เรื่องเรียน
เราเป็นคนเรียนไม่เก่งค่ะ แต่เราเข้าใจพอทำงานส่งได้ คุณครูชอบเรียกเราให้ตอบคำถามค่ะอาจดูปกติแต่เฉลี่ยแล้วเพื่อน28คนในหนึงเดือนจะโดนเรียก18ครั้งแต่งของเราจะเป็น28ครั้งค่ะมันทำให้เราเป็นจุดสนใจของเพื่อนๆเพราะเราอยู่ห้องที่เป็นเด็กเรียนกันหมดแล้วคือทุกคนก็มาเซ้าซี้เราเราไม่ชอบอะไรแบบนี้เลยมันทำให้เป็นเรื่องเครียดเรื่องที่1ค่ะ
เรื่องเพื่อน
เรามีเพื่อนคนนึงอยู่กันคนละห้องนางTOXICเราหนักมากค่ะเราเล่ารายละเอียดไม่ได้มากหรอกค่ะมันทำให้เป็นเรื่องเครียดเรื่องที่2ค่ะ
เรื่องอาชีพ
เราทำอาชีพอยู่อาชีพนึงค่ะเป็นนักเขียนนิยายออนไลน์ได้วันละ30ถึง40บาทต่อวันค่ะอาจดูน้อยแต่มันเป็นเงินที่เด็กอายุ11ปีหาได้ถือว่าเยอะมากๆเลยค่ะด้วยความที่จ้องคอมนานมันทำให้ตาทั้งสองข้างของเราล้าค่ะบางทีน้ำตาก็ไหลมันทำให้เราตาฝาดบ่อยๆแล้วก็เริ่มเป็นภาพหลอนสะมากกว่าค่ะมันทำให้เป็นเรื่องเครียดเรื่องที่3ค่ะ
เรื่องครอบครัว
พ่อของเราจะส่งเงินให้มากินข้าวอาทิตย์ละ2หมื่นบาทค่ะเยอะเนาะแต่แม่เราเอาไปใช้หมดเลยค่ะนั่นคือเหตุผลว่าทำไมเราทำงานเป็นนักเขียนค่ะด้วยคาวมที่ไม่ค่อยมีจะกินแล้วค่ะมีพอให้กินข้าวจากเงินเก็บของเราค่ะมันทำให้เป็นเรื่องเครียดเรื่องที่4ค่ะ
เราอยากออกจากแม่แต่ช่วงนี้มันช่วงโควิดทำอะไรก็ลำบากค่ะเราควรทำไงดีคะ
เครียด
เราเป็นเด็กผู้หญิงอายุ11ปีคนนึงที่เจอปัญหาหลายๆอย่างค่ะ
- เรื่องเรียน
- เรื่องเพื่อน
- เรื่องอาชีพ
- เรื่องครอบครัว
เรื่องเรียน
เราเป็นคนเรียนไม่เก่งค่ะ แต่เราเข้าใจพอทำงานส่งได้ คุณครูชอบเรียกเราให้ตอบคำถามค่ะอาจดูปกติแต่เฉลี่ยแล้วเพื่อน28คนในหนึงเดือนจะโดนเรียก18ครั้งแต่งของเราจะเป็น28ครั้งค่ะมันทำให้เราเป็นจุดสนใจของเพื่อนๆเพราะเราอยู่ห้องที่เป็นเด็กเรียนกันหมดแล้วคือทุกคนก็มาเซ้าซี้เราเราไม่ชอบอะไรแบบนี้เลยมันทำให้เป็นเรื่องเครียดเรื่องที่1ค่ะ
เรื่องเพื่อน
เรามีเพื่อนคนนึงอยู่กันคนละห้องนางTOXICเราหนักมากค่ะเราเล่ารายละเอียดไม่ได้มากหรอกค่ะมันทำให้เป็นเรื่องเครียดเรื่องที่2ค่ะ
เรื่องอาชีพ
เราทำอาชีพอยู่อาชีพนึงค่ะเป็นนักเขียนนิยายออนไลน์ได้วันละ30ถึง40บาทต่อวันค่ะอาจดูน้อยแต่มันเป็นเงินที่เด็กอายุ11ปีหาได้ถือว่าเยอะมากๆเลยค่ะด้วยความที่จ้องคอมนานมันทำให้ตาทั้งสองข้างของเราล้าค่ะบางทีน้ำตาก็ไหลมันทำให้เราตาฝาดบ่อยๆแล้วก็เริ่มเป็นภาพหลอนสะมากกว่าค่ะมันทำให้เป็นเรื่องเครียดเรื่องที่3ค่ะ
เรื่องครอบครัว
พ่อของเราจะส่งเงินให้มากินข้าวอาทิตย์ละ2หมื่นบาทค่ะเยอะเนาะแต่แม่เราเอาไปใช้หมดเลยค่ะนั่นคือเหตุผลว่าทำไมเราทำงานเป็นนักเขียนค่ะด้วยคาวมที่ไม่ค่อยมีจะกินแล้วค่ะมีพอให้กินข้าวจากเงินเก็บของเราค่ะมันทำให้เป็นเรื่องเครียดเรื่องที่4ค่ะ
เราอยากออกจากแม่แต่ช่วงนี้มันช่วงโควิดทำอะไรก็ลำบากค่ะเราควรทำไงดีคะ