สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 5
- ถ้าไม่สนิทกับพ่อแม่อีกฝ่าย จะอึดอัด ต้องวางตัวดีตลอดเวลา เหมือนมีแขกอยู่ตลอด ทำตัวตามสบายในบ้านไม่ได้
- ต้องปรับตัวเยอะ เราปรับตัวกับแฟนได้แล้วถึงตกลงแต่งงานกัน หลังแต่งยังต้องมาปรับกับพ่อแม่แฟนอีก มันเหนื่อย
- พ่อแม่อีกฝ่ายมักจะมาวุ่นวายกับการใช้ชีวิต แม้แต่เรื่องเล็กน้อย เช่น เราทำงานกลับถึงบ้าน 2ทุ่ม ก็ซักผ้า แต่แม่แฟนบอกว่าห้ามตากผ้ากลางคืน เขาถือ (แต่บ้านเราไม่ถือ) เราก็ต้องตื่นเช้ากว่าเดิมอีก 1-2 ชม. เพื่อซักผ้าก่อนไปทำงาน
- ต้องปรับตัวเยอะ เราปรับตัวกับแฟนได้แล้วถึงตกลงแต่งงานกัน หลังแต่งยังต้องมาปรับกับพ่อแม่แฟนอีก มันเหนื่อย
- พ่อแม่อีกฝ่ายมักจะมาวุ่นวายกับการใช้ชีวิต แม้แต่เรื่องเล็กน้อย เช่น เราทำงานกลับถึงบ้าน 2ทุ่ม ก็ซักผ้า แต่แม่แฟนบอกว่าห้ามตากผ้ากลางคืน เขาถือ (แต่บ้านเราไม่ถือ) เราก็ต้องตื่นเช้ากว่าเดิมอีก 1-2 ชม. เพื่อซักผ้าก่อนไปทำงาน
สมาชิกหมายเลข 5211272 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2785977 ถูกใจ, pbieboo ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1063473 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1936080 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5908181 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2439991 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4666631 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3281722 ถูกใจ, silentkung ถูกใจรวมถึงอีก 16 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 2
- มากคนมากความ ความคนนั้นมาบอกคนนี้ คนนี้มาบอกคนนั้น เพี้ยนหมด
- ผู้ใหญ่มักเคยชินกับการ "ตั้งกฏ" "เงื่อนไข" นำพาไปสู่ความอึดอัดลำบากใจของคนที่ไม่ได้ชินด้วย
- มีความรู้สึกคนทั้งบ้านที่ต้องแคร์ ตื่นเช้าตื่นสาย กินผักไม่กินผัก ทุกเรื่องเป็นเรื่องได้หมด
- ถ้าแฟนเราไปทำให้พ่อแม่รู้สึกระคาย จะเข้าข้างฟังไหนก็ไม่ได้เลย เสียบาลานซ์ ตัวเราเองยังผิดใจกับพ่อแม่ จะประสาอะไรกับแฟนเรา และนั่นก็ไม่ใช่พ่อลูก แม่ลูกกันแท้จริง คิดว่าจะเหลืออิย๊างงงงง
(ใดๆทั้งหมดนี้จะระเบิดรวมเป็นโกโก้ครั้นช์ ยิ่งเวลาผ่านไป คนยิ่งเป็นตัวของตัวเอง แค่คิดตามก็ขนลุกแน้ววว)
สุดท้ายแล้วคนที่ออกคห.ให้อยู่ร่วมบ้านกันนั่นละจะซวยที่สุดและเป็นชนวนปัญหาในท้ายที่สุดฮะ ซึ่งการแยกบ้าน ห่างๆกันออกมาจะเป็นการรักษาความสัมพันธ์ในระยะยาวได้มากกว่า ยั่งยืนกว่า แม้แต่สามีภรรยาอยู่ร่วมบ้านกันก็เถอะ ก็ควรหาจังหวะที่ห่างๆกัน เว้นระยะเพื่อสุขภาพที่ดี ส่วนใหญ่อยากหาคนมาร่วมบ้านครอบครัวใหญ่ จะดีสุด ง่ายสุดคือคนที่โตมาคล้ายๆกันนั่นละ ไม่ใช่ว่าไปบังคับขืนใจให้คนมาทำตามใจตัว
วันไหนจะลงหลักปักฐานก็ขอให้เป็นวันที่พร้อมจะแยกออกมาอยู่ด้วยตัวเองจริงๆจะดีที่สุด ขอให้โชคดีฮะ
- ผู้ใหญ่มักเคยชินกับการ "ตั้งกฏ" "เงื่อนไข" นำพาไปสู่ความอึดอัดลำบากใจของคนที่ไม่ได้ชินด้วย
- มีความรู้สึกคนทั้งบ้านที่ต้องแคร์ ตื่นเช้าตื่นสาย กินผักไม่กินผัก ทุกเรื่องเป็นเรื่องได้หมด
- ถ้าแฟนเราไปทำให้พ่อแม่รู้สึกระคาย จะเข้าข้างฟังไหนก็ไม่ได้เลย เสียบาลานซ์ ตัวเราเองยังผิดใจกับพ่อแม่ จะประสาอะไรกับแฟนเรา และนั่นก็ไม่ใช่พ่อลูก แม่ลูกกันแท้จริง คิดว่าจะเหลืออิย๊างงงงง
(ใดๆทั้งหมดนี้จะระเบิดรวมเป็นโกโก้ครั้นช์ ยิ่งเวลาผ่านไป คนยิ่งเป็นตัวของตัวเอง แค่คิดตามก็ขนลุกแน้ววว)
สุดท้ายแล้วคนที่ออกคห.ให้อยู่ร่วมบ้านกันนั่นละจะซวยที่สุดและเป็นชนวนปัญหาในท้ายที่สุดฮะ ซึ่งการแยกบ้าน ห่างๆกันออกมาจะเป็นการรักษาความสัมพันธ์ในระยะยาวได้มากกว่า ยั่งยืนกว่า แม้แต่สามีภรรยาอยู่ร่วมบ้านกันก็เถอะ ก็ควรหาจังหวะที่ห่างๆกัน เว้นระยะเพื่อสุขภาพที่ดี ส่วนใหญ่อยากหาคนมาร่วมบ้านครอบครัวใหญ่ จะดีสุด ง่ายสุดคือคนที่โตมาคล้ายๆกันนั่นละ ไม่ใช่ว่าไปบังคับขืนใจให้คนมาทำตามใจตัว
วันไหนจะลงหลักปักฐานก็ขอให้เป็นวันที่พร้อมจะแยกออกมาอยู่ด้วยตัวเองจริงๆจะดีที่สุด ขอให้โชคดีฮะ
สมาชิกหมายเลข 5211272 ถูกใจ, น้ำตาจากฟ้า ถูกใจ, pbieboo ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4801491 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2172894 หลงรัก, สมาชิกหมายเลข 2439991 ถูกใจ, ครูอังกฤษขอเล่า ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3281722 ถูกใจ, สือเหล่ย ถูกใจ, My father will hear about this ถูกใจรวมถึงอีก 15 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
แสดงความคิดเห็น
อยากทราบเหตุผลว่าทำไมเมื่อเราแต่งงานแล้วถึงไม่อยากอยู่ร่วมกับพ่อแม่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งครับ
ไม่อยากอยู่ร่วมกับพ่อแม่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นเพราะอะไรครับ
และขอวิธีแก้ปัญหาด้วยครับ