คำว่า ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ในที่นี้อาจหมายความว่า ถึงมีผู้นำเราก็ต้องพึ่งตัวเองอยู่ดี แล้วผู้นำของเราพึ่งพาได้ไหม แล้วมีผู้นำไว้ทำไม ผู้นำศาสนาคริสต์ในอดีตพวกเขาเป็นที่พึ่งอยู่เสมอในช่วงสงคราม พวกเขาจะนำร่วมกับ KING แต่เรามีผู้นำศาสนาไว้ทำไม ในอดีตกาลพระพุทธเจ้าทรงเป็นที่พึ่ง และพระองค์ไม่ปล่อยให้มีมารในศาสนา แต่มารในตอนนี้ก็ห่มผ้าเหลืองอยู่มาก เราจะพึ่งใคร ในเมื่อศาสนาเป็นจุดอ่อนของฆราวาส ตอนนี้ใครก็พูดถึงแต่นายกรัฐมนตรี มีพระก็ช่วยไม่ได้ พระคงไม่ได้เป็นตัวถ่วงของฆราวาสหรอกใช่ไหม ผู้นำศาสนาจะนำให้เกิดประโยชน์ต่อประเทศของเราได้อย่างไร
พระพุทธศาสนามีผู้นำใช้ไหม